Ο «Ράμπο» των ελληνικών γηπέδων ❗️❗️ Ο Τάσος Μητρόπουλος υπήρξε ένας από τους πιο εμβληματικούς και πληθωρικούς ποδοσφαιριστές της γενιάς του, αφήνοντας ανεξίτηλο το στίγμα του κυρίως με τη φανέλα...
Ο «Ράμπο» των ελληνικών γηπέδων ❗️❗️ Ο Τάσος Μητρόπουλος υπήρξε ένας από τους πιο εμβληματικούς και πληθωρικούς ποδοσφαιριστές της γενιάς του, αφήνοντας ανεξίτηλο το στίγμα του κυρίως με τη φανέλα του Ολυμπιακού, αλλά και της ΑΕΚ.
Έγινε γνωστός για τους εκρηκτικούς πανηγυρισμούς του.
Όταν σκόραρε, έτρεχε προς τον κόσμο σε έξαλλη κατάσταση, κάνοντας συχνά μια χαρακτηριστική κίνηση σαν να κρατάει όπλο.
Παρότι αγωνιζόταν κυρίως ως επιθετικός μέσος (δεκάρι) ή δεύτερος επιθετικός, η δύναμη και η αντίληψή του επέτρεπαν στους προπονητές να τον χρησιμοποιούν σε πολλές θέσεις, ακόμη και ως καθαρό σέντερ φορ όταν οι συνθήκες το απαιτούσαν.
Το κυρίαρχο γνώρισμά του ήταν ο ορμητικός τρόπος παιχνιδιού του.
Έμπαινε σε κάθε φάση με απίστευτη ενέργεια και δύναμη, γεγονός που ενθουσίαζε την κερκίδα και τον μετέτρεψε σε ηγετική φιγούρα.
Γεννήθηκε στον Βόλο το 1957, ξεκίνησε την καριέρα του από τον Άρη Πετρούπολης, ενώ έγινε γνωστός στον Εθνικό.
Την εποχή που... μεγαλουργούσε στη μεγάλη οθόνη ο διάσημος χαρακτήρας του Σιλβέρστερ Σταλόνε, ο Τάσος Μητρόπουλος, με το (σχεδόν πάντα) θυμωμένο βλέμμα και τη μακριά του χαίτη, δεν θα μπορούσε παρά να παρομοιαστεί ως ο «Ράμπο» των ελληνικών γηπέδων και δη του Ολυμπιακού.
Στις 20 Οκτωβρίου 1996, σκοράροντας στον αγώνα Βέροια – Παναχαϊκή, έγινε ο πρώτος ποδοσφαιριστής που έβαλε γκολ σε ηλικία άνω των 39, παίρνοντας παράλληλα μια πρωτιά που κρατούσε από το 1964 ο Λεφτέρ Κιουτσουκαντωνιάδης. Ο Μητρόπουλος πέτυχε τελικά έξι γκολ σε εκείνη τη σεζόν, με τελευταίο εναντίον της ΑΕΚ στις 21 Απριλίου 1997.
Εκείνο το γκολ καταγράφεται ως το γκολ που πέτυχε ποδοσφαιριστής σε ηλικία 39 ετών, 7 μηνών και 29 ημερών. Ο Τάσος έβαλε έξι γκολ διανύοντας το 40ό έτος της ηλικίας του, κάτι που δεν κατάφερε να κάνει άλλος, έστω και μία φορά.
Είναι ο πρώτος Έλληνας ποδοσφαιριστής που αγωνίστηκε και στους 3 μεγάλους του Κέντρου.
Διακρίθηκε για τη δυναμική του παρουσία, τις αρχηγικές ικανότητες και την αποτελεσματικότητα στο ψηλό παιχνίδι.
Το 1976 πήρε μεταγραφή στον Εθνικό Πειραιώς, στον οποίο έμεινε για μια πενταετία, μετρώντας 112 συμμετοχές και 25 γκολ.
Το 1981 πήρε μεταγραφή για την «ερυθρόλευκη» ομάδα του Πειραιά. Ο Μητρόπουλος βρήκε το «alter ego» του, τον Νίκο Αναστόπουλο, και μαζί συνέθεσαν ένα φοβερό δίδυμο που οδήγησε τον Ολυμπιακό σε τρία Πρωταθλήματα στην κοινή τους θητεία (1982, ’83, ’87). Οι δύο παίκτες γίνονται «κολλητοί» και εκτός αγωνιστικών χώρων.
Το δίδυμο «Αναστό-Μητρό» είναι αχώριστο και δεν αργούν οι φήμες και τα δημοσιεύματα που τους χαρακτηρίζουν «κλικαδόρους» και «κουμανταδόρους των αποδυτηρίων του Ολυμπιακού». Ο Νταϊφάς είναι σκληρός, "κοφτός", θέλει να 'ναι το απόλυτο αφεντικό και δε σηκώνει μύγα στο σπαθί του.
Το καλοκαίρι του 1985 οι δύο βεντέτες της ομάδας την περίοδο της προετοιμασίας, «εκβιάζουν» τον Νταϊφά για να αυξήσουν τις αποδοχές τους και απειλούν με αποχή από τις υποχρεώσεις της ομάδας. Ο Νταϊφάς με το φόβο της λαϊκής κατακραυγής, μιας και ο κόσμος είχε «στα ουράνια» τους Αναστόπουλο και Μητρόπουλο, υποκύπτει στα τερτίπια.
Μετά από μια κακή χρονιά με τον Αντώνη Γεωργιάδη στον πάγκο, οι 2 παίκτες γνωρίζουν την αμφισβήτηση, όμως κλείνουν τα στόματα των αμφισβητιών τους όταν παίρνουν τον Ολυμπιακό από το χεράκι και τον οδηγούν στον τίτλο μετά από μια στείρα τριετία. Ο Αναστόπουλος βγαίνει πρώτος σκόρερ φτάνοντας τα 139 γκολ στην Α' Εθνική και γίνεται ο θρυλικός «Μουστάκιας» του Ολυμπιακού, ένα ίνδαλμα για όλους τους οπαδούς.
Μετά τα τεράστια προβλήματα της ομάδας επί Γιώργου Κοσκωτά, ο Μητρόπουλος κέρδισε και δύο Κύπελλα (1990, ’92) με 51 γκολ σε 242 αγώνες. Ο Νταϊφάς, με πρόφαση την ανάγκη εισροής ρευστού στα ταμεία και με άλλοθι την επιθυμία του Αναστόπουλου να αγωνιστεί στο εξωτερικό, αποδέχεται την πρόταση της ιταλικής Αβελίνο για την απόκτηση του «Μουστάκια»! Ο Αναστόπουλος πωλήθηκε αντί 40.000.000 δραχμών στους Ιταλούς, ενώ τόσο ακριβώς είχε στοιχίσει 6 χρόνια πριν, όταν και αποκτήθηκε από τον Πανιώνιο! Έτσι, τα «αηδόνια» χώρισαν. Ο Αναστόπουλος, δεν βίωσε από κοντά το φόβο του... υποβιβασμού και δεν έζησε «από μέσα» τη λαίλαπα Γιώργος Κοσκωτάς. Ο Ολυμπιακός βρέθηκε μπλεγμένος σε ένα κυκεώνα χρεών και διαφόρων άλλων καταστάσεων, αλλά ο Τάσος Μητρόπουλος ήταν εκεί, σαν πραγματικός αρχηγός.
Πανηγύριζε τα γκολ του γυρίζοντας το χέρι του, σα να πετούσε λάσο.
Πανηγύριζε έξαλλα, με τις φλέβες να πετάγονται από το λαιμό του και το πρόσωπο του να κοκκινίζει.
Τότε, εκεί, στα δύσκολα, ήταν που πήρε το παρατσούκλι «Ράμπο»! Ο Αναστόπουλος επέστρεψε το καλοκαίρι του 1989 στην ομάδα και ο κόσμος τους έβλεπε πλέον «ισοϋψείς». Όχι τον «ψηλό» συμπλήρωμα του «κοντού». Οι «Αναστό – Μητρό» στα 34-35 τους θα ήταν «τοτέμ» για τους νεότερους και πρόβλημα για τον προπονητή.
Ο τότε προπονητής άλλωστε, ο Όλεγκ Μπλαχίν, δείχνει σαφή προτίμηση στους συμπατριώτες του Όλεγκ Προτάσοφ , Γιούρι Σάβιτσεφ και Γκενάντι Λιτόφτσενκο και με πρόφαση πως « … δε χωράνε στα πλάνα του προπονητή» αλλά και την « … προχωρημένη ποδοσφαιρική ηλικία», οι παίκτες αποδεσμεύονται! Ο Νίκος Αναστόπουλος, που - στα ντουζένια του - είχε απορρίψει προτάσεις από Παναθηναϊκό και ΑΕΚ, υπέγραψε στον Ιωνικό Νικαίας και –φυσικά- έγινε δεκτός μετά βαΐων και κλάδων στη Νίκαια, παρά τα 34 χρονάκια του! Ο Τάσος Μητρόπουλος, δέχθηκε πρόταση από τον Δημήτρη Μελισσανίδη που τον ήθελε στην ΑΕΚ με τον «Ράμπο» να απαντά αμέσως θετικά.
Την επόμενη χρονιά, Ολυμπιακός και ΑΕΚ αναμετρήθηκαν σε έναν θεσμό που πλέον δεν υπάρχει, το Σούπερ καπ, με την αναμέτρηση να γίνεται στο ΟΑΚΑ. Ο Τάσος Μητρόπουλος, γνώρισε την αποθέωση από 45.000 και πλέον οπαδούς του Ολυμπιακού και ας φορούσε τα κιτρινόμαυρα. Στην ΑΕΚ κατέκτησε δύο συνεχόμενα Πρωταθλήματα με την φοβερή ομάδα του Ντούσαν Μπάγεβιτς.
Ήταν μέλος της εθνικής ομάδας που επέλεξε ο Αλκέτας Παναγούλιας και αγωνίστηκε στο Μουντιάλ 1994 των ΗΠΑ, αγωνιζόμενος και στους τρεις αγώνες που έδωσε η Ελλάδα.
Με την ολοκλήρωση της διοργάνωσης αποσύρθηκε από την εθνική ομάδα, έχοντας 77 συμμετοχές και 8 τέρματα, αγωνιζόμενος σε χρονική διάρκεια που ξεπέρασε συνολικά τα 16 χρόνια.
Αμέσως μετά το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1994, με την Ελλάδα να πραγματοποιεί απογοητευτικές εμφανίσεις, ήρθε η ώρα για τον Τάσο Μητρόπουλο να φορέσει τη φανέλα του Παναθηναϊκού.
Μία κίνηση του Γιώργου Βαρδινογιάννη, η οποία τελικά αποδείχθηκε πολύ γρήγορα λανθασμένη καθώς οι αντιδράσεις ήταν εξωφρενικές με το καλημέρα.
Ιδιαίτερα οι οργανωμένοι τον έβριζαν όπου σταθεί κι όπου βρεθεί.
Στο γήπεδο, στην Παιανία, παντού.
Σε ένα παιχνίδι κυπέλλου με τον Απόλλωνα Αθηνών, ο προπονητής του Παναθηναϊκού, Χουάν Ραμόν Ρότσα τον βάζει στην βασική ενδεκάδα, κίνηση με... απρόβλεπτα αποτελέσματα.
Οι βρισιές έπεφταν βροχή, οι αποδοκιμασίες δεν είχαν προηγούμενο. «Βγάλε με έξω, δεν αντέχω, δε πάει άλλο», είπε στον Ρότσα και έγινε αλλαγή στο ημίχρονο.
Την επόμενη ημέρα, ζήτησε ακρόαση από τον Γιώργο Βαρδιονογιάννη και του ζήτησε να αποχωρήσει με αποτέλεσμα την μεταγραφή του στον Απόλλωνα Αθηνών.
Αργότερα, είχε δύο καλές σεζόν με τον Ηρακλή και τη Βέροια, πριν επιστρέψει στον Ολυμπιακό το 1997-98 για να κλείσει την καριέρα του.
Στα 40 του ο Μητρόπουλος επιστρέφει στον Ολυμπιακό και θα κλείσει την καριέρα του με 1 συμμετοχή στο Champions League, στον τελευταίο αγώνα του ομίλου, στο εντός έδρας 2-2 με τη Ρόζενμποργκ.
Υπηρέτησε τον σύλλογο από πολλά πόστα και δέθηκε με τη μεγαλύτερη μερίδα του κόσμου της ομάδας.
Είχε πολυετή σχέση, χωρίς να παντρευτεί, με την ηθοποιό Έλενα Ναθαναήλ.
Στις 8 Νοεμβρίου του 2010 παντρεύτηκε με την –επίσης– ηθοποιό Νένα Χρονοπούλου.
Με τον Ολυμπιακό · Πρωτάθλημα Ελλάδος: 3 (1981/82, 1982/83 και 1986/87) · Κύπελλο Ελλάδας: 2 (1989/90, 1991/92) · Σούπερ Καπ Ελλάδος: 1987 Με την ΑΕΚ · Πρωτάθλημα Ελλάδος: 2 (1992/93, 1993/94) Με τον Παναθηναϊκό · Πρωτάθλημα Ελλάδος: 1994/95
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους