Original Post

Πλήρες Κείμενο:

🔥 ΠΥΡ. ΕΚΡΗΞΗ. ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ. Δεν υπάρχει πια πάτωμα. Υπάρχει μόνο το ωστικό κύμα.

Όλο το δηλητήριο που μου ποτίζατε, όλες οι φορές που με σπρώξατε στο χώμα, κάθε «δεν μπορείς» που καρφώσατε στο σώμα μου σαν καρφί, έγιναν η μπαρούτη.

Με θέλατε νεκρή, θαμμένη στη λάσπη των δικών σας συμπλεγμάτων.

Όμως κάνατε το πιο μοιραίο λάθος: ξεχάσατε ότι θάβατε έναν σπόρο φωτιάς.

Και τώρα, η κραυγή μου δεν είναι απλώς ήχος.

Είναι έκρηξη.

Ακούστε την να σπάει τα τύμπανά σας.

Ακούστε το «ΦΤΑΝΕΙ» να ξερνάει λάβα και να γκρεμίζει τα σαθρά σας είδωλα.

Η οργή μου ξεσπάει σαν ηφαίστειο και δεν ζητάει άδεια.

Σαρώνει τις ψεύτικες αλήθειες σας, ξεριζώνει τα εμπόδια που με τόση προσοχή στήσατε γύρω μου και μετατρέπει τις αλυσίδες σας σε στάχτη.

Και το κύμα της ανατροπής μου δεν σταματάει εδώ.

Σας παρασύρει.

Κοιτάξτε με να σηκώνομαι και να γίνομαι χείμαρρος.

Ένας βιβλικός τυφώνας που καταπίνει τον φόβο σας, τις μικρότητές σας, τις χλευαστικές σας ματιές.

Παρασύρω κάθε σκιά του παρελθόντος, κάθε δισταγμό, κάθε «πρέπει» που μου στερούσε την ανάσα.

Γκρεμίζω τα τείχη σας και σας αναγκάζω να παρακολουθήσετε την καταστροφή του κόσμου που χτίσατε πάνω στις πλάτες μου.

Στέκομαι όρθια μέσα στο απόλυτο κενό που άφησε η έκρηξή μου.

Τα μάτια μου δεν δακρύζουν πια καίνε.

Με βλέπετε; Είμαι η φωτιά που εσείς ανάψατε.

Μου είπατε ότι δεν μπορούσα, και τώρα γίνεστε τα συντρίμμια κάτω από τα πόδια μου. "Μα αυτή δεν είναι η τελευταία πράξη." Γιατί η μεγαλύτερη ανατροπή δεν είναι η καταστροφή.

Είναι αυτό που επιλέγω να χτίσω μετά από αυτήν.

Και όταν κόπασε ο άνεμος, δεν έμεινε τίποτα από τον κόσμο που μου είχαν χτίσει.

Ούτε οι φωνές τους.

Ούτε οι ετυμηγορίες τους.

Ούτε τα αόρατα χέρια που για χρόνια προσπαθούσαν να με κρατήσουν γονατισμένη.

Μόνο στάχτη.

Και μέσα στη στάχτη, εγώ.

Όχι εκείνη που ήμουν πριν.

Όχι εκείνη που με ανάγκασαν να γίνω.

Αλλά εκείνη που περίμενε υπομονετικά κάτω από όλα όσα μου φόρτωσαν.

Για πρώτη φορά, δεν είχα κανέναν να πολεμήσω.

Κι αυτό ήταν το πιο τρομακτικό απ’ όλα.

Είχα συνηθίσει να υπάρχω μέσα από την αντίσταση.

Να σφίγγω τα δόντια, να μαζεύω τα κομμάτια μου, να αποδεικνύω πως δεν με νίκησαν.

Είχα μάθει να κάνω την πληγή μου πανοπλία και την οργή μου καύσιμο.

Μα τώρα; Τώρα δεν χρειαζόμουν πια να αποδείξω τίποτα.

Άνοιξα τις παλάμες μου.

Δεν κρατούσα όπλα.

Δεν κρατούσα απαντήσεις.

Δεν κρατούσα καν το παρελθόν μου από τον λαιμό.

Το άφησα να πέσει.

Και τότε κατάλαβα. "Δεν ήμουν η φωτιά που άναψαν εκείνοι.

Ήμουν η γυναίκα που επέζησε από τις φλόγες και αποφάσισε τι θα φωτίσει από εδώ και πέρα." Δεν επέστρεψα για να μετανιώσουν.

Δεν σηκώθηκα για να με χειροκροτήσουν.

Δεν θεραπεύτηκα για να τους συγχωρήσω.

Σηκώθηκα γιατί η ζωή μου δεν ήταν ποτέ δική τους για να την ορίσουν.

Κι εκεί, πάνω στο έδαφος που κάποτε με κατάπινε, έκανα το πρώτο μου βήμα.

Χωρίς εκδίκηση.

Χωρίς άδεια.

Χωρίς να κοιτάξω πίσω.

Πίσω μου, οι στάχτες.

Μπροστά μου, ένας κόσμος που δεν χρειαζόταν να κατακτήσω.

Μόνο να κατοικήσω.

Και μέσα μου, μια φωτιά που δεν έκαιγε πια για να καταστρέψει.

Έκαιγε για να με κρατήσω ζωντανή. 🔥✨ Ειρήνη Αποστολάκη Θεραπευτική Αφηγηματική Βιωματική Συναισθήματος Θεραπεία - Ατομική Συστημική Αναπαράσταση ΚΒαντομηχανικόυ Πεδίου #ψυχολογίασυναισθήματος #ψυχολογιατραύματος #Ψυχοθεραπεία #Αυτοαγάπη #ΕσωτερικόΠαιδί #ΕσωτερικήΚόρη #Γυναίκα #Θεραπεία #Φως @κορυφαίοι θαυμαστές Συστημική Αναπαράσταση ΚβαντοΜηχανικού Πεδίου 🕊

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους