1. Κάποια τμήματα των ευρωπαϊκών κοινωνιών (τα νεώτερα κατά κανόνα) έχουν ξυπνήσει από τον πολιτικό λήθαργο και προσπαθούν να ξαναδιεκδικήσουν, μέσα σε ένα όλο και πιο ζοφερό πολιτικό και γεωπολιτικό...

Πλήρες Κείμενο:

1. Κάποια τμήματα των ευρωπαϊκών κοινωνιών (τα νεώτερα κατά κανόνα) έχουν ξυπνήσει από τον πολιτικό λήθαργο και προσπαθούν να ξαναδιεκδικήσουν, μέσα σε ένα όλο και πιο ζοφερό πολιτικό και γεωπολιτικό τοπίο, στην δημογραφική γήρανση και άρα συντηρητικοποίηση των εκλογικών σωμάτων στην έκπαλαι γηραιά, τώρα πλέον γηραιοτάτη ήπειρο.

Με κάποια καθυστέρηση το κύμα έφτασε και εδώ δειλά μετά από τον χαμό που γίνεται στην Γαλλία, στην Ισπανία, στο Βέλγιο, στην Ιρλανδία, στην Ιταλία και βεβαίως στην Αλβανία > https://www.tiranatimes.com/student-protests-turn-violent-amid-growing-unrest-in-albania/ 2. Τίποτα από όλα αυτά δεν περνάει σοβαρά στα κανάλια π.χ. οριακά περνάει στα Ελληνικά SM και την ειδησεογραφία, αλλά είναι εντυπωσιακό (ΟΚ είναι αναμενόμενο αλλά και πάλι) πόσο λίγο ασχολούνται τα δικά μας ΜΜΕ με την Αλβανία, γειτονική χώρα με την οποία πλέον μας συνδέουν κοινοί συμπολίτες και καθημερινή σχέση με κόσμο, που τους αφορά άμεσα. . Κάθε εικόνα εξέγερσης και διαμαρτυρίας παντού στον κόσμο να εκλαμβάνεται σαν απειλή για το ολιγαρχικό μας μιντιακό σύμπλεγμα (όχι μόνο όμως το δικό μας, πλέον γνωρίζουμε πως τελικά η Ελλάδα εξήγαγε την τύπου "ελευθερία του τύπου" της, σε όλον τον κόσμο) και να τις κρατάνε μακριά από τις οθόνες για να μην μας μπαίνουν ιδέες; 3. Εντυπωσιακές είναι και οι εικόνες από την κινητοποίηση των Βραζιλιάνων σε όλες της πόλεις σχεδόν της Βραζιλίας πριν τον δεύτερο γύρο και με το φάσμα της αμερικανοκρατίας και του φασισμού πάνω από την χώρα.

Απλά από μόνες τους δείχνουν συσπείρωση και κινητοποίηση αλλά δεν προδιαγράφουν καθόλου από μόνες τους το εκλογικό αποτέλεσμα.

Υπενθυμίζω πως η ΝΔ το 23 μάζευε τρεις και τον κούκο προεκλογικά στις συγκεντρώσεις της και ο αλήστου μνήμης ΣΥΡΙΖΑ 10πλάσιο με κάποιον σχετικό παλμό, αλλά τα αποτελέσματα τα εκλογικά τα είδαμε 4. Η περίπτωση της Βραζιλίας είναι ενδιαφέρουσα γιατί εκεί έχουμε μια άμεση παρέμβαση των ΗΠΑ και της Meta στα προεκλογικά, με εμπλοκή της υπηρεσίας κοινωνικής δικτύωσης σε επίπεδο που κάνει τα σκάνδαλο της Cambridge Analytica να μοιάζει γραφικό (που όντως εντέλει *ήταν* γραφικό). Η Meta αναγνωρίζει πως οι αναρτήσεις περί τον Λούλα έχουν "υποβαθμιστεί", αλλά το αποδίδει σε τεχνικό σφάλμα: > https://therealnews.com/meta-acknowledges-the-reduced-reach-of-lulas-profiles Κάποια στιγμή πρέπει να γράψω για αυτό το εξ αμερικής καθοδηγούμενο διαδικτυακό - ολιγαρχικό - νεοφασιστικό σύμπλεγμα που δρα επιθετικότητα μέσα από τα ΜΚΔ στην Λατινική Αμερική και έχει εμφανή αποτελέσματα (σ. 5. Με αφορμή όλο αυτό το νέο κύμα των διαδηλώσεων (παγκοσμίως: είναι π.χ. και η Ινδία στο κύμα), θεωρώ πως είναι χρήσιμο να διαβαστεί (και να μεταφραστεί στα ελληνικά) το εξαιρετικό βιβλίο - ρεπορτάζ του Βίνσεντ Μπέβινς: "If we Burn. The Mass Protest Decade and the Missing Revolution". > https://vincentbevins.com/book2/ Ο συγγραφέας ήταν αυτόπτης μάρτυς της εξέγερσης στη Βραζιλία για τα εισιτήρια των ΜΜΜ το 2013, η οποία εξετράπη τελικά σε πραξικόπημα εναντίον της Dilma Roussef, αφού εκδιώχθηκαν αυτοί που την ξεκίνησαν - οδηγώντας τελικά στον Μπολσονάρο.

Ταξίδεψε και μίλησε από κοντά με τους "ταπεινούς" πρωταγωνιστές της πλατείας Ταχρίρ και του πάρκου Γκεζί, με τους διαδηλωτές στην Κορέα, την Χιλή κτλ, αντλώντας από αυτές και από αυτούς καίριες διαπιστώσεις - μέσα από τα στόματα των (συνήθως ηττημένων) διαδηλωτών: α. Μια κοινωνική έκρηξη δημιουργεί ένα πολιτικό κενό που σπανίως ένα αυθόρμητο κίνημα είναι έτοιμο να καλύψει , οπότε το γεμίζουν άλλοι β. η δογματικά οριζόντια και δια της ομοφωνίας συναπόφαση δεν είναι αποτελεσματικό σχήμα κινητοποίησης σε συνθήκες κρίσης, ιδίως αν πετύχει να πάρει έκταση το κίνημα γ. ο αυθορμητισμός κινητοποιεί ένα διάχυτο κοινωνικό υποκείμενο που απλά αναπαράγει (αν δεν υπάρχει οργάνωση) την επικρατούσα ιδεολογία του κοινωνικού περιβάλλοντος δ. αν δεν υπάρχει πολιτικός στόχος συγκεκριμένος, όλη αυτή η ενέργεια απλώς εκτονώνεται σε τυχαίες εκρήξεις χωρίς κανέναν χάρτη για μετά, συνταγή ήττας.

Δεν μου είναι σαφές αν τα κινήματα που αναδύονται στην εποχή μας (με πιθανή εξαίρεση τους Σέρβους φοιτητές) έχουν κατανοήσει τα διδάγματα της προηγούμενης δεκαετίας, και το γεωπολιτικό περιβάλλον κάνει την πίστα ακόμα πιο δύσκολη.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους