Σταματήστε την γκρίνια Χθες ο Παναθηναϊκός νίκησε την Μπόρατς με 2-1. Και θέλω να ξεκινήσω από κάτι που, διαβάζοντας ορισμένα σχόλια, έχω την εντύπωση ότι πολλοί ξεχνάνε. Μέχρι το 80ό λεπτό, η...
Σταματήστε την γκρίνια Χθες ο Παναθηναϊκός νίκησε την Μπόρατς με 2-1. Και θέλω να ξεκινήσω από κάτι που, διαβάζοντας ορισμένα σχόλια, έχω την εντύπωση ότι πολλοί ξεχνάνε.
Μέχρι το 80ό λεπτό, η Μπόρατς ουσιαστικά δεν υπήρχε μέσα στο γήπεδο! Ο Παναθηναϊκός είχε τον απόλυτο έλεγχο, κυκλοφορούσε την μπάλα, δημιουργούσε ευκαιρίες και ο Πένια ήταν περισσότερο θεατής παρά τερματοφύλακας! Ναι, μετά το 2-1 μπήκε λίγο άγχος στην ομάδα.
Αλλά ακόμη και τότε, ο Παναθηναϊκός διαχειρίστηκε την κατάσταση και πήρε τη νίκη.
Και αναρωτιέμαι πραγματικά: Τελικά τι θέλουμε; Να κάνουμε κριτική ή να ισοπεδώνουμε τα πάντα; Ας δούμε και τους αριθμούς. Ο Παναθηναϊκός είχε 63% κατοχή μπάλας, 31 τελικές προσπάθειες, 9 στην εστία και 11 κόρνερ έναντι κανενός της αντιπάλου! Είχε καλή κυκλοφορία, δημιούργησε ευκαιρίες και θα μπορούσε κάλλιστα να είχε πετύχει τέσσερα ή πέντε γκολ.
Ναι, το 2-1 ήταν φτωχό σε σχέση με την εικόνα του αγώνα.
Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι η ομάδα έπαιξε άσχημα! Και υπάρχει κάτι που πολλοί ξεχνάνε: η διαχείριση! Ο Παναθηναϊκός επέστρεψε από περίπου 20 ημέρες διακοπής, έπαιξε ένα απαιτητικό ντέρμπι με τον Ολυμπιακό και μέσα σε λίγες ημέρες καλείται να αντιμετωπίσει την Μπόρατς, τον Αστέρα Τρίπολης και στη συνέχεια να ταξιδέψει στο Καζακστάν για την Καϊράτ.
Δηλαδή τι περιμένουμε; Να παίζουν οι ποδοσφαιριστές σε κάθε παιχνίδι με το πόδι κολλημένο στο γκάζι, σαν να είναι τελικός Champions League; Υπάρχουν κόπωση, χτυπήματα, τραυματισμοί και ποδοσφαιριστές που επιστρέφουν σταδιακά.
Ας πάρουμε για παράδειγμα τον Λιβάι Γκαρσία.
Ο ποδοσφαιριστής προερχόταν από μυϊκό τραυματισμό.
Στο ντέρμπι με τον Ολυμπιακό ο Νίστρουπ τον χρησιμοποίησε ως αλλαγή, προσπαθώντας να βοηθήσει την ομάδα να αλλάξει την εικόνα της και να διεκδικήσει το αποτέλεσμα.
Και απέναντι στην Μπόρατς τον χρησιμοποίησε ξανά ως αλλαγή.
Δηλαδή τι έπρεπε να κάνει ο προπονητής; Να ρισκάρει να τον βάλει βασικό, ενώ προέρχεται από τραυματισμό, όταν την επόμενη εβδομάδα ο Παναθηναϊκός έχει ένα απαιτητικό ταξίδι στο Καζακστάν; Δεν πρέπει να προστατεύσει τον ποδοσφαιριστή; Δεν πρέπει να διαχειριστεί σωστά την επιστροφή του και να αποφύγει τον κίνδυνο νέου τραυματισμού; Ο Τετέι, που είχε δεχθεί χτυπήματα στο ντέρμπι, χρησιμοποιήθηκε επίσης ως αλλαγή απέναντι στην Μπόρατς.
Αυτά πρέπει να τα βλέπουμε και να τα υπολογίζουμε όταν κρίνουμε έναν προπονητή. Ο Νίστρουπ δεν διαχειρίζεται μόνο έναν αγώνα.
Διαχειρίζεται μια ολόκληρη ομάδα, ένα απαιτητικό πρόγραμμα και τρεις διοργανώσεις! Και μην ξεχνάμε κάτι ακόμη.
Προσωπικά θεωρώ σχεδόν δεδομένο ότι απέναντι στον Αστέρα Τρίπολης θα δούμε αλλαγές στην ενδεκάδα.
Και πολύ σωστά, κατά τη γνώμη μου! Ίσως δούμε τον Κρίστιανσεν βασικό στο αριστερό άκρο της άμυνας.
Ίσως πάρει φανέλα βασικού ο Γιαγκούσιτς.
Ίσως δούμε τον Ραστόντερ από την αρχή, ακόμη και τον Τσάπρα.
Αυτές είναι επιλογές που ο προπονητής πρέπει να εξετάσει, ώστε να δώσει ανάσες σε ποδοσφαιριστές που έχουν επιβαρυνθεί και χρόνο συμμετοχής σε εκείνους που μπορούν να βοηθήσουν.
Δεν γίνεται να απαιτούμε από τους ίδιους έντεκα ποδοσφαιριστές να παίζουν συνεχώς 90 λεπτά, σε Ελλάδα και Ευρώπη, με την ίδια ένταση! Ο Παναθηναϊκός έχει πρωτάθλημα, Κύπελλο και Ευρώπη.
Έχει μπροστά του δύσκολα ταξίδια, απαιτητικούς αγώνες και ποδοσφαιριστές που χρειάζονται προσεκτική διαχείριση.
Και για μένα, η σωστή διαχείριση δεν είναι μόνο να κερδίζεις το σημερινό παιχνίδι.
Είναι να έχεις την ομάδα έτοιμη και για το επόμενο! Γιατί αν εξαντλήσεις σήμερα τους ποδοσφαιριστές σου και αύριο τους χάσεις από τραυματισμούς, τότε τι θα έχεις κερδίσει; Και κάτι ακόμη.
Τόσο γρήγορα ξεχάσαμε; Ξεχάσαμε τις πέντε συνεχόμενες νίκες στο πρωτάθλημα; Και μάλιστα, για να μην ξεχνιόμαστε, αυτές οι νίκες δεν ήρθαν όλες απέναντι σε εύκολους αντιπάλους! Ο Παναθηναϊκός πήγε στη Λιβαδειά και κέρδισε 2-0. Αντιμετώπισε τον ΠΑΟΚ σε ντέρμπι και τον ισοπέδωσε αγωνιστικά με 3-1, παίζοντας ποδόσφαιρο ποιότητας.
Κέρδισε την Κηφισιά με 3-1, τον Παναιτωλικό με 3-0 και πήγε στην Καλαμάτα, όπου πήρε ακόμη ένα διπλό με 1-0. Πέντε συνεχόμενες νίκες, με γκολ, ευκαιρίες, καλή κυκλοφορία και ποδόσφαιρο που μας άρεσε! Και αμέσως μετά ήρθε άλλο ένα μεγάλο ντέρμπι, εκτός έδρας με τον Ολυμπιακό.
Δηλαδή, τι ακριβώς ξεχνάμε; Ότι ο Παναθηναϊκός είχε ήδη δώσει δύο ντέρμπι με ΠΑΟΚ και Ολυμπιακό και είχε περάσει από δύσκολες έδρες; Και μιας και μιλάμε για το παρελθόν, ας θυμηθούμε και τον Παναθηναϊκό των καλοκαιρινών ευρωπαϊκών προκριματικών! Ναι, περάσαμε τρεις προκριματικούς γύρους και φτάσαμε στη League Phase του Conference League.
Αλλά θυμάστε τι ποδόσφαιρο παίζαμε τότε; Εγώ το θυμάμαι πολύ καλά! Ένα άθλιο, κατά τη γνώμη μου, ποδόσφαιρο! Με προβληματική εικόνα, με δυσκολία στην ανάπτυξη, με έλλειψη δημιουργίας και με προκρίσεις που κρίνονταν στο παρά πέντε! Πολλές φορές η ψυχή μας πήγαινε στην Κούλουρη για να καταφέρουμε να προκριθούμε! Και ερωτώ: Είναι ο ίδιος Παναθηναϊκός με αυτόν που βλέπουμε σήμερα; Για μένα, όχι! Με τις προσθήκες των νέων ποδοσφαιριστών και τη δουλειά που γίνεται, η ομάδα έχει αλλάξει εικόνα.
Βλέπουμε καλύτερη κυκλοφορία, περισσότερη δημιουργία, επιθετικότητα, περισσότερες τελικές και ποδοσφαιριστές που μπορούν να κάνουν τη διαφορά.
Αυτός ο Παναθηναϊκός δεν έχει καμία σχέση, αγωνιστικά, με εκείνον που βλέπαμε να βασανίζεται στα καλοκαιρινά προκριματικά.
Και αντί να αναγνωρίζουμε την πρόοδο, τι κάνουμε; Γκρινιάζουμε και τα βλέπουμε όλα μαύρα! Δεν λέω ότι γίναμε ξαφνικά η Μπαρτσελόνα.
Δεν λέω ότι δεν υπάρχουν προβλήματα.
Ούτε ότι δεν πρέπει να βελτιωθούμε.
Αλλά δεν γίνεται να μη βλέπουμε τη διαφορά! Εγώ προσωπικά πιστεύω ότι ο Παναθηναϊκός επηρεάστηκε και από τη μεγάλη διακοπή του πρωταθλήματος.
Δεν είναι η πρώτη φορά που παρατηρώ κάτι τέτοιο.
Όμως άλλο να αναγνωρίζουμε ένα αγωνιστικό πρόβλημα και άλλο να παρουσιάζουμε μια ομάδα που νικάει και δημιουργεί 31 τελικές σαν να βρίσκεται υπό διάλυση! Δεν λέω ότι δεν πρέπει να κάνουμε κριτική.
Πρώτος εγώ θα επισημάνω τα λάθη όταν τα βλέπω.
Αλλά η κριτική πρέπει να έχει λογική, μέτρο και ποδοσφαιρική σκέψη.
Όχι μόνιμη μιζέρια! Και θα κλείσω με ένα ερώτημα: Αν χθες, με 31 τελικές και τόσες χαμένες ευκαιρίες, ο Παναθηναϊκός δεν κέρδιζε την Μπόρατς, τι θα κάναμε; Θα ζητούσαμε να διαλυθεί ολόκληρη η ομάδα; Ας μη φτάνουμε από τη μία υπερβολή στην άλλη. Ο Παναθηναϊκός έχει δρόμο μπροστά του, έχει στόχους και χρειάζεται βελτίωση.
Αλλά χρειάζεται και να κρίνουμε δίκαια όσα βλέπουμε.
Γιατί άλλο πράγμα είναι να απαιτείς περισσότερα από τον Παναθηναϊκό και άλλο να μη σου αρέσει ποτέ και τίποτα! Εγώ απαιτώ από τον Παναθηναϊκό να κερδίζει, να παίζει όμορφο ποδόσφαιρο και να διεκδικεί όλους τους στόχους του.
Αλλά ξέρω και να αναγνωρίζω την προσπάθεια, την πρόοδο και την πραγματικότητα. Ο Παναθηναϊκός χρειάζεται απαιτητικούς οπαδούς.
Όχι οπαδούς που μηδενίζουν τα πάντα σε κάθε στραβή! Αυτή είναι η προσωπική μου άποψη. ✍️Andreas Panathinaikos 13 – με αγάπη και άποψη για τον Παναθηναϊκό Εσείς τι πιστεύετε; Η κριτική που γίνεται στην ομάδα είναι δίκαιη ή έχουμε αρχίσει να μηδενίζουμε τα πάντα; #παο #παναθηναϊκος #παναθηναϊκός #Κόνφερενς #pao #panathinaikos #paofc #conference #superleague #gate13
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους