Κάποτε στην Ελλάδα συνυπήρχαν και δημιουργούσαν: ο Σεφέρης, ο Ελύτης, ο Ρίτσος, ο Αναγνωστάκης, ο Βάρναλης, ο Σκαρίμπας, ο Σαχτούρης, ο Χριστιανόπουλος, ο Λειβαδίτης, ο Γκάτσος, ο συμπατριώτης μου...

Πλήρες Κείμενο:

Κάποτε στην Ελλάδα συνυπήρχαν και δημιουργούσαν: ο Σεφέρης, ο Ελύτης, ο Ρίτσος, ο Αναγνωστάκης, ο Βάρναλης, ο Σκαρίμπας, ο Σαχτούρης, ο Χριστιανόπουλος, ο Λειβαδίτης, ο Γκάτσος, ο συμπατριώτης μου Άλκης Αλκαίος, ο Ταχτσής, ο Τσίρκας , η Σωτηρίου, ο Σαμαράκης, ο Βασιλικός, ο Καμπανέλλης, ο Πατρίκιος, ο Κεχαϊδης, ο Τσιφόρος, ο Μποστ, ο Ψαθάς,ο Σακελλάριος, ο Κουν, ο Σολωμός, ο Μινωτής, ο Ροντήρης, ο Κακογιάννης, ο Κούνδουρος, ο Τζαβέλλας, η Παξινού, η Συνοδινού, η Μερκούρη, η Παππά, ο Κατράκης, η Βασιλειάδου, ο Αυλωνίτης, ο Βέγγος, ο Χορν, η Λαμπέτη. Ο Τσαρούχης, ο Χατζηκυριάκος-Γκίκας, ο Μόραλης, ο Γέρος , ο Βασιλείου, ο Καράς,, ο Μυταράς, ο Γαΐτης και ο Τσέτης με τον Φασιανό. Ο Βαμβακάρης, ο Τσιτσάνης, ο Παπαϊωάννου, ο Χιώτης, η Νίνου, η Μπέλλου, ο Μπιθικώτσης, ο Καζαντζίδης, ο Θεοδωράκης, ο Χατζιδάκις, ο Ξαρχάκος, ο Λοϊζος, ο Λεοντής, ο Σαββόπουλος, ο Μαμαγκάκης, ο Χρήστου… Τότε, αλλά και σήμερα , η κοινωνία μας αγωνιούσε και αγωνιά με στήριγμα την ελπίδα για ένα ισχυρό κίνημα πολιτισμού και δημιουργίας… Τότε το «μάθε γράμματα» δεν σήμαινε «γίνε πλούσιος»… Τότε νέοι και νέες μεγάλωναν με το «Ένα παιδί μετράει τ’ άστρα» και ονειρεύονταν «να μάθουν γράμματα», ακούγοντας μαζί ιστορίες για πρόσφατες θυσίες και νίκες… Τότε, για να «μάθεις γράμματα», έπρεπε συχνά και να εργάζεσαι, επιλέγοντας συνειδητά τον επιστημονικό, επαγγελματικό, κοινωνικό και ιδεολογικό σου «δρόμο»… Τότε ο Δάσκαλος, γυρνώντας σ’ όλη την Ελλάδα, σχεδόν δεν έφευγε μέσα από το σχολείο (και τότε κακοπληρωμένος)… Τότε ο αναγκαστικός ξενιτεμός των νέων μάτωνε την «άλλη» Ελλάδα, αλλά συντηρούσε την αξιοπρέπειά της… Τότε η αλληλεγγύη της γειτονιάς μπορούσε να «γλυκάνει» τις ατομικές δυσκολίες, οικονομικές και άλλες… Τότε μερικοί, με μεγάλο κόστος, αμφισβητούσαν το δόγμα της ¨Ψωροκώσταινας», μιλώντας για τις πραγματικές δυνατότητές μας… Τότε, χρονογραφήματα στις εφημερίδες «παρήγαγαν» πολιτική και «δίδασκαν» γλώσσα και ήθος… Τότε, όπως λέει ο Τάκης Θεοδωρόπουλος, η λέξη «καλλιεργημένος» δεν είχε αντικατασταθεί από την λέξη «κουλτουριάρης»… Τότε το «αντι-αισθητικό» ενοχλούσε… Τότε μπορούσαν να ανθίζουν κρίνα της άμμου δίπλα στη θάλασσα… (Στις δικές μας ακτές, Μονολίθι - Καστροσυκιά ... ευτυχώς επιμένουν να ανθίζουν ακόμα και σήμερα...) Τότε ακόμα η Ελλάδα ήταν καθυστερημένη και φτωχή… Ήταν;

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους