Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΟΤΑΝ ΣΩΠΑΙΝΟΥΝ ΟΙ ΘΕΣΜΟΙ. ΤΟ ΕΘΝΟΣ ΕΞΑΦΑΝΙΖΕΤΑΙ. 1) Ιδιοκτήτες ΜΜΕ και Μεγαλοδημοσιογράφοι.

Αντί να ελέγχουν την εξουσία και να λένε την αλήθεια στον λαό, γίνονται το επικοινωνιακό πλυντήριο της εκάστοτε κυβέρνησης.

Κρύβουν τα μεγάλα σκάνδαλα, θάβουν τις ειδήσεις που τσούζουν το σύστημα και κοιμίζουν την κοινωνία με φτηνά θεάματα.

Το κάνουν αυτό με αντάλλαγμα εκατομμύρια από το κρατικό χρήμα και τις κρατικές διαφημίσεις.

Όταν αυτοί σωπαίνουν, ο απλός πολίτης περπατάει στα τυφλά προς τον γκρεμό χωρίς να ξέρει τι πραγματικά συμβαίνει. 2) Ανώτατοι Δικαστές και Εισαγγελείς.

Είναι οι μόνοι που έχουν τη συνταγματική δύναμη και την ισόβια ασφάλεια να βάλουν χειροπέδες σε οποιονδήποτε, όσο ψηλά κι αν βρίσκεται.

Αντί όμως να καθαρίσουν τον τόπο, επιλέγουν να κλείνουν τα μάτια.

Βάζουν τις μεγάλες υποθέσεις και τα πολιτικά εγκλήματα στο αρχείο, καθυστερούν σκόπιμα τις δίκες για χρόνια μέχρι να παραγραφούν τα αδικήματα και χαρίζουν την απόλυτη ατιμωρησία στους ισχυρούς.

Η δική τους σιωπή καταργεί τον νόμο και φέρνει την αδικία. 3) Ανώτατοι Ιεράρχες και Δεσποτάδες.

Άνθρωποι με τεράστια πνευματική επιρροή, όπου οι περισσότεροι από αυτούς έχουν σπουδάσει και Νομική.

Αυτό σημαίνει ότι ξέρουν άριστα πώς στήνεται η απάτη, πώς κλέβεται ο δημόσιος πλούτος και πώς καταλύεται το δίκαιο.

Αντί όμως να βγουν μπροστά και να ξεσηκώσουν την κοινωνία ενάντια στην εξαθλίωση, προτιμούν να κηρύττουν στον λαό υπομονή και υποταγή.

Ανταλλάσσουν τη σιωπή τους με τη διατήρηση των δικών τους προνομίων, των κρατικών μισθών και της εκκλησιαστικής περιουσίας. 4) Ανώτατη Ηγεσία της Αστυνομίας.

Αντί να προστατεύουν τον απλό πολίτη και να κυνηγούν το μεγάλο έγκλημα, οι ανώτατοι αξιωματίματικοί μετατρέπουν το σώμα σε πραιτωριανούς, δηλαδή σε μια ιδιωτική φρουρά της εξουσίας.

Υπακούουν τυφλά στις εντολές των πολιτικών για να μην χάσουν τις καρέκλες τους και στρέφουν τη βία, τα γκλομπ και τα δακρυγόνα ενάντια στον λαό που πεινάει και διαμαρτύρεται στους δρόμους. 5) Ανώτατη Ηγεσία του Στρατού.

Είναι οι θεματοφύλακες της εθνικής επιβίωσης και της άμυνας της χώρας.

Όταν βλέπουν τη χώρα να διαλύεται οικονομικά, να ξεπουλιέται ο εθνικός πλούτος και να αποδυναμώνεται γεωπολιτικά η πατρίδα, αυτοί επιλέγουν να σφυρίζουν αδιάφορα.

Κρύβονται πίσω από μια υποκριτική θεσμική ουδετερότητα και εκτελούν τυφλά εντολές που μικραίνουν τη χώρα, μόνο και μόνο για να διασφαλίσουν τους βαθμούς, τις ανέσεις και τις αυριανές τους θέσεις μετά την αποστρατεία. 6) Δικηγορικοί και Ιατρικοί Σύλλογοι.

Αυτοί οι μεγάλοι επιστημονικοί φορείς είναι εκ του νόμου οι σύμβουλοι του κράτους και έχουν χρέος να προστατεύουν το Σύνταγμα και τη δημόσια υγεία.

Όταν όμως ψηφίζονται παράνομοι νόμοι και όταν τα δημόσια νοσοκομεία καταρρέουν αφήνοντας τους ανθρώπους να πεθαίνουν αβοήθητοι, οι ηγεσίες αυτών των συλλόγων σωπαίνουν.

Δεν θέλουν να χαλάσουν τις καρδιές τους με την κυβέρνηση και αναλώνονται μόνο σε μικρά, συντεχνιακά και κομματικά συμφέροντα των μελών τους. 7) Πανεπιστημιακές Σύγκλητοι και Ακαδημαϊκοί.

Οι άνθρωποι της γνώσης και των γραμμάτων που βλέπουν πρώτοι, με βάση τα στοιχεία και τις μελέτες, ότι η χώρα πηγαίνει ολοταχώς προς την καταστροφή.

Αντί όμως να βγουν δημόσια, να χτυπήσουν τη γροθιά στο μαχαίρι και να προειδοποιήσουν τον λαό, επιλέγουν την ασφάλεια του ελεφαντόδοντου πύργου τους.

Σωπαίνουν και συμβιβάζονται για να μη χάσουν τις έδρες τους, τις κρατικές χρηματοδοτήσεις και τις βολές τους. 8) Ηγεσίες των Μεγάλων Συνδικάτων.

Οι λεγόμενοι εργατοπατέρες που έχουν καπηλευτεί τους αγώνες των εργαζομένων.

Παραλύουν τις πιο ζωτικές υποδομές της χώρας—όπως το ρεύμα, τα λιμάνια και τις συγκοινωνίες—όχι για το κοινό καλό της κοινωνίας, αλλά για να εκβιάσουν το κράτος.

Συνεργάζονται κάτω από το τραπέζι με την εκάστοτε εξουσία για να εξασφαλίσουν παράλογα προνόμια, μισθούς και ασυλίες μόνο για τη δική τους κομματικοποιημένη κάστα.

Το συμπέρασμα.

Όταν αυτές οι 8 οργανωμένες τάξεις βλέπουν ένα έθνος να οδηγείται στην εξαφάνιση και επιλέγουν να κρατήσουν τα στόματά τους κλειστά για να σώσουν το τομάρι και τη βολή τους, το κράτος παθαίνει ανοσοκαταστολή.

Η σιωπή τους στερεί από την κοινωνία κάθε ελπίδα άμυνας, αλήθειας και καθοδήγησης.

Όταν αυτοί οι αρμόδιοι σωπαίνουν, επόμενο είναι η χώρα να οδηγείται στην εξαφάνισή της και να μη σώζεται με τίποτα, γιατί έχει πεθάνει πρώτα η ίδια της η συνείδηση..

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους