Η ΝΑΥΜΑΧΙΑ ΤΗΣ ΣΑΛΑΜΙΝΑΣ Μια περιφανής νίκη των Ελλήνων, οφειλόμενη στο στρατιωτικό δαιμόνιο του Θεμιστοκλή, μια στιγμή δόξας, που έσωσε την Ελλάδα και κατ΄επέκταση το Δυτικό κόσμο, από τις...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Κατά την ναυμαχία αυτή, απεκαλύφθη και η ανώτερη ναυτική τέχνη των Ελλήνων, που υπήρξε καταλυτικός παράγοντας, για την κατατρόπωση, του κατά πολύ υπέρτερου αριθμητικά, περσικού στόλου. Οι Πέρσες, μετά τη νίκη τους στις Θερμοπύλες, στράφηκαν κατά της Αθήνας, την οποία είχαν εγκαταλείψει οι κάτοικοί της και έτσι, με ευκολία την κατέλαβαν. Οι Αθηναίοι, είχαν καταφύγει στα καράβια τους (αφού πρώτα, είχαν στείλει τα γυναικόπαιδα για ασφάλεια στην Αίγινα), διότι είχαν πάρει χρησμό από το Μαντείο των Δελφών, πως η σωτηρία τους, θα ερχόταν μόνο, από τα «ξύλινα τείχη» και ως τέτοια, θεώρησαν τα καράβια (πλην ορισμένων γερόντων, που δεν συμφωνούσαν και αποφάσισαν να παραμείνουν στην Ακρόπολη, όπου και τους φόνευσε ο Ξέρξης). Το πολεμικό Συμβούλιο των Ελλήνων, έγινε στη Σαλαμίνα και υπερίσχυσε το σχέδιο του Θεμιστοκλή (η ναυμαχία να δοθεί στο στενό της Σαλαμίνας), έναντι της άποψης του Σπαρτιάτη Ευρυβιάδη, που πρότεινε η ναυμαχία να γίνει στον Ισθμό της Κορίνθου, ώστε σε περίπτωση ήττας, να μπορούν να διαφύγουν στην Πελοπόννησο. Ο Θεμιστοκλής πίστευε ότι, σε ανοικτή θάλασσα, οι πολυπληθείς δυνάμεις των Περσών, θα μπορούσαν να επιβληθούν με ευκολία, ενώ το στενό της Σαλαμίνας, δεν τους επέτρεπε να αναπτυχθούν και αυτό αποτελούσε πλεονέκτημα για τους ΄Ελληνες.

Η ένταση στο Συμβούλιο υπήρξε μεγάλη. Ο Ευρυβιάδης μάλιστα, σήκωσε τη ράβδο του, για να χτυπήσει τον Θεμιστοκλή και ήταν τότε που ο Θεμιστοκλής, ατάραχος, κοιτώντας τον στα μάτια, του είπε: «πάταξον μεν, άκουσον δε». Ο Θεμιστοκλής, προς επιτάχυνση της αναμέτρησης των δύο στόλων, έβαλε σε εφαρμογή το εξής τέχνασμα: ΄Εστειλε κρυφά τον παιδαγωγό του, Σίκινο, στους Πέρσες, για να τους πει πως οι ΄Ελληνες ετοιμάζονται να φύγουν από τη Σαλαμίνα και πως αν ήθελαν να τους νικήσουν, θα έπρεπε να βιαστούν να τους χτυπήσουν, πριν φύγουν. Ο Ξέρξης έπεσε στην παγίδα και έδωσε εντολή να κυκλωθεί ο ελληνικός στόλος και να αποκλειστεί η δίοδος φυγής του, προς τον Ισθμό της Κορίνθου. Ο Αριστείδης (πολιτικός αντίπαλος του Θεμιστοκλή και εξορισμένος στην Αίγινα), έφτασε στο πλοίο του Θεμιστοκλή, καταφέρνοντας, με κίνδυνο της ζωής του, να περάσει τις γραμμές των Περσών, για να του αποκαλύψει το σχέδιο των Περσών.

Στη συνέχεια ανέφερε στον Θεμιστοκλή πως, μπροστά σ΄αυτό τον κίνδυνο που διέτρεχε η Ελλάδα, ξεχνάει την μεταξύ τους αντιπαλότητα και θέτει τον εαυτό του, υπό τις διαταγές του, για να αγωνιστεί για την πατρίδα, ως απλός στρατιώτης.

Τα πολεμικά πλοία των δύο πλευρών , παρατάχθηκαν σε θέση μάχης, τα μεν εναντίον των δε, την αυγή της 28ης ή 29ης (κατ΄άλλους 22ας) Σεπτεμβρίου, του 480 π.Χ. Ο Ξέρξης, θεωρώντας βεβαία την νίκη των Περσών, έστησε τον χρυσό θρόνο του στο όρος Αιγάλεω, για να παρακολουθήσει τη ναυμαχία.

Η ναυμαχία ξεκίνησε με επίθεση των Ελλήνων, οι οποίοι έψαλλαν τον παιάνα «Ω παίδες Ελλήνων ίτε, ελευθερούτε πατρίδα, ελευθερούτε δε παίδας, γυναίκας, θεών τε πατρώων έδη, θήκας τε προγόνων.

Υπέρ πάντων αγών». Η επίθεση που εξαπέλυσαν οι ΄Ελληνες, συνοδευόμενη από ήχους σάλπιγγας, κραυγές, φωτιές που πετούσαν στα εχθρικά πλοία και η γενναιότητα που επέδειξαν, δημιούργησε πανικό στους Πέρσες, που έτρεχαν να σωθούν.

Η ναυμαχία είχε κριθεί κατά τις απογευματινές ώρες. Οι Πέρσες είχαν ηττηθεί (κατά τον Διόδωρο το Σικελιώτη, οι Πέρσες απώλεσαν 200 πλοία και οι Έλληνες, 40). Ο Ξέρξης, αποσβολωμένος, έμπλεος από ντροπή για τη ήττα, κατέφυγε με τα υπολείμματα του στόλου του, στον Ελλήσποντο. Η Αθήνα είχε σωθεί, η Ελλάδα είχε σωθεί, ολόκληρος ο Δυτικός κόσμος, είχε αποφύγει την Περσική κατοχή.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους