Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ο ΚΑΘΕ ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΗΣ ΑΛΙΕΙΑΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟ ΔΙΑΒΑΣΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΕΙ ΜΗΝ ΑΦΗΝΕΤΕ ΝΑ ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΑΛΛΟΙ ΓΙΑ ΤΑ ΑΝΑΦΑΙΡΕΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΘΑΛΑΣΣΑ Η ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΙΚΗ ΑΛΙΕΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Ο ΕΧΘΡΟΣ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ Η φωνή των ερασιτεχνών αλιέων δεν μπορεί και δεν πρέπει να αγνοείται ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΙΡΚΙΜΠΟΛΑΚΗΣ Ιδρυτικό μέλος και πρώτος προέδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ερασιτεχνών Αλιέων Ελλάδος Με αφορμή πρόσφατες δημόσιες τοποθετήσεις για την αλιεία και τη διαχείριση των θαλάσσιων πόρων, αισθάνομαι την ανάγκη να καταθέσω δημόσια τις σκέψεις μου για ένα ζήτημα που γνωρίζω όχι μόνο μέσα από τη θεσμική μου διαδρομή, αλλά και μέσα από την προσωπική μου σχέση με τη θάλασσα.

Υπήρξα ιδρυτικό μέλος και πρώτος πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ερασιτεχνών Αλιέων Ελλάδος.

Η θητεία μου ολοκληρώθηκε, αλλά η ιδιότητά μου ως ερασιτέχνη αλιέα, η αγάπη μου για τη θάλασσα και το ενδιαφέρον μου για το μέλλον της ερασιτεχνικής αλιείας παραμένουν αμετάβλητα.

Δεν γράφω για να αντιπαρατεθώ με ανθρώπους που αγωνίζονται για την προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος.

Αντιθέτως, η προστασία της θάλασσας αποτελεί κοινή ευθύνη όλων μας.

Γράφω, όμως, επειδή πιστεύω ότι η συζήτηση για το μέλλον της αλιείας στην Ελλάδα πρέπει να γίνεται με επιστημονικά στοιχεία, ισότιμη συμμετοχή, σαφή επιχειρήματα και σεβασμό προς όλους όσοι ασχολούνται νόμιμα με αυτήν. ΑΛΛΟ Η ΠΑΡΑΝΟΜΙΑ ΚΑΙ ΑΛΛΟ Η ΝΟΜΙΜΗ ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΙΚΗ ΑΛΙΕΙΑ Στις δημόσιες συζητήσεις για την προστασία των ιχθυαποθεμάτων γίνεται συχνά αναφορά στην παράνομη πώληση αλιευμάτων από ερασιτέχνες, στις απαγορευμένες μεθόδους αλιείας και στην ανάγκη αυστηρότερων ελέγχων.

Ας ξεκαθαρίσουμε, λοιπόν, κάτι αυτονόητο.

Όποιος παρανομεί πρέπει να ελέγχεται και, εφόσον διαπιστώνεται παράβαση, να υφίσταται τις προβλεπόμενες κυρώσεις.

Η παράνομη εμπορία αλιευμάτων, η χρήση απαγορευμένων μέσων και κάθε δραστηριότητα που παραβιάζει την ισχύουσα νομοθεσία πρέπει να αντιμετωπίζονται αποτελεσματικά.

Αυτό, όμως, δεν δικαιολογεί την αντιμετώπιση όλων των ερασιτεχνών αλιέων ως ενιαίας ομάδας που ευθύνεται για τα προβλήματα των ελληνικών θαλασσών.

Ο ερασιτέχνης που ψαρεύει νόμιμα τηρεί τους περιορισμούς, σέβεται τις απαγορεύσεις και απολαμβάνει τη θάλασσα χωρίς να εμπορεύεται παράνομα τα αλιεύματά του, δεν μπορεί να ταυτίζεται με εκείνον που παραβιάζει συνειδητά τον νόμο.

Η παρανομία πρέπει να αντιμετωπίζεται ως παρανομία και όχι να γίνεται αφορμή για τη συλλογική απαξίωση ενός ολόκληρου κλάδου. ΑΝ ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΒΙΩΣΙΜΟΤΗΤΑ, ΑΣ ΜΙΛΗΣΟΥΜΕ ΜΕ ΟΛΑ ΤΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ Το Ινστιτούτο Θαλάσσιας Προστασίας Αρχιπέλαγος έχει διατυπώσει δημόσια προβληματισμούς σχετικά με την αλιευτική δραστηριότητα των ερασιτεχνών και την ανάγκη αποτελεσματικότερου ελέγχου της.

Είναι θεμιτό οι επιστημονικοί φορείς να θέτουν ερωτήματα, να δημοσιοποιούν τις έρευνές τους και να ζητούν μέτρα για την προστασία των θαλάσσιων οικοσυστημάτων.

Όταν, όμως, εξετάζουμε τις επιπτώσεις της αλιείας, οφείλουμε να έχουμε πλήρη εικόνα της κατάστασης.

Ποια είναι η πραγματική αλιευτική πίεση από κάθε κατηγορία αλιευτικής δραστηριότητας; Ποια δεδομένα διαθέτουμε για τις ποσότητες αλιευμάτων; Πώς αξιολογούνται οι επιπτώσεις στα διαφορετικά είδη και στις επιμέρους θαλάσσιες περιοχές; Ποια μέτρα έχουν αποδεδειγμένη αποτελεσματικότητα; Αυτά είναι ερωτήματα που απαιτούν τεκμηριωμένες απαντήσεις.

Δεν υποστηρίζω ότι η ερασιτεχνική αλιεία πρέπει να εξαιρείται από κάθε έλεγχο.

Υποστηρίζω ότι κάθε περιορισμός πρέπει να στηρίζεται σε αξιόπιστα στοιχεία, να είναι ανάλογος με το πρόβλημα που επιχειρεί να αντιμετωπίσει και να εφαρμόζεται με διαφάνεια.

Εάν υπάρχουν προβλήματα, να τα αντιμετωπίσουμε.

Εάν απαιτούνται βελτιώσεις, να τις συζητήσουμε.

Εάν χρειάζονται αυστηρότεροι έλεγχοι, να εφαρμοστούν εκεί όπου πραγματικά απαιτούνται.

Αυτό που δεν πρέπει να κάνουμε είναι να ξεκινάμε από γενικεύσεις και να καταλήγουμε σε μέτρα χωρίς ουσιαστικό διάλογο με τους ανθρώπους που θα επηρεαστούν από αυτά. Η ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΙΚΗ ΑΛΙΕΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΤΟ ΨΑΡΙ ΠΟΥ ΘΑ ΠΙΑΣΟΥΜΕ Για χιλιάδες συμπολίτες μας, η ερασιτεχνική αλιεία είναι τρόπος ζωής.

Είναι η επαφή με τη φύση, η γνώση της θάλασσας, η συντροφικότητα, η παράδοση που περνά από γενιά σε γενιά και η δυνατότητα να απολαμβάνει κάποιος το φυσικό περιβάλλον μέσα από μια νόμιμη δραστηριότητα.

Είναι επίσης μια δραστηριότητα που συνδέεται με τις παράκτιες κοινότητες, τα νησιά και την τοπική οικονομία.

Ο ερασιτέχνης αλιέας δεν είναι εξ ορισμού αντίπαλος της προστασίας του περιβάλλοντος.

Μπορεί να γίνει σύμμαχός της, όταν ενημερώνεται σωστά, συμμετέχει υπεύθυνα και αντιμετωπίζεται ως ισότιμος συνομιλητής.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η προστασία της θάλασσας δεν επιτυγχάνεται μόνο με απαγορεύσεις.

Επιτυγχάνεται επίσης με την ενημέρωση, την περιβαλλοντική συνείδηση, την πρόληψη της παρανομίας και τη συνεργασία με τις τοπικές κοινωνίες. ΟΙ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΙ ΧΩΡΙΣ ΤΟΥΣ ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΕΣ ΑΛΙΕΙΣ ΟΙ ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΕΣ ΑΛΙΕΙΣ ΈΧΟΥΝ ΘΕΣΜΙΚΟ ΔΕΥΤΕΡΟΒΑΘΜΙΟ ΟΡΓΑΝΟ ΕΚΠΡΟΣΩΠΗΣΗΣ  ΤΗΝ ΠΟΣΕΑ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΙΚΗΣ ΑΛΙΕΙΑΣ Με ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρακολουθώ τη συζήτηση γύρω από τον Αλιευτικό Κώδικα και τις προτάσεις που αφορούν τη διαχείριση της αλιείας.

Η επιστημονική γνώση και η εμπειρία των αρμόδιων υπηρεσιών είναι απαραίτητες.

Εξίσου απαραίτητη, όμως, είναι η ουσιαστική συμμετοχή των εκπροσώπων της ερασιτεχνικής αλιείας στις διαδικασίες διαβούλευσης και λήψης αποφάσεων που επηρεάζουν άμεσα τον χώρο τους.

Οι ερασιτέχνες αλιείς δεν ζητούν προνόμια ούτε ασυλία απέναντι στον νόμο.

Ζητούν να ακούγεται η φωνή τους.

Να εξετάζονται οι προτάσεις τους.

Να έχουν πρόσβαση στα στοιχεία που αιτιολογούν τους περιορισμούς.

Να μπορούν να καταθέτουν τις απόψεις τους πριν από τη λήψη αποφάσεων που επηρεάζουν τη δραστηριότητά τους.

Και κυρίως, ζητούν να μην αντιμετωπίζονται ως πολίτες δεύτερης κατηγορίας επειδή επιλέγουν να ασχολούνται νόμιμα με την ερασιτεχνική αλιεία.

Η θεσμική εκπροσώπηση δεν πρέπει να αποτελεί μια τυπική διαδικασία.

Πρέπει να είναι ουσιαστική και να οδηγεί σε πραγματικό διάλογο. Η ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΘΕΣΗ Ως ιδρυτικό μέλος και πρώτος πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ερασιτεχνών Αλιέων Ελλάδος, γνωρίζω ότι η οργανωμένη εκπροσώπηση απαιτεί προσπάθεια, επιμονή και διάθεση συνεργασίας.

Ως ερασιτέχνης αλιέας, γνωρίζω επίσης ότι η σχέση με τη θάλασσα δεν περιορίζεται σε νόμους, αριθμούς και στατιστικές.

Είναι μια σχέση που συνδέεται με την παράδοση, την εμπειρία και τον σεβασμό προς το φυσικό περιβάλλον.

Δεν θεωρώ ότι η ερασιτεχνική αλιεία πρέπει να μένει έξω από τη συζήτηση για τη βιωσιμότητα των θαλασσών.

Θεωρώ, όμως, ότι πρέπει να συμμετέχει σε αυτήν με ισότιμους όρους.

Δεν ζητώ να κλείσουμε τα μάτια στα προβλήματα.

Ζητώ να τα εξετάσουμε με αντικειμενικότητα.

Δεν ζητώ να μην υπάρχουν έλεγχοι.

Ζητώ να είναι αποτελεσματικοί και δίκαιοι.

Δεν ζητώ να εξαιρεθούν οι ερασιτέχνες από τις υποχρεώσεις τους.

Ζητώ να αναγνωρίζεται η διαφορά ανάμεσα σε εκείνους που τηρούν τον νόμο και σε εκείνους που τον παραβιάζουν.

Και δεν δέχομαι η αγάπη χιλιάδων ανθρώπων για τη θάλασσα να αντιμετωπίζεται ως πρόβλημα από μόνη της.

Η θέση μου είναι ξεκάθαρη: προστασία της θάλασσας, εφαρμογή της νομοθεσίας, επιστημονική τεκμηρίωση, ισότιμος διάλογος και σεβασμός στον νόμιμο ερασιτέχνη αλιέα.

Η θάλασσα δεν ανήκει σε έναν επαγγελματικό κλάδο, σε έναν επιστημονικό φορέα ή σε μια ομάδα πολιτών.

Είναι φυσικός πλούτος που οφείλουμε να διαφυλάξουμε όλοι.

Και όσοι αγαπάμε πραγματικά την ερασιτεχνική αλιεία έχουμε υποχρέωση να συμβάλλουμε σε αυτή την προσπάθεια, υπερασπιζόμενοι ταυτόχρονα το δικαίωμα κάθε πολίτη να ασκεί νόμιμα τη δραστηριότητά του.

Γιατί η υπεύθυνη ερασιτεχνική αλιεία μπορεί και πρέπει να αποτελεί μέρος της λύσης για την προστασία των ελληνικών θαλασσών μεσεβασμό στη θάλασσα και στους ανθρώπους Η θάλασσα χρειάζεται προστασία.

Οι ερασιτέχνες αλιείς χρειάζονται δίκαιη αντιμετώπιση.

Με αφορμή πρόσφατες δημόσιες παρεμβάσεις για τη διαχείριση της αλιείας στη χώρα μας, αισθάνομαι την ανάγκη να τοποθετηθώ δημόσια.

Δεν μιλώ μόνο ως ιδρυτικό μέλος και πρώτος πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ερασιτεχνών Αλιέων Ελλάδος.

Μιλώ και ως ερασιτέχνης αλιέας, ως άνθρωπος που αγαπά τη θάλασσα και ως πολίτης που πιστεύει ότι η προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος πρέπει να συμβαδίζει με τη δικαιοσύνη, την επιστημονική τεκμηρίωση και τον σεβασμό προς όσους ασκούν νόμιμα την ερασιτεχνική αλιεία.

Η θητεία μου ως πρώτου προέδρου ολοκληρώθηκε.

Η σχέση μου, όμως, με την ερασιτεχνική αλιεία δεν τελείωσε μαζί της.

Παραμένω ένας από τους ανθρώπους που ενδιαφέρονται για το μέλλον της και θεωρώ χρέος μου να υπερασπίζομαι το δικαίωμα των νόμιμων ερασιτεχνών αλιέων να ακούγονται, να συμμετέχουν στον διάλογο και να αντιμετωπίζονται με σεβασμό. 1. Προς το Ινστιτούτο Θαλάσσιας Προστασίας «Αρχιπέλαγος» Στις 8 Οκτωβρίου 2026, το Ινστιτούτο Θαλάσσιας Προστασίας «Αρχιπέλαγος», σε άρθρο του με τίτλο «Πραγματική Βιωσιμότητα της Αλιείας: ας Ανοίξει η Συζήτηση επί της Ουσίας», έθεσε ευθέως το ζήτημα του ελέγχου της ερασιτεχνικής αλιείας.

Συγκεκριμένα, το Ινστιτούτο αναφέρει: «Ένα ακόμη σημαντικό ερώτημα είναι πώς είναι δυνατόν να μιλάμε για τη διαχείριση της αλιείας και των αλιευμάτων, όταν η ερασιτεχνική αλιεία παραμένει εκτός οποιουδήποτε πλαισίου ελέγχου, παρά την τεράστια συνολική αλιευτική της ικανότητα». Στο ίδιο άρθρο διατυπώνει ισχυρισμούς σχετικά με την παράνομη διακίνηση αλιευμάτων από ερασιτέχνες αλιείς και αναφέρεται σε παράνομες πρακτικές.

Το πλήρες κείμενο είναι δημόσια διαθέσιμο στην ιστοσελίδα του Ινστιτούτου.

Δεν αμφισβητώ το δικαίωμα του «Αρχιπελάγους» να θέτει ζητήματα προστασίας των θαλάσσιων οικοσυστημάτων.

Ούτε υποστηρίζω ότι η ερασιτεχνική αλιεία πρέπει να εξαιρείται από τους νόμιμους ελέγχους.

Θέτω, όμως, ένα ουσιαστικό ερώτημα: Με ποια συγκεκριμένα επιστημονικά δεδομένα τεκμηριώνεται ο χαρακτηρισμός της συνολικής αλιευτικής ικανότητας της ερασιτεχνικής αλιείας ως «τεράστιας» και πώς αυτή αξιολογείται σε σύγκριση με τις υπόλοιπες αλιευτικές δραστηριότητες; Εάν υπάρχουν στοιχεία για παράνομη εμπορία αλιευμάτων, πρέπει να αξιοποιηθούν από τις αρμόδιες αρχές.

Εάν υπάρχουν στοιχεία για παραβάσεις της νομοθεσίας, πρέπει να γίνονται αποτελεσματικοί έλεγχοι και να επιβάλλονται οι προβλεπόμενες κυρώσεις.

Αυτό, όμως, δεν δικαιολογεί τη συλλογική απαξίωση όλων των ερασιτεχνών αλιέων.

Ο άνθρωπος που ψαρεύει νόμιμα με το καλάμι του, τηρεί τους περιορισμούς και απολαμβάνει τη θάλασσα χωρίς να εμπορεύεται παράνομα αλιεύματα δεν μπορεί να ταυτίζεται με εκείνον που παρανομεί.

Η παράνομη δραστηριότητα πρέπει να αποδεικνύεται και να αντιμετωπίζεται.

Δεν μπορεί να χρησιμοποιείται ως βάση για ατεκμηρίωτες γενικεύσεις.

Και κάτι ακόμη: στο ίδιο άρθρο το «Αρχιπέλαγος» ασκεί κριτική στις επιπτώσεις της μέσης αλιείας και ειδικότερα των μηχανότρατων στα θαλάσσια οικοσυστήματα.

Επομένως, το ίδιο το κείμενο αναδεικνύει ότι η προστασία της θάλασσας απαιτεί εξέταση διαφορετικών αλιευτικών δραστηριοτήτων και των επιπτώσεών τους.

Η συζήτηση πρέπει να συνεχιστεί με στοιχεία, συγκρίσιμα δεδομένα και σαφή κριτήρια για όλους.

Η νόμιμη ερασιτεχνική αλιεία δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως συλλογικός ένοχος για κάθε πρόβλημα που αντιμετωπίζουν οι ελληνικές θάλασσες. 2. Προς τον Πανελλήνιο Σύλλογο Ιχθυολόγων Δημοσίου και τον πρόεδρό του, Δημήτρη Τσιάνη Στις 6 Σεπτεμβρίου 2026, στο πλαίσιο της δημόσιας διαβούλευσης για την τροποποίηση του Αλιευτικού Κώδικα, κατατέθηκε σχόλιο με την επωνυμία του Πανελλήνιου Συλλόγου Ιχθυολόγων Δημοσίου.

Στο σχόλιο προτείνεται η διατύπωση: « η τροποποίηση του θεσμικού πλαισίου για τον έλεγχο της επαγγελματικής αλιευτικής δραστηριότητας, την αποδοτικότερη οργάνωση των υδατοκαλλιεργειών και τη ρύθμιση και τον έλεγχο της ερασιτεχνικής αλιείας». Στη συνέχεια, στις 21 Σεπτεμβρίου 2026, σύμφωνα με δημοσίευμα του Αθήνα 9,84 για τη συζήτηση του νομοσχεδίου στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής, ο Δημήτρης Τσιάνης, πρόεδρος του Συλλόγου, χαρακτήρισε το νομοσχέδιο ως κίνηση προς τη σωστή κατεύθυνση, επισημαίνοντας παράλληλα την ανάγκη βελτιωτικών αλλαγών για την ερασιτεχνική αλιεία και προτείνοντας τη συμμετοχή εκπροσώπου του κλάδου στο Εθνικό Συμβούλιο Αλιευτικής Πολιτικής.

Θέλω να είμαι δίκαιος: η πρόταση για ρύθμιση και έλεγχο δεν σημαίνει από μόνη της ότι ο Σύλλογος ζητά την κατάργηση της ερασιτεχνικής αλιείας.

Ακριβώς γι’ αυτό, όμως, θεωρώ απαραίτητο να αποσαφηνιστεί τι είδους ρυθμίσεις προτείνονται και ποιες θα είναι οι συνέπειές τους.

Ποιες συγκεκριμένες αλλαγές θεωρεί αναγκαίες ο Σύλλογος; Ποια προβλήματα καλούνται να αντιμετωπίσουν; Ποια στοιχεία τεκμηριώνουν την ανάγκη τους; Και με ποιον τρόπο διασφαλίζεται ότι οι νέοι κανόνες δεν θα επιβαρύνουν αδικαιολόγητα τους πολίτες που ασκούν νόμιμα την ερασιτεχνική αλιεία; Αυτά δεν είναι ερωτήματα αντιπαράθεσης.

Είναι εύλογα ερωτήματα που πρέπει να τίθενται όταν εξετάζονται νομοθετικές αλλαγές οι οποίες επηρεάζουν χιλιάδες ερασιτέχνες αλιείς.

Η επιστημονική γνώση είναι απαραίτητη στη διαχείριση των θαλάσσιων πόρων.

Εξίσου απαραίτητη, όμως, είναι η διαφάνεια στις προτάσεις και η ουσιαστική συμμετοχή των ανθρώπων που θα επηρεαστούν από τις αποφάσεις.

Θα ήταν ιδιαίτερα χρήσιμο να δημοσιοποιηθούν αναλυτικά οι προτεινόμενες ρυθμίσεις, οι λόγοι για τους οποίους κρίνονται αναγκαίες και οι αναμενόμενες επιπτώσεις τους στη νόμιμη ερασιτεχνική αλιεία.

Έτσι θα μπορούσε να γίνει ένας πραγματικά εποικοδομητικός διάλογος, βασισμένος σε στοιχεία και όχι σε υποθέσεις. 3. Η προστασία της θάλασσας δεν είναι υπόθεση μίας μόνο κατηγορίας αλιέων Εάν θέλουμε να συζητήσουμε σοβαρά για το μέλλον της ελληνικής αλιείας, πρέπει να εξετάσουμε συνολικά τις δραστηριότητες που ασκούνται στη θάλασσα.

Η επαγγελματική παράκτια αλιεία, η μέση αλιεία, οι υδατοκαλλιέργειες και η ερασιτεχνική αλιεία έχουν διαφορετικά χαρακτηριστικά.

Οι επιπτώσεις τους πρέπει να αξιολογούνται με κατάλληλα δεδομένα, χωρίς αυθαίρετες εξισώσεις αλλά και χωρίς να εξαιρείται κανείς από την εφαρμογή του νόμου.

Δεν ζητώ να μην υπάρχουν έλεγχοι στην ερασιτεχνική αλιεία.

Ζητώ οι έλεγχοι να είναι αποτελεσματικοί, αναλογικοί και δίκαιοι.

Δεν ζητώ να παραβλέπονται οι παράνομες πρακτικές.

Ζητώ να εντοπίζονται και να αντιμετωπίζονται με συνέπεια, ανεξάρτητα από το ποιος τις εφαρμόζει.

Δεν ζητώ προνόμια για τους ερασιτέχνες αλιείς.

Ζητώ να μην αντιμετωπίζονται συλλήβδην ως υπεύθυνοι για προβλήματα που πρέπει να εξετάζονται με συγκεκριμένα επιστημονικά και πραγματικά στοιχεία.

Η προστασία της θάλασσας απαιτεί κανόνες, έρευνα, ελέγχους και συνεργασία.

Δεν επιτυγχάνεται με την αντιπαράθεση ανάμεσα σε ανθρώπους που αγαπούν τη θάλασσα και φορείς που έχουν ως αποστολή την προστασία της. 4. Οι ερασιτέχνες αλιείς πρέπει να συμμετέχουν στις αποφάσεις που τους αφορούν Ως ιδρυτικό μέλος και πρώτος πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ερασιτεχνών Αλιέων Ελλάδος, πιστεύω ότι η οργανωμένη εκπροσώπηση των ερασιτεχνών αλιέων πρέπει να έχει ουσιαστικό ρόλο στον δημόσιο διάλογο.

Οι αποφάσεις που επηρεάζουν το μέλλον της ερασιτεχνικής αλιείας δεν πρέπει να λαμβάνονται χωρίς τη συμμετοχή των ανθρώπων που την ασκούν νόμιμα και των αντιπροσωπευτικών οργανώσεών τους.

Η επιστημονική κοινότητα πρέπει να ακούγεται.

Οι αρμόδιες υπηρεσίες πρέπει να ασκούν αποτελεσματικά τις αρμοδιότητές τους.

Οι ερασιτέχνες αλιείς, όμως, πρέπει επίσης να έχουν τη δυνατότητα να καταθέτουν τις απόψεις τους και να συμμετέχουν ισότιμα στη διαμόρφωση των αποφάσεων.

Η εκπροσώπηση δεν μπορεί να είναι μια τυπική διαδικασία.

Πρέπει να είναι ουσιαστική.

Η γνώση και η εμπειρία των ανθρώπων που βρίσκονται στη θάλασσα μπορούν να αξιοποιηθούν σε συνεργασία με την επιστημονική έρευνα και τις αρμόδιες αρχές.

Αυτό είναι το πλαίσιο μέσα στο οποίο πρέπει να συζητήσουμε το μέλλον της ερασιτεχνικής αλιείας. 5. Η προσωπική μου θέση είναι ξεκάθαρη Η θητεία μου ως πρώτου προέδρου της Ομοσπονδίας ολοκληρώθηκε.

Η αγάπη μου για την ερασιτεχνική αλιεία, όμως, παραμένει.

Δεν υπερασπίζομαι την παρανομία.

Υπερασπίζομαι τους ανθρώπους που τηρούν τον νόμο.

Δεν αντιτίθεμαι στην προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος.

Αντιθέτως, πιστεύω ότι αποτελεί κοινή υποχρέωση όλων μας.

Δεν αρνούμαι την ανάγκη ρυθμίσεων.

Ζητώ οι ρυθμίσεις να είναι τεκμηριωμένες, αναλογικές και δίκαιες.

Και δεν αποδέχομαι να αντιμετωπίζεται η νόμιμη ερασιτεχνική αλιεία ως δραστηριότητα που πρέπει να απολογείται συλλογικά για κάθε παράνομη πράξη που ενδέχεται να τελείται από ορισμένους.

Προς το Ινστιτούτο «Αρχιπέλαγος», προς τον Πανελλήνιο Σύλλογο Ιχθυολόγων Δημοσίου και προς κάθε φορέα που συμμετέχει στη συζήτηση για τη διαχείριση της αλιείας, απευθύνω μια πρόσκληση: Ας συζητήσουμε με στοιχεία.

Ας δημοσιοποιήσουμε τις προτάσεις μας.

Ας αντιμετωπίσουμε την παρανομία χωρίς γενικεύσεις.

Ας προστατεύσουμε τη θάλασσα χωρίς να αδικούμε τους νόμιμους ερασιτέχνες αλιείς.

Η θάλασσα είναι κοινή μας κληρονομιά.

Η προστασία της απαιτεί υπευθυνότητα, συνεργασία και επιστημονική γνώση.

Οι ερασιτέχνες αλιείς δεν ζητούν να βρίσκονται πάνω από τον νόμο.

Ζητούν να έχουν φωνή, εκπροσώπηση και δίκαιη αντιμετώπιση.

Και σε αυτό το αίτημα θα συνεχίσω να στέκομαι δίπλα τους, ως άνθρωπος που υπηρέτησε θεσμικά την ερασιτεχνική αλιεία και ως ερασιτέχνης αλιέας ο ίδιος.

Γιατί η προστασία της θάλασσας και ο σεβασμός στον νόμιμο ερασιτέχνη αλιέα δεν είναι αντίπαλοι στόχοι.

Είναι δύο στόχοι που οφείλουμε να υπηρετούμε μαζί. 1. Ινστιτούτο Θαλάσσιας Προστασίας «Αρχιπέλαγος» — 8 Οκτωβρίου 2026: Το πλήρες άρθρο για τη βιωσιμότητα της αλιείας⁠ https://archipelago.gr/pragmatiki-viosimotit 2. Πανελλήνιος Σύλλογος Ιχθυολόγων Δημοσίου — 6 Σεπτεμβρίου 2026: Η πρόταση στη δημόσια διαβούλευση για τον Αλιευτικό Κώδικα⁠ 3. Αθήνα 9,84 — 21 Σεπτεμβρίου 2026: Το δημοσίευμα για τη συζήτηση στη Βουλή και την τοποθέτηση του Δημήτρη Τσιάνη⁠ https://athina984.gr/2026/09/21/voyli-yperif

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους