"Σε κλαίει λαός. Πάντα χλωρό να σείεται το χορτάρι, στον τόπο που σε πλάγιασε το βόλι, ω παλικάρι..." "Κωστής Παλαμάς". Σαν σήμερα την 13 Οκτωβρίου 1904 ο Μακεδονομάχος Παύλος Μελάς (Μίκης Ζέζας...
"Σε κλαίει λαός. Πάντα χλωρό να σείεται το χορτάρι, στον τόπο που σε πλάγιασε το βόλι, ω παλικάρι..." "Κωστής Παλαμάς". Σαν σήμερα την 13 Οκτωβρίου 1904 ο Μακεδονομάχος Παύλος Μελάς (Μίκης Ζέζας) κυκλώνεται από Τουρκικό απόσπασμα στο χωριό Στάτιστα (Μελάς) και τραυματίζεται θανάσιμα. Παύλος Μελάς, Έλληνας Αξιωματικός, πρωτομάρτυρας και σύμβολο του Μακεδονικού Αγώνα.
Γεννήθηκε στη Μασσαλία στις 29 Μαρτίου 1870 και αποφοιτά από την σχολή Ευελπίδων, το 1891 με τον βαθμό του Ανθυπολοχαγού πυροβολικού.
Εκείνη την εποχή η Μακεδονία υποφέρει τόσο από τον Τούρκικο ζυγό, όσο καί και από την Βουλγαρική Εξαρχία. Η Βουλγαρική προπαγάνδα χρησιμοποιεί κάθε μέσο, κυρίως εκφοβισμούς και βία, αλλά και στυγνές δολοφονίες σε πολλές περιπτώσεις και κάθε της ενέργεια, αποσκοπεί στον εκβουλγαρισμό του τότε πληθυσμού της Μακεδονίας. Η Ελληνική κυβέρνηση δεν επιχειρεί τίποτα, επίσημα, μέχρι το 1904.
Ακόμη και εκείνη την περίοδο ο Παύλος Μελάς, μαζί με άτομα που μοιράζονται τις ίδιες ιδέες με αυτόν αγωνίστηκε για να αφυπνίσει υπεύθυνους και κοινή γνώμη.
Από την άνοιξη του 1904 που φτάνει στην Μακεδονία, κατορθώνει να συγκροτήσει μικρά ένοπλα σώματα, να οργανώσει την τοπική άμυνα, να ενισχύσει τη θέληση και την πίστη των κατοίκων.
Στις 13 Οκτωβρίου του 1904, προδόθηκε από τον αρχικομιτατζή Μήτρο Βλάχο και την συμμορία του.
Στα 34 χρόνια του, χτυπημένος από Τούρκικο βόλι, άφησε την τελευταία του πνοή στο χωριό Στάτιστα της Καστοριάς, πολεμώντας για την ελευθερία της Ελληνικής Μακεδονίας.
Ο θάνατός του συσπείρωσε τον Ελληνισμό της Μακεδονίας, αφύπνισε την υπόλοιπη Ελλάδα και "με την σπίθα που άναψε στον καθένα, πολλοί που ήταν τυφλοί ως τότε είδαν", όπως χαρακτηριστικά είπε ο Ίωνας Δραγούμης.
Οκτώ χρόνια αργότερα μετά, η Μακεδονία γίνεται Ελληνική κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους 1912-1913. Ο Παύλος Μελάς συνδύαζε τα χαρακτηριστικά ενός ευπατρίδι της εποχής του με έντονο πατριωτισμό, ρομαντισμό και στρατιωτική αφοσίωση.
Ο θάνατος του Παύλου Μελά συγκλόνισε τον ελληνισμό εντός και εκτός επικράτειας. Ο Παύλος Μελάς ήταν αυτό που είχε ανάγκη η Ελληνική πλευρά στη Μακεδονία.
Έναν μάρτυρα σύμβολο.
Η ρομαντική και παρορμητική προσωπικότητά του ήταν παράγωγο της εποχής αλλά και της κοινωνικής και επαγγελματικής ομάδας εντός των οποίων εδραιώθηκε.
Τα τελευταία λόγια του Παύλου Μελά ήταν: "...αξίζει να πεθαίνεις για την Μακεδονία". Ο Ίωνας Δραγούμης, ο Γαμπρός του, τον αποχαιρέτησε με τα εξής λόγια:"Ο θάνατός του είναι ζωή στους κουρασμένους από την μετριότητα του κόσμου.
Ο θάνατός του ανασταίνει τους κοιμισμένους, ταράζει τους μαργωμένους, δροσίζει τους διψασμένους , ο θάνατος του νέου του Αντρείου...Ψυχή, ψυχή ωραία, γλυκιά πενταπάρθενη που ερωτεύτηκε τον θάνατο δίδαξέ μας, ω μάθε μας να μην πονεί και να μην καίει το αντίκρισμα της αγωνία σου, ψυχή πενταπάρθενη". Ο Κωστής Παλαμάς στο έργο του "Πολιτεία και Μοναξιά" τον αποχαιρέτησε με τους στίχους;"Σε κλαίει λαός.
Πάντα χλωρό να σείεται το χορτάρι, στον τόπο που σε πλάγιασε το βόλι, ω παλικάρι.
Πανάλαφρος ο ύπνο σου του Απρίλη τα πουλιά.
Σαν του σπιτιού σου να τ' ακούς λογάκια και φιλιά...". Η θυσία του Παύλου Μελά σηματοδότησε την έναρξη του Μακεδονικού αγώνα και που τελείωσε το 1908.
Όποιος διαβάτης περάσει από την Μητρόπολη της Καστοριάς θα αντικρίσει το τάφο του Μακεδονομάχου ήρωα υπενθυμίζοντάς του ότι εδώ κείται ο πρωτομάρτυρας και το σύμβολο του Μακεδονικού αγώνα!
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους