🩸Είναι πολλά τα 15.000.000? 🩸Όταν μας θαμπώνουν τα 15.000.000 στους Δήμους σημαίνει, ότι δεν έχουμε επαφή με την πραγματικότητα. 🩸Είναι αραγε αρκετά ή κυριολεκτικά ψίχουλα; Η συζήτηση για τη...

Πλήρες Κείμενο:

🩸Είναι πολλά τα 15.000.000? 🩸Όταν μας θαμπώνουν τα 15.000.000 στους Δήμους σημαίνει, ότι δεν έχουμε επαφή με την πραγματικότητα. 🩸Είναι αραγε αρκετά ή κυριολεκτικά ψίχουλα; Η συζήτηση για τη διαχείριση των αδέσποτων ζώων στην Ελλάδα χρειάζεται επιτέλους σοβαρότητα, τεκμηρίωση και ειλικρίνεια.

Χωρίς επικοινωνιακά τεχνάσματα, χωρίς εύκολες κατηγορίες και, κυρίως, χωρίς να παραβλέπουμε την πραγματικότητα που βιώνουν καθημερινά τόσο οι Δήμοι όσο και οι εθελοντές.

Από τη μία πλευρά, έχουμε μια Πολιτεία που ανακοινώνει αυξημένες χρηματοδοτήσεις στους Δήμους και χρησιμοποιεί το γεγονός, ως απόδειξη της προσπάθειας που κανει.

Από την άλλη, έχουμε τους Δήμους, που επικαλούνται οικονομική αδυναμία, λειψή χρηματοδότηση και υποστελέχωση για να μπορέσουν να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους.

Υπάρχουν και τα φιλοζωικά σωματεία, που συσσωρεύουν χρέη και εθελοντές που καλούνται να καλύψουν ανάγκες τις οποίες συχνά αδυνατούν πλέον να καλυψουν.

Και στη μέση όλων αυτών βρίσκονται τα αδέσποτα. 4.000.000 πάνω κάτω, αριθμό που κανένας δεν αμφισβητεί πλέον.

Πεινασμένα, άρρωστα, τραυματισμένα, εγκαταλελειμμένα, εξαρτημένα από το εάν κάποιος θα μπορέσει να τα βοηθήσει.

Ας δούμε, λοιπόν, τα δεδομένα χωρίς ωραιοποιήσεις.

Τα εκατομμύρια των ανακοινώσεων και η πραγματική εικόνα Από το 2022 έως και το 2025, η ετήσια χρηματοδότηση των Δήμων μέσω των Κεντρικών Αυτοτελών Πόρων για τη διαχείριση των αδέσποτων ανερχόταν σε 5.000.000 ευρώ.

Στις 10 Δεκεμβρίου 2025 κατανεμήθηκαν 5.000.000 ευρώ για το έτος 2025, ενώ στις 11 Μαΐου 2026 εκδόθηκε απόφαση κατανομής 15.000.000 ευρώ για το 2026, με ΑΔΑ 6ΜΕ046ΜΤΛ6-6Ι6.

Επομένως, μέσα σε διάστημα περίπου πέντε μηνών εκδόθηκαν αποφάσεις κατανομής συνολικού ύψους 20.000.000 ευρώ, οι οποίες αφορούν δύο διαφορετικά έτη και όχι αποκλειστικά το 2026.

Παράλληλα, υπάρχει χρηματοδοτική δυνατότητα ύψους 3.000.000 ευρώ μέσω του προγράμματος «ΦΙΛΟΔΗΜΟΣ ΙΙ» για εμβόλια και φαρμακευτικές ουσίες, με ισχύ έως τις 31 Δεκεμβρίου 2026.

Αυτά είναι τα επίσημα δεδομένα.

Και ασφαλώς, η αύξηση της χρηματοδότησης από τα 5 στα 15 εκατομμύρια ευρώ αποτελεί μια θετική μεταβολή.

Μέχρις εκεί όμως Είναι, όμως, αρκετά αυτά τα χρήματα για να καλύψουν τις πραγματικές ανάγκες διαχείρισης των αδέσποτων ζώων σε ολόκληρη τη χώρα; Εδώ ακριβώς αρχίζει η ουσιαστική συζήτηση.

Τα 15.000.000 ευρώ είναι κυριολεκτικά ψίχούλα! Ναι, αυτή είναι η φράση που πρέπει να ειπωθεί, όσο κι αν ενοχλεί όσους θεωρούν ότι ένα μεγάλο συνολικό ποσό αρκεί για να αποδείξει την επιτυχία μιας πολιτικής.

Τα 15.000.000 ευρώ, όταν επιμεριστούν στους 332 Δήμους ολόκληρης της χώρας και κληθούν να καλύψουν το σύνολο των αναγκών τους, είναι κυριολεκτικά ψίχούλα! Αν διαιρέσουμε τα 15.000.000 και χωρίς να υπολογίσουμε ότι οι μεγάλοι δήμοι απορροφούν πολύ μεγάλα κονδύλια, το ποσό που αναλογεί σε κάθε Δήμο είναι 45.000 Ποιος σοβαρός άνθρωπος που έχει επαφή με την πραγματικότητα θα ισχυριστεί, ότι 45.000 αρκούν για στειρώσεις, σίτιση, ορθοπεδικα χειρουργεία, ασθένειες, δηλητηριάσεις, υλικοτεχνική υποδομή, ελαστικά έξοδα και τόσα άλλα ,ακόμη και σε ένα μικρό δήμο; Αν τώρα αντί της παραπάνω διαίρεσης κάνουμε πολλαπλασιασμό ,τα 4.000.000 επί 70 ευρώ μέσο όρο η στείρωση μιας γάτας και σκύλου και μόνο για στείρωση, τότε το πραγματικό ποσό που απαιτείται μόνο για στειρώσεις είναι της τάξης των 280.000.000 ευρώ.

Ή δε συνεχής εγκατάλειψη και η βρύση αδέσποτων που δεν κλείνει ποτέ μαθηματικά οδηγεί σε αύξηση του ανωτέρω ποσού και όχι σε μείωση.

Και όποιος αμφιβάλλει, ας σταματήσει να κοιτάζει τα μηδενικά και ας αρχίσει να υπολογίζει το πραγματικό κόστος.

Μονο για στειρώσεις χωρίς να υπολογίζουμε έξοδα σίτισης, εμβολιασμού, τραυματισμών κλπ Είναι ή δεν είναι ψίχουλα; Όποιος εντυπωσιάζεται από τα 15.000.000 απλά δεν έχει δουλέψει ποτέ στο δρόμο, δεν γνωρίζει τις αναγκες δεν γνωρίζει τα κόστη, δε γνωρίζει τι συμβαίνει στη πραγματικότητα εκεί έξω.

Ή κάνει κυβερνητική προπαγάνδα. Οι Δήμοι καλούνται να αντιμετωπίσουν ένα τεράστιο και διαρκές πρόβλημα, με ανάγκες που δεν περιορίζονται σε μερικές στειρώσεις ή σε έναν αριθμό ηλεκτρονικών σημάνσεων.

Μιλάμε για περισυλλογές, κτηνιατρικές εξετάσεις, στειρώσεις, εμβολιασμούς, αποπαρασιτώσεις, φαρμακευτικές αγωγές, χειρουργικές επεμβάσεις, νοσηλείες, επείγοντα περιστατικά, δηλητηριάσεις, τραυματισμούς, μεταφορές, τροφές, νερό, προσωπικό, εξοπλισμό και υποδομές.

Μιλάμε για χιλιάδες ζώα σε κάθε Δήμο, που χρειάζονται καθημερινή φροντίδα και για μια πραγματικότητα που επιβαρύνεται συνεχώς από τις εγκαταλείψεις και την ανεξέλεγκτη αναπαραγωγή.

Και όλα αυτά πρέπει να αντιμετωπίζονται σε ετήσια βάση, όχι περιστασιακά και μόνο όταν περισσεύουν χρήματα.

Άλλο η αύξηση ενός κονδυλίου και άλλο η επάρκειά του.

Άλλο τα χρήματα που ανακοινώνονται και άλλο τα χρήματα που πραγματικά απαιτούνται για να ανταποκριθεί ένας Δήμος στις υποχρεώσεις του.

Δεν μπορεί να θεωρείται αυτονόητο ότι τα 15 εκατομμύρια επαρκούν, επειδή μας εντυπωσιάζουν τα μηδενικά, χωρίς να έχει προηγηθεί σοβαρή, τεκμηριωμένη αποτίμηση των πραγματικών αναγκών.

Τέτοιες απόψεις στερούνται σοβαρότητας και επιστημοσύνης.

Η χρηματοδότηση πρέπει να αξιολογείται με βάση τις πραγματικές ανάγκες και όχι με βάση το πόσο εντυπωσιακό ακούγεται το συνολικό ποσό.

Να εξετάσουμε σοβαρά και τη θέση των Δήμων Εδώ χρειάζεται να είμαστε δίκαιοι, αλλά και απολύτως αυστηροί.

Δεν είναι σοβαρή προσέγγιση να απορρίπτουμε αυτομάτως κάθε δήλωση οικονομικής αδυναμίας ενός Δήμου, σαν να πρόκειται πάντοτε για δικαιολογία.

Όπως δεν είναι σοβαρό να αποδεχόμαστε αδιαμαρτύρητα κάθε επίκληση έλλειψης χρημάτων, χωρίς στοιχεία και χωρίς έλεγχο.

Η θέση των Δήμων πρέπει να εξετάζεται με βάση τα πραγματικά οικονομικά δεδομένα, τις ανάγκες τους, τις χρηματοδοτήσεις που έλαβαν, τους ίδιους πόρους που διαθέτουν και τις δαπάνες που έχουν πραγματοποιήσει.

Εάν ένας Δήμος αποδεικνύει ότι οι διαθέσιμοι πόροι δεν επαρκούν για να καλύψουν τις πραγματικές ανάγκες του, τότε η Πολιτεία οφείλει να το εξετάσει σοβαρά.

Να αξιολογήσει εάν η κατανομή είναι δίκαιη και επαρκής και εάν απαιτούνται πρόσθετοι πόροι ή διαφορετικός σχεδιασμός.

Δεν μπορεί να απαιτείται από έναν Δήμο να διαχειριστεί εκατοντάδες ή χιλιάδες αδέσποτα με ανεπαρκείς υποδομές και περιορισμένα μέσα, χωρίς να αναγνωρίζεται το πραγματικό κόστος αυτής της υποχρέωσης.

Όμως, η οικονομική ανεπάρκεια πρέπει να αποδεικνύεται.

Δεν μπορεί να αποτελεί μια γενική και αόριστη απάντηση που κλείνει κάθε συζήτηση.

Εάν τα χρήματα δεν επαρκούν, πρέπει να αποδεικνύεται πόσα χρειάζονται και γιατί.

Εάν οι διαθέσιμοι πόροι δεν αξιοποιούνται, πρέπει να εξηγείται τι εμποδίζει την αξιοποίησή τους.

Εάν υπάρχουν διοικητικές, στελεχιακές ή συμβατικές δυσκολίες, πρέπει να αναδεικνύονται και να αντιμετωπίζονται.

Αυτή είναι η διαφορά ανάμεσα στην τεκμηριωμένη αδυναμία και στην εύκολη επίκλησή της.

Καπου εδώ να αναφερθούμε και στο μύθο της χρηματοδότησης των Δήμων για τα αδέσποτα από την Ε.Ε. Κανένα απολύτως ποσό δεν δίνεται από την Ε.Ε , από το 2003 και μετά, που τότε χρηματοδοτήθηκαν οι Δήμοι λόγω των Ολυμπιακών αγώνων.

Ας το κατανοήσουμε για να είμαστε σοβαροί.

Οι εθελοντές δεν είναι το δωρεάν ταμείο του Κράτους Οι εθελοντές πληρώνουν τροφές, φάρμακα, εξετάσεις, νοσηλείες και χειρουργικές επεμβάσεις.

Τα φιλοζωικά σωματεία συσσωρεύουν χρέη σε κτηνιατρεία.

Άνθρωποι εξαντλούν τις οικονομίες τους για να σώσουν ζώα που διαφορετικά θα έμεναν αβοήθητα.

Οι εθελοντές δεν μπορούν να υποκαθιστούν επ’ αόριστον τη δημόσια ευθύνη.

Δεν μπορούν να καλούνται να πληρώνουν κάθε φορά τον λογαριασμό μιας διαχείρισης που οφείλει να στηρίζεται σε οργανωμένα προγράμματα και σταθερούς πόρους.

Η εθελοντική προσφορά είναι κοινωνική δύναμη, όχι δωρεάν μηχανισμός λειτουργίας του Κράτους και των Δομών του.

Γι’ αυτό, πριν πανηγυρίσουμε για τα εκατομμύρια, ας δούμε εάν αυτά μετατρέπονται σε γεμάτα μπολ, καθαρό νερό, έγκαιρη περίθαλψη , στειρώσεις και πραγματική προστασία.

Τα στοιχεία αυτά πρέπει να αποτελέσουν τη βάση για την αξιολόγηση της κρατικής χρηματοδότησης, αλλά και της αποτελεσματικότητας των Δήμων. ΕΠΙΛΟΓΟΣ: ΟΥΤΕ ΑΛΛΟΘΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΔΗΜΟΥΣ ΟΥΤΕ ΑΛΛΟΘΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑ Δεν είναι λύση να μετατρέπουμε τη χρηματοδότηση σε πεδίο επικοινωνιακών πανηγυρισμών.

Και ασφαλώς δεν είναι λύση να θεωρούμε ότι η διαχείριση ενός τόσο σύνθετου προβλήματος μπορεί να στηρίζεται στην οικονομική και ψυχική εξάντληση ανθρώπων που προσφέρουν από το υστέρημά τους.

Χρειάζεται επαρκής χρηματοδότηση, ανάλογη των πραγματικών αναγκών.

Χρειάζεται στελέχωση των δήμων για να μπορούν να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις που τους κατανέμει ο νόμος.

Χρειάζεται κυρίως και πάνω από όλα επιστημονική καταγραφή των αδέσποτων κάθε Δήμου . Αλλιώς έχουμε κονδύλια στα κουτουρού, στο πόδι, για νάχουμε να λέμε ότι κάτι γίνεται και για να κοροϊδεύει ο ένας τον άλλο.

Η έλλειψη των τριών αυτών δεδομένων έχει οδηγήσει στην αποτυχία διαχείρισης με όρους ηθικής, ευζωιας και αξιοπρέπειας των ζώων και κυρίως στην αποτυχία δραστικής μείωσης των αστέγων ζώων, που είναι το μεγάλο ζητούμενο.

Και την ευθύνη για την αποτυχία αυτή την έχει η κυβέρνηση, η εκάστοτε κυβέρνηση και όχι οι δήμοι . Οι Δήμοι ευθύνονται για συμπεριφορές απαράδεκτες απέναντι στα ζώα, για αυθαιρεσίες και αυταρχισμό και πολλά άλλα, όχι όμως για την υποχρήματοδότηση και την υποστελέχωση.

Όσο στοχοποιουμε τους δήμους δίνοντας συγχωροχάρτι σε αυτούς που νομοθετούν, αποφασίζουν, που δεν έχουν τη πολιτική βούληση να λύσουν το θέμα των αδέσποτων για να μη συγκρουστούν με τα διάφορα συμφέροντα και τους αφήνουμε εκτός κάδρου ευθυνών, κάνουμε ένα τεράστιο δομικό φιλοσοφικό λάθος και έχουμε τις δικές μας τεράστιες ευθύνες για αυτό. Νέμεσις - Πανελλήνια Ομοσπονδία για το περιβάλλον, τα ζώα, το κυνήγι. 🩸Κοινοποιούμε

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους