Original Post

Πλήρες Κείμενο:

«Αλέξης Τσίπρας: Η επιστροφή της αυταπάτης ως δήθεν υπευθυνότητα» Η πρόσφατη εμφάνιση του κ. Τσίπρα δεν ήταν πολιτική αυτοκριτική.

Ήταν μια ακόμη προσπάθεια προσωπικής επαναφοράς, ντυμένη με τον μανδύα της «υπευθυνότητας». Ο πρώην Πρωθυπουργός, που σημάδεψε τη χώρα με τα capital controls, ένα εργαλειοποιημένο δημοψήφισμα, ένα αχρείαστο τρίτο μνημόνιο, τη δέσμευση της δημόσιας περιουσίας στο Υπερταμείο για 99 χρόνια και μια βαθιά πληγή αξιοπιστίας στους δημοκρατικούς θεσμούς, εμφανίστηκε ξανά να παραδίδει μαθήματα σοβαρότητας.

Μόνο που η ιστορία δεν ξαναγράφεται με συνεντεύξεις.

Όταν ο κ. Τσίπρας δηλώνει ότι δεν εξήγγειλε 13ο μισθό και 13η σύνταξη επειδή «θα ήταν εύκολο και ανεύθυνο», προσβάλλει τη μνήμη των πολιτών που πλήρωσαν τη διακυβέρνησή του: των συνταξιούχων που είδαν τις συντάξεις τους να μειώνονται και να παγώνουν έως και σήμερα και το ΕΚΑΣ να καταργείται, των εργαζομένων και μικρομεσαίων που βρέθηκαν σε φορολογική ασφυξία, των πολιτών που έζησαν ουρές στα ΑΤΜ, κλειστές τράπεζες, ανασφάλεια και διχασμό.

Αυτών που έκλαιγαν στα πεζοδρόμια, λιποθυμούσαν στα σχολεία και εισέπρατταν οδηγίες για κομπόστες και μαθήματα οικιακής οικονομίας.

Ο ελληνικός λαός δεν ξεχνά ποιος ξέπλυνε πολιτικά τη Δεξιά για τη χρεοκοπία της χώρας.

Δεν ξεχνά ποιος, την ώρα που το ΠΑΣΟΚ αναλάμβανε την πατριωτική ευθύνη να κρατήσει τη χώρα όρθια, επένδυε στην τοξικότητα και στα σκηνικά με τις αγχόνες.

Δεν ξεχνά ποιος αρνήθηκε στον Γιώργο Παπανδρέου τη σύσταση οικουμενικής κυβέρνησης εθνικής σωτηρίας, ακόμη και με Πρωθυπουργό κοινής αποδοχής, για να συγκυβερνήσει αργότερα δύο φορές με τον Πάνο Καμμένο και την Ακροδεξιά των ΑΝΕΛ.

Δεν ξεχνά ποιος αρνήθηκε στη Φώφη Γεννηματά την Εξεταστική Επιτροπή για τη χρεοκοπία, ξεπλένοντας τη Δεξιά και ανοίγοντας τον δρόμο για την αυτοδυναμία της Νέας Δημοκρατίας.

Ο άνθρωπος που υποσχέθηκε ότι θα σκίσει τα μνημόνια με έναν Νόμο και ένα Άρθρο και τελικά υπέγραψε το βαρύτερο πολιτικό γραμμάτιο της Μεταπολίτευσης, δεν μπορεί σήμερα να παριστάνει τον θεματοφύλακα της δημοσιονομικής ευθύνης.

Ο άνθρωπος που έκανε το ΟΧΙ του ελληνικού λαού ΝΑΙ μέσα σε λίγες ώρες, δεν μπορεί να μιλά για σεβασμό στη λαϊκή εντολή.

Ο άνθρωπος που συγκυβέρνησε με την Ακροδεξιά, δεν μπορεί να εμφανίζεται ως αυθεντικός εκφραστής της Προοδευτικής παράταξης.

Ο κ. Τσίπρας δεν υπήρξε θύμα των περιστάσεων.

Υπήρξε ο αρχιτέκτονας μιας πολιτικής εξαπάτησης.

Έταξε τα πάντα στους πάντες, επένδυσε στον θυμό, δίχασε την κοινωνία, στοχοποίησε πολιτικούς αντιπάλους, υπονόμευσε την εμπιστοσύνη στους θεσμούς και στο τέλος παρέδωσε μια χώρα τραυματισμένη, με τους πολίτες να πληρώνουν τον λογαριασμό.

Και σήμερα επιστρέφει εκβιαστικά, με το ίδιο αλλαζονικό ψευτοδίλημμα: «ή εγώ ή κανείς». Μια προσωπική στρατηγική επιβίωσης.

Όχι ένα στρατηγικό σχέδιο για τη χώρα.

Μια απόπειρα να παρουσιαστεί ως εναλλακτική απέναντι στη Νέα Δημοκρατία, ενώ στην πραγματικότητα ΝΔ και Τσίπρας τρέφονται από την ίδια κρίση εμπιστοσύνης, ως δύο συγκοινωνούντα δοχεία. Η Νέα Δημοκρατία κυβερνά με αλαζονεία, κοινωνική αναλγησία, ανισότητες, ακρίβεια και εξυπηρετήσεις ισχυρών.

Ο κ. Τσίπρας, ως άλλη μία από τα ίδια, διεκδικεί να επιστρέψει με την ίδια έπαρση, δίχως αυτοκριτική, χωρίς πολιτική αξιοπιστία, χωρίς να έχει απαντήσει και αναλάβει την ευθύνη για όσα κόστισαν ακριβά στη χώρα και στους πολίτες από τη δική του 5ετή διακυβέρνηση. Η Ελλάδα, όμως, δεν έχει ανάγκη από αναπαλαιώσεις αποτυχημένων πρωταγωνιστών, γιατί ιστορικά κρίθηκαν και οι δύο.

Δεν έχει ανάγκη ούτε από τη δεξιά διαχείριση της φθοράς ούτε από τον αμετανόητο λαϊκισμό που πλήγωσε την Κεντροαριστερά.

Έχει ανάγκη από μια πραγματική πολιτική αλλαγή με πρόγραμμα, αξιοπιστία, θεσμική σοβαρότητα και κοινωνική δικαιοσύνη.

Αυτό είναι το διακύβευμα σήμερα: όχι ποιος θα ανακυκλώσει καλύτερα το χθες, αλλά ποιος μπορεί να εγγυηθεί το αύριο και ένα νέο Κοινωνικό Συμβόλαιο για τη χώρα.

Με αξιοπρεπείς μισθούς.

Με δίκαιο φορολογικό σύστημα.

Με ισχυρό κοινωνικό κράτος.

Με δημόσια Παιδεία και Υγεία που δεν θα λειτουργούν ως φτωχοί συγγενείς του κράτους.

Με προστασία και πάλι της πρώτης κατοικίας.

Με ρύθμιση του ιδιωτικού χρέους με βιώσιμους όρους και 120 δόσεις.

Με λύση στη στεγαστική κρίση.

Με σχέδιο για την παραγωγική ανασυγκρότηση.

Με στήριξη της μεσαίας τάξης και των πιο ευάλωτων.

Με κράτος δικαίου, διαφάνεια και πραγματική λογοδοσία. Το ΠΑΣΟΚ δεν έχει ανάγκη να μιμηθεί ούτε τη Νέα Δημοκρατία ούτε το προσωποπαγές κόμμα ΙΧ του κ. Τσίπρα.

Είναι η μόνη πολιτική δύναμη που μπορεί να σταθεί απέναντι και στους δύο: απέναντι στη συντήρηση της Δεξιάς και απέναντι στη συντήρηση του κ. Τσίπρα.

Με κοστολογημένο πρόγραμμα, θεσμική συνέπεια, στελέχη που μπορούν να κυβερνήσουν και καθαρή κοινωνική πυξίδα.

Γιατί για εμάς, πίσω από τους αριθμούς υπάρχουν άνθρωποι: ο εργαζόμενος που δεν βγάζει τον μήνα, ο συνταξιούχος που μετρά τα χρήματα για τα φάρμακά του, η οικογένεια που δεν αντέχει το ενοίκιο, ο νέος που βλέπει την προοπτική του να μεταναστεύει, ο μικρομεσαίος που ασφυκτιά, ο αγρότης και ο κτηνοτρόφος που καταστρέφονται, ο πολίτης που ζητά αξιοπρέπεια, δικαιοσύνη και ασφάλεια.

Το ψευτοδίλημμα «ή εγώ ή κανείς» δεν δείχνει ηγετική ευθύνη.

Δείχνει έπαρση. Αλαζονεία.

Δείχνει ανύπαρκτη αυτοκριτική.

Δείχνει την αδυναμία του κ. Τσίπρα να κατανοήσει ότι η χώρα δεν του χρωστά άλλη μία ευκαιρία για να ξαναγράψει την ιστορία στα μέτρα του.

Ο κ. Τσίπρας δεν είναι το νέο.

Είναι η υπενθύμιση μιας εθνικά επιζήμιας περιόδου.

Είναι η πληγή και η ντροπή μιας Κεντροαριστεράς που δεν μπορεί να ξαναγίνει όχημα των προσωπικών του φιλοδοξιών.

Η χώρα χρειάζεται Αλλαγή.

Όχι επιστροφή στο χθες.

Όχι ανακύκλωση της αποτυχίας.

Όχι νέες αυταπάτες με παλιούς πρωταγωνιστές.

Και αυτή την Αλλαγή μπορεί να την εγγυηθεί και να την φέρει μόνο το ΠΑΣΟΚ. #pasok #ΠολιτικήΑλλαγή #Κεντροαριστερά #ΝέοΚοινωνικόΣυμβόλαιο #ΠρόγραμμαΠΑΣΟΚ #ΌχιΆλλεςΑυταπάτες #ΗΧώραΧρειάζεταιΑλλαγή #ΜιαΧώραΝαΜαςΧωρά

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους