Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΚΥΡΙΑ ΖΑΧΑΡΑΚΗ, ΠΟΙΑ ΝΟΜΙΖΕΤΕ ΟΤΙ ΕΙΣΤΕ; Η δημοσιογραφία δεν είναι γραφείο Τύπου της κυβέρνησης.

Και ο δημοσιογράφος δεν είναι υπάλληλος κανενός υπουργού, για να του υπαγορεύουν τι θα ρωτήσει, τι θα ερευνήσει και πότε θα σταματήσει. Ο Σπύρος Χαριτάτος κατήγγειλε δημόσια ότι συνεργάτης της υπουργού Παιδείας επιχείρησε να παρέμβει στη δημοσιογραφική του δουλειά, φτάνοντας, σύμφωνα με όσα ο ίδιος ανέφερε, μέχρι και στο αίτημα απομάκρυνσής του.

Μια καταγγελία που απαιτεί σαφείς απαντήσεις και όχι υπεκφυγές.

Έπεσαν, όμως, σε έναν δημοσιογράφο που δεν μασάει τα λόγια του.

Έναν άνθρωπο που θέτει ερωτήματα και δεν περιμένει να του γράψουν άλλοι τις ερωτήσεις.

Και κάπου εδώ έρχεται στη μνήμη μας η περιβόητη «λίστα Πέτσα». Γιατί η σχέση εξουσίας και ενημέρωσης δεν μπορεί να βασίζεται σε εξαρτήσεις, επιλεκτική προβολή και απαιτήσεις για δημοσιογραφική σιωπή.

Κυρία υπουργέ, η εξουσία δεν σας δίνει το δικαίωμα να επιλέγετε ποιος δημοσιογράφος θα παραμένει στη θέση του και ποιος θα απομακρύνεται.

Η ελευθερία του Τύπου δεν είναι κυβερνητική παραχώρηση.

Είναι θεμέλιο της Δημοκρατίας.

Και όταν η εξουσία ενοχλείται από τις ερωτήσεις, το πρόβλημα δεν είναι απαραίτητα εκείνος που ρωτά.

Είναι, πολλές φορές, εκείνος που καλείται να απαντήσει.

Εμπρός πίσω, λοιπόν; Στη σπηλιά της λογοκρισίας; Η κοινωνία δεν έχει ανάγκη από λιγότερες ερωτήσεις. Έχει ανάγκη από περισσότερες απαντήσεις. Γιατί στη Δημοκρατία, οι υπουργοί ελέγχονται. Δεν φιμώνουν.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους