Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Μήπως πρέπει κάποια στιγμή να κοιταχτούμε στον καθρέφτη όλοι; Ζούμε στο 2026 και εξακολουθούμε να θεωρούμε μεγάλη ευεργεσία τη μεσολάβηση ενός πολιτικού, από μια απλή αγροτική ενίσχυση που δικαιούμαστε μέχρι την πρόσβασή μας στην υγεία.

Ένα τηλεφώνημα για να βρεθεί γιατρός, μια παρέμβαση για να γίνει η διακομιδή ενός ασθενούς.

Μα όλα αυτά είναι υποχρεώσεις της Πολιτείας, που οφείλει να λειτουργεί για όλους μας, χωρίς προσωπικές γνωριμίες και πολιτικές εξυπηρετήσεις.

Και πολλές φορές φτάνουμε να αισθανόμαστε ότι του χρωστάμε κιόλας.

Αναρωτιέμαι αν αντιλαμβανόμαστε πόσο πίσω μας γυρίζει αυτή η νοοτροπία.

Χρειάστηκαν αγώνες πολλών γενεών για να κατοχυρωθούν δικαιώματα που σήμερα θεωρούμε αυτονόητα.

Η πρόσβαση στην υγεία είναι ένα από αυτά.

Κι όμως, εξακολουθούμε να αντιμετωπίζουμε την υγεία μας με μια σχεδόν μεσαιωνική αντίληψη.

Σαν να είμαστε ακόμη υπήκοοι που αναζητούν την εύνοια του ισχυρού και όχι πολίτες με κατοχυρωμένα δικαιώματα.

Και εδώ πιστεύω ότι κάνουμε ένα ακόμη μεγαλύτερο λάθος.

Έχουμε μάθει να κρίνουμε τους πολιτικούς από το πόσους ανθρώπους εξυπηρέτησαν προσωπικά.

Μήπως όμως θα έπρεπε να κρίνουμε τις ενέργειές τους από το αν και κατά πόσο οι άνθρωποι δεν χρειάζονται πλέον την προσωπική τους μεσολάβηση; Η Πολιτεία οφείλει να έχει φροντίσει πριν προκύψει η ανάγκη.

Για όλους μας, ανεξάρτητα από γνωριμίες, πολιτικές σχέσεις και κομματικές προτιμήσεις.

Το 2022-2023 στην Πάτμο ακούγαμε ότι σε έναν μήνα δεν θα ξέραμε σε ποιο γραφείο να βάλουμε τους γιατρούς.

Τέσσερα χρόνια μετά, συζητάμε πώς μία γιατρός θα καλύψει τέσσερα εικοσιτετράωρα εφημερίας.

Τα προβλήματα είναι χρόνια.

Αλλά δεν γίνεται να αποτελούν άλλοθι και δικαιολογίες για τη σημερινή κατάσταση.

Και καλό είναι να θυμόμαστε τι ακούγαμε τότε για να μπορούμε να κρίνουμε.

Να συγκρίνουμε τις υποσχέσεις με το αποτέλεσμα και να μην επιτρέπουμε να εργαλειοποιεί πολιτικά κανείς την πρόσβαση μας στην Υγεία.

Εκείνο που πιστεύω ότι πρέπει να αλλάξει είναι η δική μας στάση.

Να πάψουμε να αντιμετωπίζουμε την εξυπηρέτηση ενός πολιτικού παράγοντα ως μεγάλη πολιτική ευεργεσία και να αρχίσουμε να απαιτούμε να λειτουργούν οι υπηρεσίες για όλους.

Με σεβασμό, με επιχειρήματα, με συμμετοχή.

Με κινητοποιήσεις όποτε χρειαστεί και σήμερα απαιτούνται.

Αλλά και με μεγαλύτερες απαιτήσεις από όσους επιλέγουμε να μας εκπροσωπούν.

Γιατί αύριο μπορεί να χρειαστεί γιατρό το δικό μας παιδί, η μητέρα μας, ο πατέρας μας.

Τι θα γίνει αν κάποιος δεν γνωρίζει κανέναν πολιτικό για να πάρει τηλέφωνο; Αν κανείς δεν απαντήσει; Αυτό είναι που πρέπει κάποια στιγμή να μας προβληματίσει.

Όχι ποιον γνωρίζουμε για να μας βοηθήσει, αλλά γιατί χρειάζεται να γνωρίζουμε κάποιον για να εξασφαλίσουμε όσα δικαιούμαστε. https://www.patmostimes.gr/kentro-ygeias-patmou-den-ginetai-me-mia-giatro-na-vgainoun-4-eikositetraora-efimerias-kravgi-agonias-kai-aitima-gia-psifisma-kai-kinitopoiiseis-sto-dim-symvoulio/ Πατμιακά Χρονικά @highlight

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους