Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΛΑΘΕ ΒΙΩΣΑΣ Το παραπάνω κείμενο είναι η η περίφημη 4φάρμακος του αρχαίου Έλληνα φιλοσόφου Επίκουρου.

Λειτουργεί σαν ένα 4απλό «φάρμακο» για την ψυχή.

Σκοπός του είναι να διώξει τον φόβο και το άγχος από τη ζωή μας.

Μαζί με το «λάθε βιώσας», δίνουν οδηγίες για την ευτυχία.

Οι 4 Αρχές της 4φάρμακου.

Άφοβον ὁ θεός: Ο θεός δεν προκαλεί φόβο.

Οι θεοί δεν τιμωρούν τους ανθρώπους.

Ἀνύποπτον ὁ θάνατος: Ο θάνατος δεν είναι κάτι που πρέπει να φοβόμαστε.

Όταν εμείς ζούμε, ο θάνατος δεν υπάρχει.

Όταν έρθει ο θάνατος, δεν υπάρχουμε εμείς για να τον νιώσουμε.

Καὶ τἀγαθὸν μὲν εὐκτήτον: Το αληθινό καλό και οι βασικές ανάγκες αποκτιούνται εύκολα.

Το δὲ δεινὸν εὐεκκαρτέρητον: Τα δύσκολα και τα επώδυνα πράγματα στη ζωή αντέχονται εύκολα.

Τι σημαίνει η φράση του «Λάθε βιώσας»? Αθόρυβη ζωή: Σημαίνει να ζεις μακριά από τη μεγάλη πολιτική εξουσία και τη φιλοδοξία.

Εσωτερική ηρεμία: Βρίσκεις την ψυχική ηρεμία (αταραξία) στις απλές χαρές και στους φίλους.

Η φιλοσοφία του Επίκουρου επικεντρωνόταν στην αναζήτηση της αταραξίας (γαλήνης ψυχής) και της ευδαιμονίας, μέσω της απουσίας πόνου και της επίτευξης ηδονής, αλλά όχι με την έννοια της σωματικής αλλά κυρίως της ψυχικής. Ο Επίκουρος αμφισβήτησε πολλές καθιερωμένες ιδέες της εποχής του, όπως την ύπαρξη θεών που επεμβαίνουν στην ανθρώπινη ζωή και την αναγκαιότητα του φόβου του θανάτου.

Τόνισε την αξία της ατομικής ευτυχίας και την ανάγκη για αυτονομία στη σκέψη και τη δράση.

Ίδρυσε την ομώνυμη φιλοσοφική σχολή στην Αθήνα, γνωστή ως ο Κήπος, όπου δίδασκε και συζητούσε με τους μαθητές του.Η φιλοσοφία του Επίκουρου είχε σημαντική επίδραση στην εξέλιξη της ηθικής και της φιλοσοφίας γενικότερα, αν και συχνά παρερμηνεύτηκε ως ηδονιστική. Ο Επίκουρος, με την ανατρεπτική του προσέγγιση, άνοιξε νέους δρόμους στη φιλοσοφική σκέψη, προκαλώντας τον άνθρωπο να αναζητήσει την ευτυχία στην ατομική του εσωτερική γαλήνη, απαλλαγμένος από τους φόβους και τις δεισιδαιμονίες της εποχής του.

Γεννηθήκαμε μια φορά και δε γίνεται να γεννηθούμε και δεύτερη, κι είναι βέβαιο πως δεν θα υπάρξουμε ξανά στον αιώνα τον άπαντα.

Εσύ όμως, ενώ δεν εξουσιάζεις το αύριο, αναβάλλεις την ευτυχία για αργότερα κι η ζωή κυλά με αναβολές και χάνεται, κι ο καθένας μας πεθαίνει απασχολημένος.

Κοίτα να συνηθίσεις στην ιδέα ότι ο θάνατος για μας είναι ένα τίποτα.

Κάθε καλό και κάθε κακό βρίσκεται στην αίσθηση μας, όμως θάνατος σημαίνει στέρηση της αίσθησης.

Γι’ αυτό η σωστή εκτίμηση ότι ο θάνατος δεν σημαίνει τίποτα για μας, μας βοηθά να χαρούμε τη θνητότητα του βίου, όχι επειδή μας φορτώνει αμέτρητα χρόνια αλλά γιατί μας απαλλάσσει από τον πόθο της αθανασίας! Δεν υπάρχει, βλέπεις, τίποτα το φοβερό στη ζωή του ανθρώπου που ‘χει αληθινά συνειδητοποιήσει ότι δεν υπάρχει τίποτα το φοβερό στο να μη ζεις.

Άρα είναι ανόητος αυτός που λέει ότι φοβάται το θάνατο, όχι γιατί θα τον κάνει να υποφέρει όταν έρθει αλλά επειδή υποφέρει με την προσδοκία του θανάτου! Γιατί ό,τι δεν σε στεναχωρεί όταν είναι παρόν, δεν υπάρχει λόγος να σε στεναχωρεί όταν το προσδοκείς.

Ο θάνατος λοιπόν δεν έχει να κάνει ούτε με τους ζωντανούς ούτε με τους πεθαμένους, αφού για τους ζωντανούς δεν υπάρχει, ενώ οι τελευταίοι δεν υπάρχουν πια.

Βέβαια, οι πολλοί άλλοτε πασχίζουν ν’ αποφύγουν το θάνατο σαν να ‘ναι η πιο μεγάλη συμφορά, κι άλλοτε τον αποζητούν για να αναπαυθούν από τα δεινά της ζωής.

Απεναντίας ο σοφός ούτε τη ζωή απαρνιέται ούτε την ανυπαρξία φοβάται, γιατί δεν του είναι δυσάρεστη η ζωή αλλά ούτε και θεωρεί κακό το να μη ζει...! (Εκ του διαδικτύου)

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους