ΠΟΙΟΝ ΕΞΥΠΗΡΕΤΕΙ Ο ΠΡΟΠΗΛΑΚΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΜΕΛΩΝ ΤΗΣ ΛΑΕ ΣΤΗΝ ΕΛΕΥΣΙΝΑ; Είναι γνωστό ότι το προηγούμενο Σάββατο πραγματοποιήθηκε αντιφασιστική συγκέντρωση στην Ελευσίνα με αφορμή το μαχαίρωμα του 32χρονου...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Από τύχη δεν υπήρξε ένας δεύτερος Παύλος Φύσσας.

Κατόπιν του συμβάντος, το αντιφασιστικό κίνημα έδειξε αντανακλαστικά και διοργανώθηκε συγκέντρωση στην Ελευσίνα.

Κατά τη διάρκεια της συγκέντρωσης μέλη μιας συγκεκριμένης οργάνωσης (ΑΠΟ) και κάποιοι αναρχικοί (εντός ή εκτός εισαγωγικών) προσέγγισαν το μπλοκ της ΛΑΕ στο οποίο έδωσαν διορία ενός τετάρτου προκειμένου αυτό να αποχωρήσει.

Να σημειωθεί ότι αυτό θυμίζει πρακτική των κρατικών δυνάμεων καταστολής στις απαγορευμένες, από το κράτος, διαδηλώσεις.

Τα μέλη της ΛΑΕ δεν αποχώρησαν (και σωστά έπραξαν) και δέχτηκαν στη συνέχεια την επίθεση των αναρχικών.

Μάλιστα, μια κοπέλα κατέληξε να έχει ένα σχίσιμο στο μέτωπο.

Δεν έχει καμία σημασία αν κάποιος συμπαθεί ή αντιπαθεί τη ΛΑΕ.

Αν συμφωνεί ή διαφωνεί ιδεολογικοπολιτικά μαζί της.

Αν είναι μέλος της ή όχι.

Δεν έχει, επίσης, κανένα νόημα να βάλουμε στο τραπέζι μία σειρά γεγονότων αντιπαράθεσης του παρελθόντος, τουλάχιστον στην παρούσα φάση.

Αυτό που έχει σημασία είναι ότι ο κίνδυνος του νεοναζισμού είναι παρών και απαιτούνται ενωτικές πρωτοβουλίες.

Ενδυνάμωση του αντιφασιστικού κινήματος.

Πλατύτητα στις όποιες εκδηλώσεις.

Ενέργειες όπως αυτές του συγκεκριμένου αναρχικού μπλοκ δημιουργούν απομαζικοποίηση, διάλυση, απογοήτευση, αγανάκτηση.

Λειτουργούν απωθητικά για τον πλατύ κόσμο.

Και όλα αυτά την ώρα που οι νεοναζιστικοί πυρήνες διεισδύουν στα σχολεία, τα ΜΜΕ προβάλλουν άμεσα ή έμμεσα τον Κασιδιάρη, οι δημοσκοπήσεις τον δείχνουν εντός κοινοβουλίου, ένα τμήμα της ελληνικής κοινωνίας έχει υιοθετήσει ρατσιστικές και εθνικιστικές απόψεις και διεθνώς ο νεοναζισμός έχει επιλεγεί από τμήματα του κεφαλαίου ως άμεση πολιτική λύση.

Επομένως, ενέργειες προπηλακισμού ενάντια σε αντιφασίστες διαδηλωτές σε αντιφασιστικές συγκεντρώσεις όχι μόνο δεν εξυπηρετούν τη μαζικότητα και την ενότητα του αντιφασιστικού κινήματος αλλά εξυπηρετούν την άλλη πλευρά.

Ηθελημένα ή αθέλητα.

Καλό είναι, επίσης, να αντλούμε συμπεράσματα από την ιστορία.

Κατά τη διάρκεια του μεσοπολέμου όταν χαράχτηκε η τακτική των αντιφασιστικών μετώπων από τους κομμουνιστές εκείνης της εποχής, κανένας δεν αποκλειόταν από αυτά τα μέτωπα.

Τα μέτωπα αυτά δεν απαιτούσαν ιδεολογική καθαρότητα ούτε επικαλούνταν το παρελθόν των πολιτικών δυνάμεων.

Συνειδητοποιήθηκε πλήρως ότι η αντιμετώπιση του ναζισμού και του φασισμού είναι όρος ζωής.

Αν αυτό δεν συνειδητοποιηθεί και σήμερα, τότε είναι σίγουρο ότι ο πολιτικός βρικόλακας που έχει ξυπνήσει και έχει βγει από το φέρετρό του θα τρομοκρατεί, θα προπηλακίζει, θα δολοφονεί.

Και είναι απαράδεκτο στις αντιφασιστικές συγκεντρώσεις τις πρακτικές αυτού του πολιτικού βρικόλακα να τις αντιγράφουν κάποιες δυνάμεις που επικαλούνται τον αντιφασισμό και κάποιες άλλες δυνάμεις να σφυρίζουν αδιάφορα. Υ.Γ.1: Ο αναρχικός χώρος δεν είναι ενιαίος πολιτικά και ιδεολογικά.

Ως εκ τούτου ας ελπίσουμε ότι η συγκεκριμένη πρακτική της Ελευσίνας δεν είναι από όλους αποδεκτή. Υ.Γ.2: Το «δεν χτυπάμε γυναίκες» υπάρχει στην κοινωνία ως ένας κανόνας ηθικής μιας που η μάχη σώμα με σώμα είναι ανισότιμη λόγω βιολογικών διαφορών.

Κάποιοι παραβιάζουν και αυτόν τον ηθικό κανόνα και τον καταγγέλλουν ως σεξιστικό! Κάθε σχόλιο επ’ αυτού περιττεύει.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους