Original Post

Πλήρες Κείμενο:

🕯️✨ⲬⲢⲒⲤⲦⲞⲤ μⲉθ' ημών ⲤⲦⲎⲦΩ ✨🕯️ Θαυμαστός ο Θεός εν τοις Αγίοις Αυτού 📯⚜️✨📯⚜️✨📯⚜️✨📯⚜️✨📯⚜️ Εορτάζει στις 16 Οκτωβρίου η Ευλογημένη Δόμνα Karpovna, Tomsk 🌷Μνήμη στις 16 Οκτωβρίου (Σιβηρία), στην Σύναξη των Αγίων της Σιβηρίας και της Πολτάβας (Ουκρανίας) Γεννήθηκε στις αρχές του 19ου αιώνα σε οικογένεια ευγενών στην περιοχή της Πολτάβα.

Έχοντας μείνει ορφανή νωρίς, έζησε και μεγάλωσε στο σπίτι της θείας της.

Έλαβε εξαιρετική εκπαίδευση και μιλούσε άπταιστα πολλές γλώσσες.

Στα νιάτα της ήταν ένα όμορφο κορίτσι και πολλοί γοητεύονταν από αυτήν, ελπίζοντας να την παντρευτούν.

Αλλά η δίκαιη γυναίκα ήθελε να διατηρήσει την παρθενία της για χάρη του Κυρίου.

Έχοντας μάθει ότι οι συγγενείς της ήθελαν να την αναγκάσουν να παντρευτεί, έφυγε κρυφά από το σπίτι, ντύθηκε απλά και ξεκίνησε ως περιπλανώμενη σε ιερούς τόπους.

Δεν είχε έγγραφο που να επιβεβαιώνει την ταυτότητά της και έτσι συνελήφθη στην Πολτάβα.

Με απόφαση του δικαστηρίου, με το όνομα Maria Slepchenko, εξορίστηκε στη Σιβηρία, στην περιοχή Kainsky.

Έχοντας εγκατασταθεί στο Τομσκ, πήρε πάνω της το κατόρθωμα της σαλότητας.

Δεν είχε μόνιμη κατοικία και συχνά περνούσε μέρες και νύχτες στο ύπαιθρο.

Τα ρούχα της αποτελούνταν από κόμπους διαφορετικών μεγεθών, κρεμασμένους στο σχεδόν γυμνό σώμα της.

Αυτές οι δέσμες περιείχαν άχρηστα κουρέλια, παλιό πανί, σχοινιά, ζώνες, παπούτσια, σπασμένα γυαλιά, πέτρες, πριονίδι και πολλά άλλα.

Πάνω από αυτούς τους κόμπους ήταν κρεμασμένες πολλές σακούλες - με ψωμί, τσάι, ζάχαρη, θυμίαμα, κεριά, ξινολάχανο κ.λπ. Όλα αυτά είχαν ένα πολύ εντυπωσιακό βάρος, που συνόδευε την Δόμνα Karpovna σε όλη της τη ζωή. Η Δόμνα συχνά χρησιμοποιούσε τα δάχτυλα της αντί για το κομπολόι της, κρύβοντας έτσι την αδιάκοπη προσευχή της από τα ανθρώπινα μάτια.

Όταν οι συμπονετικοί της έδωσαν ένα γούνινο παλτό στο τσουχτερό κρύο, εκείνη το δέχτηκε με ευγνωμοσύνη, αλλά λίγες ώρες αργότερα το έδωσε σε έναν άλλο φτωχό, συνεχίζοντας να υποφέρει από το κρύο. Η Δόμνα προσποιήθηκε ότι δεν της άρεσαν οι ζητιάνοι και πολύ σπάνια την έβλεπε κανείς να τους βοηθά, αλλά εν τω μεταξύ της άρεσε να μαζεύει κάθε λογής κουρέλι και, γενικά, όλα τα περιττά πράγματα και ανάγκαζε τους γνωστούς της να τα φροντίζουν όλα, σίγουρα σε κουτιά. . Στη συνέχεια, μέσω των χεριών αυτών των κηδεμόνων, όλα τα πράγματα πέρασαν στους φτωχούς. Η Δόμνα φρόντιζε ιδιαίτερα τους περιπλανώμενους, για τους οποίους παρακαλούσε ψωμί, ψωμάκια, γάλα και άλλα παρόμοια και τους τα έδινε, όπως αποκαλούσε τους περιπλανώμενους - «τυφλούς». Γνωρίζοντας για τη δύσκολη παραμονή των κρατουμένων στο αστυνομικό τμήμα του Τομσκ, η Δόμνα άρχισε να περπατά γύρω τους και να τραγουδά πνευματικά τραγούδια, για τα οποία και η ίδια κρατήθηκε.

Έχοντας μάθει για αυτό, οι έμποροι και οι έμποροι του Τομσκ, που τιμούσαν τη Δόμνα, της έφεραν πίτες, τηγανίτες, τσάι και ζάχαρη σε σωρούς.

Όλα αυτά τα μοίρασε στους άπορους κρατούμενους.

Όταν ήρθε η ώρα της αποφυλάκισής της, οι συγκρατούμενοί της «με την απλότητα της ψυχής τους ευχήθηκαν να πάει στη φυλακή το συντομότερο δυνατό». Θυμούμενη τα λόγια της Αγίας Γραφής: «Οι δίκαιοι ελεούν τις ψυχές των θηρίων» (Παροιμίες 12:10), η Αγία φρόντιζε επίσης αδέσποτα ζώα, καθώς και αλυσοδεμένους σκύλους.

Συχνά τα τάιζε και άφηνε τα δεμένα σκυλιά, για τα οποία οι ιδιοκτήτες αδιαφορούσαν, στη φύση.

Τα ζώα αγαπούσαν επίσης τη δίκαιη γυναίκα και την περιτριγύριζαν σε μεγάλους αριθμούς τη νύχτα.

Οι κάτοικοι του Τομσκ άκουγαν συχνά μέσα στο σκοτάδι της νύχτας, μέσα στο γάβγισμα των σκύλων, τα προσευχητικά της επιφωνήματα: «Υπεραγία Θεοτόκε, σώσε μας!». Η μακαριστή προσευχόταν θερμά και με ζήλο στην εκκλησία, αλλά μόνο όταν δεν υπήρχε σχεδόν κανένας κόσμος εκεί.

Σύμφωνα με μια μαρτυρία: «Κοίταξα μια φορά στο παρεκκλήσι του ναού, και είδα τη Δόμνα Κάρποβνα, γονατιστή, να προσεύχεται - ω, πώς προσευχόταν και τα δάκρυα, τα δάκρυα, λοιπόν, κυλούν από τα μάτια της! .» Αλλά μόλις παρατήρησε μάρτυρες της προσευχής της, άρχισε πάλι να συμπεριφέρεται σαν ανόητη: μετακινούνταν από μέρος σε μέρος, μιλούσε και έσβησε τα κεριά.

Έτσι, ανάμεσα στα κατορθώματα της ανοησίας, η Αγία Δόμνα διατήρησε την παρθενία της, υπέμεινε την εκούσια φτώχεια, κατέστρεψε τα αμαρτωλά πάθη και υπέμεινε τη ζέστη και το κρύο.

Προς το τέλος της επίγειας ζωής της, έλαβε από τον Κύριο το χάρισμα της διόρασης, το οποίο χρησιμοποίησε για να υπηρετήσει το πνευματικό όφελος των γειτόνων της.

Εκοιμήθη στις 16 Οκτωβρίου 1872 και ενταφιάστηκε στο μοναστήρι του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή στην πόλη Τομσκ.

Το 1984 δοξάστηκε ως ευλογημένη κατά την καθιέρωση του εορτασμού της Συνόδου των Αγίων της Σιβηρίας.

Ο τόπος ταφής της καταστράφηκε κατά τη διάρκεια των Σοβιετικών χρόνων, αλλά στη συνέχεια ένα παρεκκλήσι που πήρε το όνομά της ανεγέρθηκε κοντά σε αυτό το μέρος.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους