Τέσσερα πράγματα για το Σαχτάρ – ΑΕΚ θέλω να γράψω. 1. Δεν είναι για όλους η Σαχτάρ. 2. Στην πέμπτη δημοτικού, θυμάμαι, είχα μια πιτζάμα που ήταν ολόιδια η φανέλα της ΑΕΚ. Μα ολόιδια όμως. Αυτό το...
Τέσσερα πράγματα για το Σαχτάρ – ΑΕΚ θέλω να γράψω. 1. Δεν είναι για όλους η Σαχτάρ. 2. Στην πέμπτη δημοτικού, θυμάμαι, είχα μια πιτζάμα που ήταν ολόιδια η φανέλα της ΑΕΚ.
Μα ολόιδια όμως.
Αυτό το πεθαμένο γαλάζιο πρέπει κανονικά να ανακηρυχθεί σε παγκόσμιο χρώμα πιτζάμας και να μετονομαστεί στο εξής σε «πιτζαμί». 3. Το «10.000 ΑΕΚτζήδες στο Λονδίνο» είναι τόσο πιστευτό όσο το τσουκαλαίικο «οι Ολυμπιακοί στην Ελλάδα είναι 6.500.000». 4. Τον Μπρινιόλι τον συμπαθώ και παίρνω απόσταση από όσα κατά καιρούς έχουν γραφτεί για εκείνον.
Ωστόσο, όσο καλός γκολκίπερ και αν είναι, μια ροπή στη μ@λ@κί@ πάντα την είχε (βλ. δεύτερο γκολ Σαχτάρ).
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους