Φίλτατε κύριε Κουτσούμπα Σπάνια, και το ομολογώ, κάθομαι να ακούσω ομιλία-σας, στις πολυπληθείς δημόσιες συγκεντρώσεις, τις οποίες κατά καιρούς και τόπους, οργανώνει το ΚΚΕ, (το κόμμα-σας εννοώ). Και...

Πλήρες Κείμενο:

Φίλτατε κύριε Κουτσούμπα Σπάνια, και το ομολογώ, κάθομαι να ακούσω ομιλία-σας, στις πολυπληθείς δημόσιες συγκεντρώσεις, τις οποίες κατά καιρούς και τόπους, οργανώνει το ΚΚΕ, (το κόμμα-σας εννοώ). Και όχι για κάτι άλλο, παρά διότι μελαγχολώ, κάθε φορά που εσείς αγορεύετε, αναμένοντας φαντάζομαι τις επευφημίες του πλήθους από κάτω, και αντ’ αυτού, βλέπω νωχελείς «νεολαίους» (δική-σας η έκφραση) να περιφέρονται εκεί κάτω, άσκοπα, και κυρίως απρόθυμοι να ζητωκραυγάσουν, κι ας οι ανεμίζοντας τις κόκκινες σημαίες με το σφυροδρέπανο (ποια άλλη χώρα, αλήθεια, υπάρχει που να συντηρεί ακόμη αυτό το ξοφλημένο σύμβολο;) στριγκά κραυγάζουν, και φιλότιμα, είναι η αλήθεια, πλην μάταια, με τις ντουντούκες-τους, τα τάχα «συνθήματα» τα οποία εντέλλονται να φωνάξουν, ώστε να συνεγείρουν το πλήθος! Μελαγχολώ δε, ενθυμούμενος τον παλμό της τότε φοιτητικής νεολαίας του «114», στους δρόμους της Αθήνας, και χωρίς ντουντούκες φυσικά, τον δε γέρο Παπανδρέου, ως ομιλητή, να αγωνίζεται να μας σ υ γ κ ρ α τ ή σ ε ι στην νεανική ορμή-μας, και όχι να μας διεγείρει… Άλλοι καιροί, τάχα, τότε, φίλτατε κ. Κουτσούμπα, οι άλλη νεολαία; Ιδού ένα ερώτημα, το οποίο ζητά απάντηση… Και όμως δεν είναι γι’ αυτό που απευθύνομαι σε εσάς σήμερα.

Είναι για κάτι άλλο.

Το εξής: Σας άκουσα, κατάπληκτος ομολογώ, να επαναλαμβάνετε, ως σύνθημα, την πανάρχαια κομμουνιστική θέση, ότι «οι Έλληνες, ως λαός, τίποτε δεν έχομε να χωρίσομε, από τον λαό της Τουρκίας! (Διότι λέτε πως είναι και εκείνος, θ ύ μ α των αποικιοκρατών που τον πιέζουν!) Δεδομένου λοιπόν πως αυτή η «καινοσοφία» (ή κενοσοφία, δεν ξέρω ακριβώς…) εκτοξεύεται και από το ημέτερο (αυτάδελφο με εσάς) ΑΚΕΛ, θα ήθελα να σας παρακαλέσω να με διαφωτίσετε, αν μπορείτε, στο εξής ερώτημα: Οι μεχμετζήδες που το 1974, μας πετσόκοψαν, όταν οι ιμπεριαλιστές μας είχαν δεμένους με την, τάχα, « ε κ ε χ ε ι ρ ί α» τι ήσαντε; Και δεν μιλώ για τους Τούρκους στρατιώτες που μας «νίκησαν» (όπως μας νίκησαν) και μπράβο-τους… Μιλώ για τους Τούρκους, όσους άφηναν τα όπλα κατά γης, κατέβαζαν τα παντελόνια, μπροστά σε άοπλες γυναίκες-μας, και μετά τις βίαζαν… Και μη νομίσετε κ. Κουτσούμπα, ότι τα όπλα τα άφηναν κάτω ως άχρηστα! Διότι, οι πιο γενναίοι Τούρκοι, αν για κάποιο λόγο, δεν ικανοποιούνταν απ’ το «πήδημα», έβαζαν την κάννη του όπλου-τους στον κόλπο της γυναίκας, και πυροβολούσαν! Ανατριχιάσατε; Και όμως: Το μαρτύρησε το γεγονός, μετά από χρόνια, στον τηλεοπτικό φακό, έφεδρος τότε Τούρκος αξιωματικός! Διότι η βιασθείσα ήταν γριά προχωρημένης ηλικίας…. Και έκτοτε «ουκ ευρέθη ο τόπος αυτού»! Αναμένοντας, (και μη ελπίζοντας) διατελώ Χ ά ρ η ς Φ ε ρ α ί ο ς Έφεδρος Αξιωματικός Πυρ/κού

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους