Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ο πόνος και οι θλίψεις στη ζωή μας Το μονοπάτι της ζωής είναι όλο πόνος και δάκρυ, όλο αγκάθια και καρφιά.

Παντού φυτρωμένοι σταυροί, παντού αγωνία και θλίψη.

Κάθε βήμα και μία Γεσθημανή, κάθε ανηφοριά και ένας Γολγοθάς.

Κάθε στιγμή και μία λόγχη.

Αν μπορούσαμε να στίψουμε τη γη σαν το σφουγγάρι, θα έσταζε αίμα και δάκρυα.

Τα ωραία συνοδεύονται με πόνο, αλλά κι ο πόνος βγάζει στη χαρά.

Το τριαντάφυλλο βγάζει αγκάθι και το αγκάθι τριαντάφυλλο.

Συνήθως το ουράνιο τόξο υψώνεται ύστερα από τη μπόρα.

Πρέπει να προηγηθούν οι καταιγίδες, για να ξαστερώσει ο ουρανός.

Η διάκριση, φωτισμένη από την χριστιανική πίστη και φιλοσοφία, έχει την ικανότητα με την ενόραση να βλέπει πολύ βαθύτερα από τα φαινόμενα.

Μέσα από τον πόνο βλέπει την χαρά και την ελπίδα, όπως και ο θρίαμβος του Χριστού βγήκε μέσα από τον πόνο του Πάθους και του Σταυρού.

Συγκλονίζει την ανθρώπινη ύπαρξη ο πόνος.

Είναι φωτιά, καμίνι που καίει και κατακαίει.

Είναι καταιγίδα και τρικυμία.

Είναι στιγμές που οι δοκιμασίες έρχονται απανωτές, η μία μετά την άλλη ή και όλες μαζί.

Πολύ βαρύς τότε ο σταυρός.

Η αγωνία κορυφώνεται.

Η ψυχή φορτίζεται τόσο, ώστε είναι έτοιμη να λυγίσει.

Όλα φαίνονται μαύρα, κατάμαυρα.

Παντού σκοτεινιά, παντού αδιέξοδα.

Μεγάλο και αιώνιο το πρόβλημα του πόνου.

Το μελέτησαν φιλόσοφοι και κοινωνιολόγοι και ψυχολόγοι και άλλοι πολλοί.

Την αυθεντικώτερη ωστόσο απάντηση την δίνει ο χριστιανισμός, η πίστις, ο νόμος του Θεού.

Και η απάντηση είναι διπλή.

Θεολογικά είναι η συνέπεια της πτώσεως, όπως και όλα τα κακά.

Είναι αποτέλεσμα της κακής χρήσεως της ελευθερίας.

Είναι ο καρπός της παρακοής.

Ηθικά είναι ευκαιρία και μέσον αρετής και τελειώσεως. «Θα σέβομαι πάντα τον Θεόν –λέγει ο Θεολόγος Γρηγόριος– όσα ενάντια και αν επιτρέπει να με βρουν.

Ο πόνος για μένα είναι φάρμακο σωτηρίας». Ο δε μέγας Βασίλειος λέγει: «Εφ’ όσον μας ετοιμάζει ο Θεός το στεφάνι της Βασιλείας Του, αφορμή για αρετή ας γίνει η ασθένεια». «Οι θλίψεις–θα πει και ο ιερός Χρυσόστομος– μας φέρνουν πιο κοντά στο Θεό.

Και όταν σκεπτώμεθα το αιώνιον κέρδος των θλίψεων, δεν θα στενοχωρούμεθα». Ο άγιος Απόστολος Παύλος, ο τόσο διωγμένος και πονεμένος και κατάστικτος από τα «στίγματα του Κυρίου», διδάσκει ότι ο Θεός αφήνει τον άνθρωπο να πονέσει με τις θλίψεις «επί το συμφέρον εις το μεταλαβείν της αγιότητος αυτού» (Εβρ. 12:10). Ο άνθρωπος του πόνου είναι ο άριστος αθλητής τής ζωής με τις ένδοξες νίκες.

Θ’ ακριβοπληρωθεί με τα αιώνια βραβεία, «α οφθαλμός ουκ είδε και ους ουκ ήκουσε και επί καρδίαν ανθρώπου ουκ ανέβη, α ητοίμασεν ο Θεός τοις αγαπώσιν αυτόν», λέγει προς Κορινθίους ο Παύλος (Α’ Κορ. 2:9). Όποιος ατενίζει και αντιμετωπίζει τον πόνο με το πρίσμα της αιωνιότητος, είναι ήδη από τώρα νικητής.

Είναι ο εκλεκτός που με την ακατάβλητη πίστη στον Θεό έφθασε στην χαρά, γεύθηκε την χρηστότητα του Κυρίου και είναι υποψήφιος στεφανηφόρος.

Μπορεί να επαναλάβει του Αποστόλου Παύλου την νικηφόρα κραυγή: «Τον αγώνα τον καλόν ηγώνισμαι, τον δρόμον τετέλεκα, την πίστιν τετήρηκα· λοιπόν απόκειταί μοι ο της δικαιοσύνης στέφανος, ον αποδώσει μοι ο Κύριος εν εκείνη τη ημέρα» (Β’ Τιμ. 4:7-8). Οφείλουμε, λοιπόν, να αποδεχώμαστε τον πόνο που μας επισκέπτεται σαν μία ευλογία του Θεού.

Το σιτάρι συμπιέζεται και λειώνει μέσα στην γη, αλλά τότε καρποφορεί την ζωή.

Πλούσια και ευλογημένη του πόνου η συγκομιδή.

Μεγάλη η ευλογία του Θεού στον αγρό των δακρύων.

Ευλογία που την βιώνουν όσοι με το χάρισμα της διακρίσεως αληθινά πιστεύουν. Ευλογία Θεού και έλεος σε όσους διήλθαν το καμίνι του ποικίλου πόνου με θεϊκή δύναμη και επίγνωση.

Τούς περιμένει η αιώνια, η αθάνατη, η πανευτυχής ανάπαυσις εν τω Θεώ. Αμήν. Γέροντος Εφραίμ Φιλοθεΐτη, Η τέχνη της σωτηρίας.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους