Σήμερα αποχαιρετώ με βαθιά συγκίνηση την αγαπημένη μου συνάδελφο, Μπέτυ Βαλάση. Γνωριστήκαμε στο Εθνικό Θέατρο ,σε διπλανά καμαρίνια που παίζαμε στον «Ήρωα με παντουφλες» και από την πρώτη στιγμή...
Σήμερα αποχαιρετώ με βαθιά συγκίνηση την αγαπημένη μου συνάδελφο, Μπέτυ Βαλάση.
Γνωριστήκαμε στο Εθνικό Θέατρο ,σε διπλανά καμαρίνια που παίζαμε στον «Ήρωα με παντουφλες» και από την πρώτη στιγμή ένιωσα τη μητρική της αύρα, την αγάπη της για όλο τον θίασο, αλλά και τη ζεστασιά της ιδιαίτερης σχέσης που αναπτύξαμε.
Τι να πρωτοθυμηθώ… τις ατέλειωτες όμορφες συζητήσεις μας, τα υπέροχα τραπέζια που μας έκανε στο σπίτι της, την αγάπη της για τον Τίτο Βανδή, τον απεριόριστο σεβασμό και την εκτίμηση που έτρεφε για τον Νίκο Κούρκουλο… Κρατώ μέσα μου τις στιγμές, το γέλιο, τη γενναιοδωρία, την αγωνιστικότητά και τη μεγάλη της καρδιά.
Γιατί κάποιοι άνθρωποι δεν είναι απλώς συνάδελφοι, γίνονται κομμάτι της ζωής μας. Καλό σου ταξίδι, αγαπημένη μου Μπέτυ. Θα σε θυμάμαι πάντα με αγάπη και ευγνωμοσύνη.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους