Μιας και δεν ειμαι ουτε συνεργάτης του Τσιπρα και δεν εχω ουτε και σχεση με τον κ Καρτερό.νομιζω οτι μπορω να βγάλω.ξανα ακινδύνως ενα παλιότερο σχολιο για τος πολιτικές και οχι μονο ικανότητες του κ...

Πλήρες Κείμενο:

Μιας και δεν ειμαι ουτε συνεργάτης του Τσιπρα και δεν εχω ουτε και σχεση με τον κ Καρτερό.νομιζω οτι μπορω να βγάλω.ξανα ακινδύνως ενα παλιότερο σχολιο για τος πολιτικές και οχι μονο ικανότητες του κ Ανδρουλάκη..: " Homo Andrulacius" Ο Άγνωστος Χ στο Δράμα που παίζεται στο ΚΙΝΑΛ είναι ο Ανδρουλάκης.

Πολλοί στηρίζουν τις ελπίδες τους σε αυτόν, ακριβώς επειδή είναι ο άγνωστος Χ μιας Χ γενιάς και νέος.

Σου λένε: «Νέος είναι, ε, δεν μπορεί, θα έχει νέες, φρέσκες ιδέες». Και αυτή είναι η δύναμη του νέου Homo.

Είναι το Υποκείμενο που υποτίθεται όχι ότι γνωρίζει, αλλά ότι εκπροσωπεί τη Νεότητα.

Εξάλλου, μόνιμος μύθος της Νεωτερικότητας δεν είναι ότι οι Νέοι είναι η Ελπίδα του Κόσμου; Να ένας χαρισματικός ηγέτης του Σήμερα, ένας αντίπαλος του Τσίπρα.

Μένει να ανακαλύψουμε το Χάρισμα του.

Και βάλθηκαν όλοι να ψάχνουν. «Ας τον ακούσουμε να μιλάει». «Μίλα, Ανδρουλάκη, παιδί μου, πες κάτι…». Το πιο πιθανόν είναι το ίδιο άγχος να νιώθει και ο ίδιος ο Μίμης (ωχ, λάθος) ο Ανδρουλάκης του ΚΙΝΑΛ. «Αχ, τι να πω; Τι λέμε; Πολιτικά;». Δεν είναι νομικός, δεν είναι πολιτικός επιστήμονας, ούτε μεγάλωσε σε εποχές που κυκλοφορούσαν οι Ιδέες.

Υπήρξε φοιτητής σε εποχές που η ΔΑΠ έκανε τα περίφημα πάρτι με 6 ευρώ και η ΠΑΣΠ ακολουθούσε κατά πόδας (αν και δεύτερη και καταιδρωμένη). Οι φοιτητικές τους εμπειρίες από την πολιτική περιορίζονταν στη διεκδίκηση του ρόλου της κάθε παράταξης (ΔΑΠ και ΠΑΣΠ) στην εκλογή καθηγητών στα ΑΕΙ και στις ίντριγκες των δεκαετιών πριν το 2010.

Και σε ό,τι είχε διαβάσει στο Ίντερνετ, με τον τρόπο που γίνονται πια οι φοιτητικές εργασίες: «Αχ! Τι να πω για το Μακεδονικό; Μια στιγμή να γκουγκλάρω.

Ώπα, το βρήκα! Παρέδωσαν ιθαγένεια και γλώσσα!». «Τι θα πει ιθαγένεια, ρε συ; Γκουγκλάρω, γκουγκλάρω και δεν καταλαβαίνω γρι.

Ε, θα μείνω σιωπηλός.

Θα γίνω Σφίγγα. Αινιγματικός.

Δεν θα μιλάω σαν τον Βούδα της Ραφήνας». Και αυτό είναι, προς το παρόν, το μεγάλο του Χάρισμα: η σιωπή.

Σε μια εποχή γενικής φλυαρίας, που θα έλεγε και ο Χάιντεγκερ, αυτός σιωπά.

Σαν κάτι γέροντες σοφούς της Ανατολής, που ακριβώς επειδή σιωπούν, όλοι κρέμονται από τα χείλη τους για να ακούσουν κάθε στάλα σοφίας που θα ξεστομίζουν.

Σαν τον Καραμανλή τον Α΄, που ακριβώς επειδή κανείς δεν καταλάβαινε τι είπε κάθε του λέξη, περνούσε για σοφία. Ο Ανδρουλάκης, επίσης, πέρα από σοφά σιωπηλός, είναι και νέος.

Θυμήθηκα τώρα ένα παλιό έργο, το «Να είσαι εκεί, κύριε Τσάνς», με τον Πίτερ Σέλερς.

Ήταν εσώκλειστος σε ένα πλούσιο σπίτι, ολιγόμυαλος, και εκεί έκανε τον κηπουρό.

Δεν είχε βγει έξω στη ζωή, καθόλου· ήταν εσώκλειστος από μικρός.

Όταν το αφεντικό του πέθανε, τον ανακάλυψαν.

Επειδή ήταν καλοντυμένος και αινιγματικός, τον πέρασαν για… σοφό.

Καθώς το μόνο που ήξερε να λέει ήταν για τα φυτά του και τον κήπο, κάθε του λέξη εκλαμβανόταν ως παραβολή: δεν μιλούσε για τον κήπο του, αλλά για την οικονομία που —ως γνωστόν, στον φιλελεύθερο μύθο— αναπτύσσεται όπως η Φύση. Έτσι, χωρίς να ανοίξει καν το στόμα του, φτάνει ψηλά, πολύ ψηλά. Γίνεται Πρόεδρος… Πετρος Θεοδωρίδης

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους