Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Λέγεται ότι ο Οκτώβριος είναι ίσως η καλύτερη περίοδος για ν' ανακαλύψετε τις ομορφιές της Θεσσαλικής μεγαλούπολης και των περιχώρων της.

Τα χρώματα του φθινοπώρου "ντύνουν" τα γύρω χωριά και τις όχθες του Πηνειού που διασχίζει την πόλη, τα καζάνια και οι αποστακτήρες του τσίπουρου βρίσκονται κυριολεκτικά υπ΄ατμόν μετά το τέλος του τρύγου και η πόλη κινείται σε ζωηρούς ρυθμούς. Η Λάρισα είναι μια πόλη σύγχρονη, με νεανική ζωντάνια, φιλική στους επισκέπτες χάρη στις μεγάλες πλατείες της, τα υπέροχα πάρκα, τους πεζόδρομους και τις ατέλειωτες επιλογές από καφέ, εστιατόρια και μπαρ.

Η πόλη διαθέτει δύο αρχαία θέατρα.

Το καλύτερα διατηρημένο είναι ένα από τα μεγαλύτερα θέατρα του 3ου αι. π.Χ., στη νότια πλευρά του λόφου Φρούριο και ουσιαστικά στο κέντρο της πόλης, περιοχή όπου είχε χτιστεί κατά την αρχαιότητα η οχυρωμένη ακρόπολη της Λάρισας.

Οικοδομήθηκε στα χρόνια του βασιλιά της Μακεδονίας Αντιγόνου Γονατά.

Λειτούργησε έξι αιώνες περίπου, μέχρι το τέλος του 3ου αι. μ.Χ. ή τις αρχές του 4ου αιώνα.

Η σκηνή είναι το καλύτερα διατηρημένο τμήμα του μνημείου.

Έχει τέσσερις κύριες οικοδομικές φάσεις.

Η πρώτη ανάγεται στο πρώτο μισό του 3ου αιώνα π.Χ. και είναι σύγχρονη με την κατασκευή του θεάτρου, ενώ η δεύτερη χρονολογείται στο πρώτο μισό του 2ου αιώνα π.Χ. Η τρίτη οικοδομική φάση της σκηνής χρονολογείται στα χρόνια του Ρωμαίου αυτοκράτορα Οκταβιανού Αυγούστου (28 π.Χ-14 μ.Χ.) και των διαδόχων του, αυτοκρατόρων Τιβερίου (14-31 μ.Χ) και Γερμανικού.

Στην τέταρτη φάση του μνημείου, τέλη 2ου -αρχές 3ου αιώνα μ.Χ., μετά από ισχυρό σεισμό που προκάλεσε σοβαρές ζημιές, έγιναν εκτεταμένες μετατροπές που οδήγησαν στη δημιουργία ενός κυκλικού κλειστού χώρου-αρένας για την τέλεση επικίνδυνων για τους θεατές αγωνισμάτων, τα οποία πιθανότατα περιελάμβαναν και θηριομαχίες.

Αφιερωμένο στον θεό Διόνυσο, με 12.000 θέσεις και διττό ρόλο, χρησιμοποιούνταν για θεατρικές παραστάσεις και λατρευτικές εκδηλώσεις, αλλά εδώ λάμβαναν χώρα και οι συνελεύσεις του κοινού των Θεσσαλών.

Αριστερά του αρχαίου θεάτρου θα ανηφορίστε ως την κορυφή του λόφου του Φρουρίου με το υπέροχο πάρκο, όπου θα συναντήσετε το Μπεζεστένι, το καλοδιατηρημένο οθωμανικό μνημείο του 15ου αιώνα, που στέγαζε τη σκεπαστή αγορά της πόλης απαριθμώντας 19 καταστήματα, συγκεντρώνοντας γύρω του μεγάλο παζάρι και αποτελώντας για 300 χρόνια το επίκεντρο της οικονομικής δραστηριότητας της περιοχής.

Πίσω από το Φρούριο, ένα άλλο κτήριο, ο Μύλος του Παππά, μαρτυρά τη βιομηχανική ανάπτυξη της Λάρισας του 19ου αιώνα.Το 1893, όταν λειτούργησε πρώτη φορά, ήταν ένας πρωτοποριακός για την εποχή ατμόμυλος.

Σήμερα, έχει μετατραπεί σε ένα κέντρο πολιτισμού και πλέον φιλοξενεί και μουσείο.

Αποτέλεσε τον κύριο τροφοδότη αλεύρου όλης της Θεσσαλίας, μέχρι και το τέλος της λειτουργίας του τη δεκαετία του 1980.

Οχτώ χρόνια αργότερα ο δήμος Λάρισας αγόρασε το κτήριο, ενώ το 1989 χαρακτηρίστηκε διατηρητέο από το υπουργείο Πολιτισμού σαν αξιόλογο και αντιπροσωπευτικό δείγμα παραδοσιακής βιομηχανικής εγκατάστασης του 20ού αιώνα.

Εκτός από το Μπεζεστένι, το Γενί Τζαμί είναι το νεότερο από τα πολλά τζαμιά που υπήρχαν στη Λάρισα την περίοδο της τουρκικής κατοχής και στην πρόσοψή του φέρει νεοκλασικά διακοσμητικά στοιχεία του 19ου αι., ενώ σώζεται και ο μιναρές του.

Είναι το τελευταίο οθωμανικό τέμενος που κατασκευάστηκε στη Λάρισα, και χρησιμοποιήθηκε ως χώρος λατρείας από τη μουσουλμανική κοινότητα της πόλης έως το 1924, οπότε και έφυγαν οι κάτοικοι με την ανταλλαγή πληθυσμών.

Δυστυχώς, δεν είναι επισκέψιμο γιατί εκτελούνται επισκευές.

Πολύ προγενέστερα, από τον 15ο αι., είναι τα Οθωμανικά λουτρά που διατηρούν αρκετά αυθεντικά αρχιτεκτονικά στοιχεία και όπως όλα τα χαμάμ, αποτελούσαν σημαντικό στοιχείο της καθημερινότητας και της κοινωνικής ζωής των Οθωμανών.

Σημαντική είναι και η Δημοτική Πινακοθήκη -Μουσείο Γ.Ι. Κατσίγρα που στεγάζει την ιδιωτική συλλογή που ο εμπνευστής της πινακοθήκης Γεώργιος Κατσίγρας δώρισε το 1981 στον δήμο Λάρισας. Photos: Maria Volli

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους