Η «παραδοχή» Καλογεροπούλου για τα παιχνίδια Τσίπρα: Η εργαλειοποίηση των εδρών και η προσωπική εμπάθεια που ισοπεδώνει κάθε έννοια ηθικής Η κυνική παραδοχή της δημοσιογράφου Ελένης Καλογεροπούλου...

Πλήρες Κείμενο:

Η «παραδοχή» Καλογεροπούλου για τα παιχνίδια Τσίπρα: Η εργαλειοποίηση των εδρών και η προσωπική εμπάθεια που ισοπεδώνει κάθε έννοια ηθικής Η κυνική παραδοχή της δημοσιογράφου Ελένης Καλογεροπούλου ότι η Πόπη Τσαπανίδου δεν λειτουργεί αυτόνομα υπονοώντας ότι εκτελεί εντολές κρατώντας την έδρα, ξεγυμνώνει πλήρως το παρασκήνιο του Αλέξη Τσίπρα και αποκαλύπτει ένα αδίστακτο παιχνίδι εξουσίας.

Ο πρώην πρωθυπουργός, εγκλωβισμένος στα προσωπικά του συμπλέγματα και σε μια βαθιά εμμονή, δεν διστάζει να εργαλειοποιήσει τις βουλευτικές έδρες, αποδεικνύοντας ότι βάζει τις προσωπικές του εμπάθειες πάνω από κάθε έννοια ηθικής και πολιτικής τιμής.

Παρόλο που η «εντιμότητα» παίζει ως λέξη πολύ στο πολιτικό του μπραντ, αποδεικνύεται τελικά κενού περιεχομένου.

Η υπόθεση αυτή αναδεικνύει μια πρωτοφανή πολιτική διγλωσσία.

Από τη μία πλευρά, ο Αλέξης Τσίπρας απαιτεί από τους βουλευτές που αποχώρησαν να παραδώσουν τις έδρες τους, διατυμπανίζοντας και κάνοντας κεντρική πολιτική του νέου κόμματος ότι δεν θέλει εν ενεργεία βουλευτές και από την άλλη, όταν πρόκειται να ικανοποιήσει το προσωπικό του μένος και να φράξει τον δρόμο στον Στέφανο Κασσελάκη, κάνει μια σκανδαλώδη εξαίρεση.

Μεθοδεύει την παραμονή της Τσαπανίδου σε μια προφανώς δύσκολη και άβολη θέση, με σκοπό να την «εξαναγκάσει» σε παραίτηση ακριβώς πριν από τις εκλογές – όταν πλέον η Βουλή θα διαλυθεί, ρισκάροντας ίσως και την επανεκλογή της.

Πέρα όμως από το ζήτημα του Κασσελάκη, αναδεικνύεται ένας βαθύτερος πολιτικός αμοραλισμός και η πλήρης κατάρρευση του περίφημου ηθικού πλεονεκτήματος.

Αυτό το θέατρο του παραλόγου τον εκθέτει ανεπανόρθωτα για τις προηγούμενες παραιτήσεις των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ και της Νέας Αριστεράς.

Ό,τι πλασαρίστηκε τότε στην κοινή γνώμη ως δήθεν «στάση αρχής», τώρα αποδεικνύεται ότι ήταν ένα καλοκουρδισμένο γρανάζι της ίδιας δολοπλοκίας.

Οι έδρες δεν αντιμετωπίζονται ως μέσο εκπροσώπησης των πολιτών, αλλά ως εργαλεία στα παιχνίδια εξουσίας.

Για να ικανοποιηθεί μια προσωπική βεντέτα, το «σύστημα Τσίπρα» προτιμά να ευτελίσει τους θεσμούς και να εκτεθεί ανεπανόρθωτα, επιβεβαιώνοντας ότι το «νέο» που υποσχόταν δεν ήταν τίποτα άλλο από τις ίδιες, παλιές, σκοτεινές μεθοδεύσεις του παρασκηνίου.

Στο τέλος της ημέρας, επιβεβαιώνεται απλώς το γνωστό ρητό: δεν μπορείς να ψηφίζεις συνεχώς τους ίδιους και τους ίδιους, περιμένοντας να αλλάξουν τα πράγματα. Ο Αθέατος

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους