Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Το νέο μου στη LIFO. Η ΘΑΝΑΤΙΚΗ ΠΟΙΝΗ ΩΣ ΡΙΑΛΙΤΙ ΣΟΟΥ Λίγα χρόνια μετά τη νίκη τους επί του Αννίβα, οι Ρωμαίοι οργάνωσαν τους αγώνες των μονομάχων.

Η φρίκη και η ποταπότητα τους δεν μπορεί να συγκριθεί με οτιδήποτε άλλο, γράφει η Simone Weil, «διότι το ανθρώπινο αίμα κυλούσε όχι για να κερδίσει την εύνοια των θεών, ούτε για να τιμωρήσει, ούτε για να τρομοκρατήσει με την παραδειγματική τιμωρία, αλλά μόνο για να προσφέρει απόλαυση». Έκτοτε έχουν περάσει πολλοί αιώνες, οι μονομαχίες καταργήθηκαν, αλλά η βία ως δημόσιο θέαμα παρέμεινε αλώβητη επί εκατοντάδες χρόνια μέχρι να περιοριστεί δραστικά στις κοινωνίες μας.

Αίφνης ο υπουργός Πολέμου των ΗΠΑ, Πιτ Χέγκσεθ, δήλωσε τις προάλλες ότι ο Νιντάλ Χασάν, καταδικασμένος σε θάνατο για τη δολοφονία 13 άοπλων στρατιωτών το 2009, θα θανατωθεί στις 3 Δεκεμβρίου από απόσπασμα στρατιωτών, η δε εκτέλεση του θα μεταδοθεί ζωντανά, διότι «ο κόσμος πρέπει να καταλάβει ότι υπάρχουν σοβαρές συνέπειες για τέτοιου είδους πράξεις». Μετά το φιάσκο της εκτέλεσης της Κρίστα Πάικ που επιβίωσε από τη θανατηφόρα ένεση, η εκτέλεση διά τυφεκισμού αντιμετωπίστηκε μάλλον αδιάφορα, παρότι έχουν περάσει 80 χρόνια από την τελευταία το 1945.

Δεν είναι καθόλου βέβαιο, όμως, ότι θα πραγματοποιηθεί η αποκρουστική δημόσια προβολή της που φαίνεται ότι ειπώθηκε κυρίως για τη συσπείρωση των MAGA ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών.

Ο πρόεδρος Τραμπ επιβεβαίωσε, αν και δίχως ιδιαίτερη έμφαση, ότι την ενέκρινε.

Όπως κι αν είναι, υπήρξαν αντιδράσεις από νομικούς, πολιτικούς και δημοσιογράφους, ακόμη και από τον αντιπρόεδρο Τζέι Ντι Βανς που δήλωσε ότι δεν θα την παρακολουθήσει, οι οποίες αναμένεται να ενταθούν πλησιάζοντας προς τη μέρα της εκτέλεσης.

Ανεξαρτήτως του τι θα γίνει τελικά στις 3 Δεκεμβρίου, υπάρχει ένα ουσιαστικό ζήτημα. Ο Χέγκσεθ δικαιολόγησε το ριάλιτι σόου της εκτέλεσης ως παραδειγματισμό και εκφοβισμό, αλλά ο υπουργός Εσωτερικής Ασφάλειας των ΗΠΑ, Μαρκγουέιν Μάλιν, το τράβηξε στα άκρα υποστηρίζοντας ότι η ζωντανή μετάδοση εντάσσεται στο φιλόδοξο σχέδιο του Τραμπ να «αποκαταστήσει τις αμερικανικές αξίες». Προσπερνώ το γεγονός ότι οι αξίες των ΗΠΑ υποβιβάζονται στην Δ΄ Εθνική όπου θα συνυπάρχουν με τους Ταλιμπάν, τη Β. Κορέα και τους τζιχαντιστές του Ισλαμικού Κράτους.

Ο ισχυρισμός του Μάλιν διαστρεβλώνει την ίδια την ιστορία της θανατικής ποινής και της δημόσιας εφαρμογής της, η οποία καταδεικνύει τις προσπάθειες πεφωτισμένων ανθρώπων να περιορίσουν τα απεχθή ένστικτα, ήθη και συμπεριφορές.

Η ανθρώπινη επινοητικότητα είναι αστείρευτη όταν πρόκειται για φρικαλεότητες.

Ο καθηγητής κοινωνικής ψυχολογίας, Ρόι Μπαουμάιστερ, αναφέρει ότι ένα μεσαιωνικό γαλλικό χωριό αγόρασε έναν καταδικασμένο εγκληματία από άλλο χωριό ώστε να τον εκτελέσουν στον τόπο τους για απολαύσουν τα ανήκουστα βασανιστήρια και τον θάνατο του.

Επί εκατοντάδες χρόνια, οι άνθρωποι είχαν την ευκαιρία να παρακολουθούν το κάψιμο στην πυρά αιρετικών, αποστατών, μαγισσών, αιμομικτών, ομοφυλόφιλων, που τους πρόσφερε αφειδώς η Ιερά Εξέταση εμπλουτισμένο με το σοφιστικέ τελετουργικό του.

Οι συγκεντρωμένοι θα άκουγαν από το μέλλον τον χορό να τραγουδά «Τι μέρα, τι μέρα για ένα auto-da-fé. μια θαυμάσια μέρα να πίνουμε και να βλέπουμε ανθρώπους να ξεροτηγανίζονται!» (Λέοναρντ Μπερστάιν, Αγαθούλης, 1956/1973), η δε ευχαρίστηση τους θα ήταν ευθέως ανάλογη με την ωμότητα των βασανιστήριων του μελλοθάνατου.

Η λαιμητόμος έφερε έναν κάποιον εξανθρωπισμό στις εκτελέσεις, περιορίζοντας στο ελάχιστο το βασανιστήριο του θανατοποινίτη.

Παραμένει, όμως, το θέαμα.

Οι πολυπληθείς εκτελέσεις στην Γαλλία κατά τη διάρκεια της Τρομοκρατίας, γίνονται δημόσια με τη λαιμητόμο τοποθετημένη σε ικρίωμα ώστε να είναι ορατή από το πλήθος που σπεύδει από νωρίς να εξασφαλίσει μια θέση με καλή ορατότητα.

Προοδευτικά, ωστόσο, οι δημόσιες εκτελέσεις περιορίζονται και η λαιμητόμος κατεβαίνει στο έδαφος μέχρι να εξαφανιστεί εντός της φυλακής το 1939.

Η οπισθοδρόμηση, πάντως, παραμένει ζωντανή, επειδή το θέαμα είναι συναρπαστικό και η επιστροφή στο παρελθόν δελεαστική.

Παρά την αντίθετη γνώμη του εισαγγελέα, το 1909 ο δήμαρχος του Μονμπρισόν στη Λουάρ υποκύπτει στις πιέσεις των ιδιοκτητών των πέριξ της πλατείας καφενείων, επιτρέπει τον δημόσιο αποκεφαλισμό του 22χρονου εγκληματία Henri Riboulet και, στη λεγόμενη «αγρυπνία της γκιλοτίνας», οι θαμώνες γλεντοκοπούν και οι ιδιοκτήτες εισπράττουν.

Ο προσεκτικά σκηνοθετημένος αποκεφαλισμός από το Ισλαμικό Κράτος των δημοσιογράφων, Τζέιμς Φόλει και Στίβεν Σότλοφ το 2014, που κυκλοφόρησαν σε βίντεο, διέλυσε τις αυταπάτες μας ότι αυτά ανήκουν στο μακρινό παρελθόν.

Από το τεράστιο ικρίωμα που θέλει να στήσει ο Πιτ Χέγκσεθ, περνώντας από την κατά τον Μαρκγουέιν Μάλιν αποκατάσταση των αμερικανικών αξιών και φθάνοντας στη σωτηρία ολόκληρου του δυτικού πολιτισμού κατά τον Μάρκο Ρούμπιο στην Πνύκα, βλέπουμε γυμνό τον πυρήνα του τραμπισμού.

Δεν έχουμε να κάνουμε με συντηρητικούς, αλλά με αντιδραστικούς που θέλουν να δημιουργήσουν στο μέλλον ένα ιδεώδες το οποίο θεωρούν ότι κάποτε υπήρξε.

Η ρετροτοπία τους αποσυνδέεται από τις πραγματικές κοινωνίες του παρελθόντος, τις εξωραΐζει και τις εξιδανικεύει, επιδιώκοντας να γυρίσουν το ρολόι προς τα πίσω ώστε να επανέλθουμε σε μια ανύπαρκτη χρυσή εποχή.

Το είπε πολύ καλά ο Φράνκλιν Ρούσβελτ: «Ο αντιδραστικός είναι ένας υπνοβάτης που περπατάει προς τα πίσω».

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους