Φεύγει εν τέλει ο Σεπτέμβρης; Η νέα αρχή -κάθε χρόνο- είναι ψέμα; Κι όμως το ζω -τόσο έντονα κάθε φορά, με τόσο φόβο, τόσο θάρρος, τόση αγωνία και προσμονή, πώς περιμέναμε να δούμε αν άλλαξε η...

Πλήρες Κείμενο:

Φεύγει εν τέλει ο Σεπτέμβρης; Η νέα αρχή -κάθε χρόνο- είναι ψέμα; Κι όμως το ζω -τόσο έντονα κάθε φορά, με τόσο φόβο, τόσο θάρρος, τόση αγωνία και προσμονή, πώς περιμέναμε να δούμε αν άλλαξε η αγαπημένη μας; αν γνώρισε κάποιον άλλον το καλοκαίρι και μας ξέχασε; ή αν θα έχουμε καλύτερο δάσκαλο φέτος, αν -για κάποιο μυστήριο λόγο- δεν τελειώσει το καλοκαίρι και δεν έχει πρωτοβρόχι και δεν έχει τις αγωνίες των γονιών μας αν θα τα καταφέρουν να μας πάρουν όλα τα μολύβια και τα τετράδια και τα αυτοκόλλητα και αν θα χρησιμοποιήσουμε τελικά την ίδια σάκα με πέρσι και αν το σπυράκι έφυγε και αν αυτές τις καινούριες ηδονές στο κάτω μέρος τις έχω μόνο εγώ ή και οι άλλοι, "να τους το πω;" Και αργότερα, "μήπως φέτος να κάνω κάνω και καμια έξτρα δουλειά να βγει η σχολή;" Και μετά, αυτά που φοβόμουνα τα έκανα εγώ - "εγώ ερωτεύομαι και ξεχνώ, εγώ"-"Ξεπέρασέ το, νεός είσαι ακόμα!". Και παρακάτω: πρόβα, πάντα πρόβα.

Και έρχεται η πρεμιέρα -'Έρχεται; Πότε τελείωσε το καλοκαίρι πάλι;" Καινούριοι φίλοι, πιασίματα, ματιές με νόημα και μοίρασμα.. Αλλά τα χρόνια, τα χρόνια, τα χρόνια προχωρούν... και το αύριο, το αύριο και αύριο.. ήταν εδώ.

Το είδα; -"Ησύχασε". Άντε αδέλφια -καλό αγιασμό με το νεράκι του θεάτρου μας και με τον βασιλικό της ψυχής μας!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους