Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Τεχνικά μιλώντας: Όταν ρωτάμε δεν απαντάμε... Όπως έχουμε πει πολλές φορές στο Εργαστήρι Επαγγελματικής Δημοσιογραφίας που έχω Στο Κόκκινο, όταν κάνουμε μία ερώτηση στον τίτλο του κειμένου μας, ή μέσα στο κείμενο μας, μπορεί να "τραβάμε" το μάτι του αναγνώστη.

Καλή τεχνική γιατί πρέπει μέσα σε όλο αυτό το χαμό άρθρων και αναλύσεων να "τραβάμε" το μάτι του αναγνώστη στο δικό μας κείμενο, αλλά αυτή η τεχνική έχει και κάποιους κανόνες.

Οι κανόνες, που υπάρχουν όσο και να πιστεύει το αναγνωστικό κοινό πως δεν υπάρχουν και πως οι δημοσιογράφοι γράφουν...χύμα και χωρίς κανόνες, μας έρχονται κυρίως από χώρες που έχουν μεγαλύτερη εξέλιξη στο δημοσιογραφικό λόγο σε σχέση με την Ελλάδα, που η... φάση είναι κατά βάση άρπα - κόλα οπότε ούτε οι δημοσιογράφοι ακολουθούν κανόνες, οπότε και και αναγνωστικό κοινό δεν πιστεύει πως υπάρχουν κανόνες.

Ένας πολύ βασικός κανόνας λοιπόν είναι αυτός που λέει πως όταν στο κείμενο μας θέτουμε μία ερώτηση, δεν δίνουμε εμείς την απάντηση.

Τεχνικά μιλώντας δηλαδή το πρόβλημα με το...επίμαχο άρθρο του Καρτερού στην ΕΦΣΥΝ δεν ήταν η ερώτηση, για το αν ο Ανδρουλάκης είναι βλάκας, αλλά το ότι ο Καρτερός απάντησε, πως ο Ανδρουλάκης δεν είναι βλάκας, αλλά κάνει ότι κάνει γιατί έχει μία πολιτική στόχευση.

Αυτό που δημοσιογράφοι και πολιτικοί ενοχλήθηκαν από την ερώτηση, από την μορφολογία της, με τον όρο "βλάκας" σε ερώτηση, το μόνο που δείχνει είναι πως κάποιοι και κάποιες που παριστάνουν τους δημοσιογράφους και τους πολιτικούς θα έπρεπε να ασχοληθούν με κάτι άλλο, γιατί δεν το έχουν με τη δημοσιογραφία και την πολιτική.

Τώρα εδώ που τα λέμε, ο Ανδρουλάκης δεν είναι καθόλου βλάκας.

Συνέβαλε με όλη την πολιτική του... επάρκεια στη βύθιση των πολλών καλών ανθρώπων στη φτώχεια και στην απελπισία και το 2014 είχε την εξυπνάδα να την κοπανήσει στις Βρυξέλλες.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους