Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Έχω βρεθεί κι εγώ μπροστά σε πράγματα που τα ήθελα πολύ.

Θυμάμαι εκείνες τις φορές που περίμενα ένα «ναι», μια εξέλιξη, ένα αποτέλεσμα… και στο μυαλό μου είχα ήδη φτιάξει το μετά.

Και μετά ήρθε το «όχι». Εκείνη τη στιγμή δεν σκέφτεσαι ούτε μαθήματα ούτε εμπειρίες. Απογοητεύεσαι.

Αναρωτιέσαι τι πήγε λάθος, τι θα μπορούσες να είχες κάνει διαφορετικά.

Και χρειάζεται χρόνος μέχρι να μπορέσεις να κοιτάξεις εκείνη τη στιγμή από απόσταση.

Κάπως έτσι κατάλαβα κι εγώ ότι δεν παίρνουμε πάντα αυτό που ελπίζουμε, αλλά πολλές φορές δεν φεύγουμε με άδεια χέρια.

Κάτι μαθαίνουμε για εμάς.

Πού αντέχουμε και πού όχι.

Τι θέλουμε πραγματικά.

Τι δεν θα δεχτούμε ξανά.

Πότε αξίζει να επιμένουμε και πότε χρειάζεται να αλλάξουμε δρόμο.

Δεν πιστεύω ότι κάθε απογοήτευση συμβαίνει «για καλό». Κάποιες φορές κάτι απλώς πονάει επειδή το θέλαμε και δεν έγινε.

Πιστεύω όμως πως μπορούμε, όταν είμαστε έτοιμοι, να πάρουμε κάτι από αυτή την εμπειρία και να συνεχίσουμε.

Γιατί μια πόρτα που δεν άνοιξε δεν σημαίνει ότι τελείωσε ο δρόμος.

Μπροστά μας υπάρχουν ακόμη διαδρομές που ούτε καν γνωρίζουμε.

Καλημέρα, φίλοι μου! Και αν κάτι δεν έγινε όπως το περιμένατε, δώστε λίγο χρόνο στην ιστορία σας.

Μπορεί να μην έχετε φτάσει ακόμη στο σημείο από όπου όλα θα φαίνονται διαφορετικά. Στέλλα Θώμου Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας & Life Coach

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους