Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΣΟΣΙΑΛΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ Του Γιαννάκη Λ. Ομήρου Πρώην Προέδρου της Βουλής των Αντιπροσώπων, πρώην Προέδρου της ΕΔΕΚ και πρώην μέλους του Προεδρείου του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού κόμματος Η έστω οριακή επικράτηση των Σοσιαλδημοκρατών στις πρόσφατες εκλογές στην Σουηδία, μια χώρα με ισχυρή παράδοση κοινωνικού κράτους επαναφέρει στο προσκήνιο, ελπίδες και προοπτικές ανάκαμψης του μοντέλου σοσιαλδημοκρατικής διακυβέρνησης στην Ευρώπη.

Είναι γεγονός ότι τα τελευταία 20 χρόνια υπήρξε μια υποχώρηση της σοσιαλδημοκρατίας.

Η οποία συνέπεσε και με την παγκόσμια οικονομική κρίση.

Το οξύμωρο δε, είναι ότι η βαθιά οικονομική κρίση των δύο πρώτων δεκαετιών του 21ου αιώνα ήταν αδιαμφισβήτητα αποτέλεσμα της απουσίας κρατικού ελέγχου, εποπτείας και ρυθμιστικών μηχανισμών, σε συνδυασμό με το αδηφάγο των αγορών.

Η παγκόσμια οικονομική κρίση υπονόμευσε τις βάσεις της κοινωνικής συνοχής και τις πηγές της κοινωνικής αλληλεγγύης.

Εναγωνίως αναζητήθηκαν και αναζητούνται απαντήσεις που να αντιμετωπίζουν και κυρίως να αποτρέπουν τέτοιες κρίσεις που είναι η αλληλεγγύη, η ανακατανομή του πλούτου, η κρατική εποπτεία, η ρύθμιση των αγορών, η υποταγή της οικονομίας της αγοράς στις ανάγκες της κοινωνίας και των ανθρώπων.

Η βιώσιμη ανάπτυξη, η οικολογική ισορροπία.

Επιχειρώντας μια ακόμα πιο συγκεκριμένη απάντηση θα μπορούσαμε να πούμε ότι η λύση βρίσκεται ανάμεσα στον παλαιού τύπου σοσιαλισμό, που δεν απευθύνεται σε κανένα, και στον άγριο καπιταλισμό που υπόσχεται αναρχία, ανομία και διάλυση για το μέλλον.

Κάνοντας αυτό, πρέπει να επινοήσουμε ξανά και να επαναδιατυπώσουμε το λεξιλόγιο μιας κοινωνικής οικονομίας της αγοράς με ένα τρόπο, που θα μπορεί εύκολα και πειστικά να παρουσιάσει τόσο τις σύγχρονες προκλήσεις όσο και την ελπίδα για το μέλλον.

Σε αυτήν την προσπάθεια θα πρέπει να διατηρηθούν όλα τα καλά στοιχεία που πλούτισαν το ιδεολογικό οπλοστάσιο της σοσιαλδημοκρατίας και επέτρεψαν να χτιστεί αυτό που έγινε ευρύτερα γνωστό, σαν το «ευρωπαϊκό κοινωνικό μοντέλο». Ιστορικά, η σοσιαλδημοκρατία διεκδικεί την κληρονομιά όλων των παραδοσιακών δημοκρατικών κινημάτων, των ιδανικών της φιλελεύθερης δημοκρατίας, των αρχών του διαφωτισμού και των σοσιαλδημοκρατικών θεωριών.

Η σοσιαλδημοκρατία, διεκδικεί ακόμα το δικαίωμα της έκφρασης των ιδανικών της δημοκρατίας, της κοινωνικής δικαιοσύνης, της αλληλεγγύης και της προόδου.

Διευρύνει το ιδεολογικό και πολιτικό πιστεύω, πέρα από τα παραδοσιακά κοινωνικά όρια.

Και αυτός ο μετασχηματισμός θα πρέπει να εκφραστεί στην πολιτική οργάνωση, στις δομές και τη δυναμική.

Η επαναδιατύπωση των πολιτικών, θα μπορούσε να πάρει τη μορφή μιας ευρείας σοσιαλδημοκρατικής συμμαχίας στην Ευρώπη και μιας ευρύτερης Διεθνούς Οργάνωσης, που θα φέρει κοντά όλα τα πολιτικά κόμματα που μοιράζονται τα ίδια ιδανικά. Το Ευρωπαϊκό Σοσιαλιστικό Κόμμα και η Σοσιαλιστική Διεθνής να γίνουν πιο αποφασιστικά Όργανα παραγωγής πολιτικής.

Να πάψουν να απορρίπτουν απλώς την ανομία και τη βαρβαρότητα ενός άγριου καπιταλισμού και την ασυδοσία των αγορών και να εκφράσουν με ριζοσπαστισμό και ανανεωμένη πνοή το όραμα μιας κοινωνίας ισότητας και αλληλεγγύης.

Για πρώτη φορά, στη μεταπολεμική ευρωπαϊκή ιστορία, αυτή η συστράτευση πολιτικών δυνάμεων είναι όχι μόνο επιθυμητή, αλλά και εφικτή, αν μπορέσει να υπερασπιστεί με επιτυχία τις βασικές ανθρώπινες αξίες και αν υπάρξει μια εγκατάλειψη δογμάτων, ιδεολογημάτων και αγκυλωμένων αντιλήψεων του παρελθόντος.

Παρά την αποδυνάμωση της σοσιαλδημοκρατίας εν τούτοις σοσιαλιστικά – σοσιαλδημοκρατικά – εργατικά κόμματα, βρίσκονται αυτή την περίοδο στην εξουσία σε αριθμό Ευρωπαϊκών χωρών. Ισπανία, Δανία, Ηνωμένο Βασίλειο, Λιθουανία, Μάλτα.

Είναι δε βασικοί κυβερνητικοί Εταίροι στη Γερμανία, Αυστρία, Πολωνία. Στην Πορτογαλία ο πρόεδρος Αντόνιο Ζοζέ Σεγκούρο προέρχεται από το Σοσιαλιστικό Κόμμα.

Θα πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο η δεύτερη ισχυρότερη πολιτική δύναμη είναι η Συμμαχία Σοσιαλιστών και Δημοκρατών.

Σε μια περίοδο όξυνσης των κοινωνικών προβλημάτων, έξαρσης της ακρίβειας και του πληθωρισμού, απορρύθμισης των εργασιακών σχέσεων, παγίωσης των «κοινωνιών των 2/3», καταπόνησης του περιβάλλοντος και της κλιματικής κρίσης αλλά και της απειλής της ακροδεξιάς, η σοσιαλδημοκρατία είναι αναγκαίο να επανέλθει σφριγηλή και ακμαία.

Διαφορετικά ο κίνδυνος από την παγκοσμιοποίηση των οικονομιών είναι μια ισοπέδωση των κοινωνιών χωρίς αρχές, αξίες και οράματα.

Αυτή είναι η ώρα μιας νέας πειστικής πρότασης.

Για να εκπροσωπήσει τις ελπίδες και τις προσδοκίες ανθρώπων και κοινωνιών για τις άφθορες διαχρονικά αξίες της αλληλεγγύης, της ελευθερίας, της ισότητας, της κοινωνικής δικαιοσύνης.

Για να εκφράσει τα αιτήματα των ανθρώπων για δημοκρατικό έλεγχο, για ισότητα ευκαιριών, για πρόοδο και δημιουργία.

Για να εκπροσωπήσει τη συλλογική θέληση των λαών να υπάρξουν, να συμβιώσουν ειρηνικά και να συνάπτουν σχέσεις δημιουργικής συνεργασίας.

Για να αποτυπώσει την ευαισθησία και ταυτόχρονα την αγωνία των ανθρώπων, να ζουν σε ένα αρμονικό περιβάλλον «τα πάντα εν σοφία εποίησε» μέσα σε συνθήκες δημοκρατίας, με αλληλοανοχή και κατανόηση στις ιδιαιτερότητες και τις διαφορετικές πολιτιστικές ταυτότητες. 28/09/2026

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους