Σαν σήμερα, στις 15/12/1962, πραγματοποιήθηκε η πρεμιέρα στο θέατρο, του έργου: ΤΟ ΤΡΑΓΟΎΔΙ ΤΟΥ ΝΕΚΡΟΥ ΑΔΕΛΦΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΛΑΪΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΜΑΝΟΥ ΚΑΤΡΑΚΗ ΜIΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ ΛΑΪΚΗ ΟΠΕΡΑ ΘΕΑΤΡΟΝ ΚΑΛΟΥΤΑ ΑΝΟΙΚΤΗ...

Πλήρες Κείμενο:

Σαν σήμερα, στις 15/12/1962, πραγματοποιήθηκε η πρεμιέρα στο θέατρο, του έργου: ΤΟ ΤΡΑΓΟΎΔΙ ΤΟΥ ΝΕΚΡΟΥ ΑΔΕΛΦΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΛΑΪΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΜΑΝΟΥ ΚΑΤΡΑΚΗ ΜIΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ ΛΑΪΚΗ ΟΠΕΡΑ ΘΕΑΤΡΟΝ ΚΑΛΟΥΤΑ ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΜΙΚΗ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ Αγαπητέ φίλε, Τώρα που ανέβηκε πια «ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΟΥ ΝΕΚΡΟΥ ΑΔΕΛΦΟΥ» μπορώ νομίζω να πω ότι ο στόχος μου ήταν κατ’ αρχήν πολιτικός.

Σε στιγμές τόσο κρίσιμες για το έθνος και το λαό, πιστεύω πως ο ζωντανός καλλιτέχνης πρέπει να καταπιάνεται με έργα και με ενέργειες που θα βοηθήσουν άμεσα για να λυθεί η κρίση για να βρεθεί διέξοδος.

Πιστεύω πώς ο μοναδικός δρόμος για να κερδίσουμε τη μάχη μπροστά στην ιστορία και στον πολιτισμό, είναι, αυτή τη στιγμή, η αληθινή ΕΝΟΤΗΤΑ.

Όχι ενότητα συμβατική, σκόπιμη.

Ενότητα τακτική — αλλά ενότητα ουσιαστική όλων των Ελλήνων.

Ανήκω στην προοδευτική παράταξη.

Σήκωσα το βάρη του διχασμού.

Όμως είμαι έτοιμος να δώσω το χέρι και να ξεχάσω για πάντα, τα μαρτύρια και τις εξορίες, αν πρόκειται να συμφωνήσουμε γύρω από ένα πλατύ πρόγραμμα που θα εξασφαλίζει την αναγέννηση της πατρίδας.

Ξέρω ακόμα πως αν αυτή τη στιγμή δεν βρεθεί ο τρόπος για να γίνει αυτή η ενότητα πραγματικότητα, μας περιμένουν καινούργιες σκληρές δοκιμασίες που θα καθυστερήσουν σε βαθμό επικίνδυνο την παρουσία του έθνους μας ανάμεσα στη μεγάλη οικογένεια των λαών της γης, καθώς ο ένας με τον άλλον μπαίνουν στο δρόμο της δημιουργικής αναγέννησης.

Ώς πότε θάμαστε ουραγοί; Έτσι για να πετύχω αυτή την εθνική αφύπνιση, μεταχειρίζομαι μέσα στο έργο μου τρόπους οξείς – αλήθειες πικρές – και μεθόδους καυτερές, που σοκάρουν.

Όχι το μεγάλο κοινό, όπως έδειξε η πείρα.

Αλλά λίγους: «Ειδικούς». Δεν είπα ψέματα, ούτε προσπάθησα να ξεγελάσω κανένα.

Πήρα την πεμπτουσία, τους αρμούς της ζωής που ζήσαμε.

Έδειξα το πρόσωπο της Ιστορίας που πλάσαμε, και που όλοι μας λίγο ως πολύ, είμαστε υπεύθυνοι δίχως ψιμύθια και εξωραϊσμούς.

Γιατί στο βάθος πιστεύω στην ίδια τη ζωή.

Έχω εμπιστοσύνη απέραντη.

Γνωρίζω πώς είμαι μαζί της.

Πώς την υπηρετώ.

Κι’ ακόμα πιστεύω πως η ζωή δίνει τη νίκη σ’ αυτούς που την υπηρετούν και την πιστεύουν, που γίνονται συνειδητά της όργανα.

Είτε είναι άτομα.

Είτε είναι κόμματα.

Είτε είναι λαοί.

Μην τρομάζετε πολύ με τις αλήθειες του «ΝΕΚΡΟΥ ΑΔΕΛΦΟΥ» γιατί προδίδεσθε.

Σε τελευταία ανάλυση ανήκετε σ’ ένα λαό συγκεκριμένο, και αυτόν υπηρετείτε.

Γι’ αυτόν κάνετε θυσίες.

Όλα τ’ άλλα είναι τα ΜΕΣΑ: Και οι Ιδέες – και ο ανθρωπισμός – και οι κοσμοθεωρίες.

Και βέβαια δεν ξεχνώ πώς δεν μπορεί να υπάρξει αληθινή υπηρεσία προς τον λαό αν δεν είσαι αγνός σαν την ιδέα – μεστός σαν την ανθρωπιά – δυνατός σαν την τετράγωνη σκέψη.

Σε σένα αναγνώστη, θεατή και ακροατή, φίλε ή εχθρέ, ΣΥΜΠΑΤΡΙΩΤΗ, προσφέρω δίχως διάκριση αυτό το έργο που αγαπώ και πιστεύω.

Δεν σε καλώ, ούτε σε παρακαλώ να πας να το δεις ! Θέλω μονάχα απ’ τη στιγμή που θα σε πείσει αυτή μου η προσπάθεια, να μη με ΥΠΕΡΤΙΜΗΣΗΣ! Θέλω να ξέρεις καλά πως αν στάθηκα, αν στέκομαι κι’ αν θα σταθώ ακόμα, αυτό το χρωστώ αποκλειστικά στη δική σου έμπρακτη και δυναμική συμπαράσταση.

Δεν έχω δύναμη άλλη καμιά, παρά μονάχα αυτή που μου δίνεις εσύ.

Με φιλικούς χαιρετισμούς Από mikisguide * Άρθρο του Δημήτρη Κονιδάρη για το έργο "Το τραγούδι του νεκρού αδελφού" Από τη σελίδα Φίλοι Μίκη Θεοδωράκη/Mikis Theodorakis' friends: https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=657030719127349&id=100044612791415 * Το τραγούδι του νεκρού αδελφού, τα τραγούδια: https://youtube.com/playlist?list=PLeYcXETDsjQXbSqL9NSig3QZnP2YL045p * Φωτογραφίες από το διαδίκτυο

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους