Σήμερα διάβασα για ένα όνειρο εδώ, στην Ξάνθη. Οι εθελοντές του φιλοζωικού συλλόγου «Αδεσποτούλια Ξάνθης» θέλουν να φτιάξουν γηροκομείο για σκυλιά. Χωρίς κλουβιά, με αυλές και μικρά σπίτια. Στην πόλη...
Σήμερα διάβασα για ένα όνειρο εδώ, στην Ξάνθη. Οι εθελοντές του φιλοζωικού συλλόγου «Αδεσποτούλια Ξάνθης» θέλουν να φτιάξουν γηροκομείο για σκυλιά.
Χωρίς κλουβιά, με αυλές και μικρά σπίτια.
Στην πόλη μας τα αδέσποτα είναι πολλά, και κάποιοι συμπολίτες μας έχουν δαγκωθεί.
Ο φόβος τους είναι δίκαιος.
Ένα σκυλί όμως δεν φεύγει από τον δρόμο αν δεν έχει πού να πάει.
Χρειάζεται ένα μέρος που θα το δεχτεί και θα το φροντίσει.
Έτσι ο δρόμος γίνεται πιο ασφαλής για όλους μας, ανθρώπους και ζώα.
Πιο δύσκολα τα έχουν τα γέρικα σκυλιά.
Έχουν περάσει κρύο και πείνα, έχουν γλιτώσει από αυτοκίνητα, και πολλά δεν θα βρουν ποτέ οικογένεια.
Η πρόεδρος του συλλόγου, η κυρία Άννα Μαρία Ζαφειριάδου, τα λέει «μικρούς ήρωες». Έχει δίκιο.
Ένα ηλικιωμένο σκυλί δεν ζητά πολλά.
Θέλει ζεστό κρεβάτι και γιατρό όταν πονάει.
Θέλει κάποιον να το φωνάζει με το όνομά του.
Ευχαριστώ τους εθελοντές.
Κρατούν αυτό το όνειρο ζωντανό εδώ και χρόνια, χωρίς να ζητούν τίποτα για τον εαυτό τους.
Αν θέλετε να βοηθήσετε, μπορείτε να κάνετε μια δωρεά στον σύλλογο. «Μέχρι να αγαπήσει κανείς ένα ζώο, ένα κομμάτι της ψυχής του μένει κοιμισμένο.» Ανατόλ Φρανς Διαβάστε το άρθρο στο πρώτο σχόλιο.
Εκεί θα βρείτε και τον λογαριασμό του συλλόγου. Bugün İskeçe’de bir hayale dair bir yazı okudum.
İskeçe’deki “Adespotoulia Xanthis” (İskeçe’nin Sokak Canları) Hayvanseverler Derneği’nin gönüllüleri, yaşlı köpekler için bir huzurevi kurmak istiyor.
Kafeslerin olmadığı, bahçeleri ve küçük evleri olan bir yer.
Şehrimizde çok sayıda sokak köpeği var.
Bazı hemşehrilerimiz köpek saldırısına uğradı, ısırıldı.
Onların korkusu son derece haklı.
Ancak bir köpeğin sokaktan alınabilmesi için gidebileceği bir yerin olması gerekiyor.
Onu kabul edecek, bakımını üstlenecek güvenli bir yuva lazım.
Böylece sokaklarımız hem insanlar hem de hayvanlar için daha güvenli hâle gelir.
En zor durumda olanlar ise yaşlı köpekler.
Soğuğa ve açlığa dayanmış, arabaların altında kalmaktan kurtulmuşlar.
Birçoğu belki de hiçbir zaman kendilerini sahiplenecek bir aile bulamayacak. Dernek Başkanı Sayın Anna Maria Zafeiriadou, onlara “küçük kahramanlar” diyor.
Çok haklı.
Yaşlı bir köpek aslında fazla bir şey istemez.
Sıcak bir yatak, canı yandığında onu tedavi edecek bir veteriner ve kendisine adıyla seslenecek bir insan ister.
Gönüllülere yürekten teşekkür ediyorum.
Yıllardır kendileri için hiçbir karşılık beklemeden bu hayali yaşatmaya devam ediyorlar.
Siz de destek olmak isterseniz derneğe bağışta bulunabilirsiniz. “İnsan bir hayvanı sevinceye kadar ruhunun bir parçası uykuda kalır.” — Anatole France Yazının tamamını ilk yorumdaki bağlantıdan okuyabilirsiniz. Derneğin bağış yapabileceğiniz banka hesap bilgilerini de orada bulabilirsiniz.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους