Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Σας είχαμε προειδοποιήσει τις πρώτες μέρες του Σεπτέμβρη, όταν είχε ανεβεί στο Mubi.

Αυτή τη βδομάδα "Το Κλάδεμα της τριανταφυλλιάς" βγήκε στις αίθουσες.

Κρίμα για τον συμπαθή Karim Aïnouz, που υπογράφει τη μεγαλύτερη αστοχία της καριέρας του. Η ΠΑΡΩΔΙΑ ΤΗΣ ΠΑΡΩΔΙΑΣ Ποιος χρειάζεται σήμερα μια λουστραρισμένη παρωδία του "Κυνόδοντα", που ούτως ή άλλως ήταν μια υπερεκτιμημένη παρωδία του "Κάστρου της αγνότητας" του Arturo Ripstein; Στο " Rosebush Pruning", το 14ο και δεύτερο αγγλόφωνο φιλμ του, ο Bραζιλιάνος Karim Aïnouz, που του αρέσει να πειραματίζεται με τα κινηματογραφικά είδη -από το ερωτικό δράμα και το θρίλερ ως το αβανγκάρντ ντοκιμαντέρ- εντυπωσιάστηκε τόσο από το σενάριο του Ευθύμη Φιλίππου, μια queer παραλλαγή του "Κυνόδοντα", που δοκίμασε να απομακρυνθεί για λίγο από τον νατουραλίστικο, "απτό" αισθησιασμό της δικής του υπογραφής.

Πήρε μια ρηχή, μαύρη, μισανθρωπική σάτιρα μιας σάπιας, αμερικάνικης, πατριαρχικής, μεγαλοαστικής οικογένειας και μέσα από τον φακό της μεγάλης Γαλλίδας φωτογράφου Hélène Louvart, την κινηματογράφησε με την κομψότητα μιας σπουδής της ομορφιάς που θα ταίριαζε σε "καλλιτεχνικό περιοδικό μόδας". Άραγε θα μπορούσε ποτέ να δώσει υπόσταση στους μη πειστικούς χαρακτήρες-σχήματα, που εξ αρχής λειτουργούν σαν πιόνια ενός δραματουργικού παιγνίου κόντρα σε οτιδήποτε ιερό και όσιο μας έχει απομείνει -από την αρχαιοελληνική τραγωδία ως το "Γροθιές στην τσέπη"; Στηριγμένο εν μέρει στο συνταρακτικό κι αγέραστο ντεμπούτο τού Marco Bellochio -μια τραγωδία μητροκτονίας και αδελφοκτονίας φιλμαρισμένη με την αίσθηση του κατεπείγοντος το 1965- το "Rosebush Pruning" διηγείται πώς ένας ψυχωτικός γιος εξεγείρεται κόντρα στην τυραννία του τυφλού πατέρα του και βάζει σε εφαρμογή ένα σχέδιο εξόντωσης όλων των άρρωστων μελών της οικογένειάς του.

Με άλλα λόγια παίρνει ένα Γκονταρικό φιλμ όπερα που άνοιξε πυρ ομαδόν στην αγία, αστική, ιταλική μητριαρχία (και παρεμπιπτόντως μισήθηκε και από τον κομμουνιστή Antonioni και από τον αναρχικό Luis Buñuel) και διαλύει τη σοκαριστική αγριότητα της μετα-νεορεαλιστικής αφήγησής του σε μεταμοντέρνα παρωδία.

Ωστόσο αυτό που η καινούργια ταινία δεν μπορεί να διαλύσει είναι ότι το απεγνωσμένο γρονθοκόπημα που ένας πρωτοεμφανιζόμενος, μαοϊκός κινηματογραφιστής εξαπέλυσε στην υποκρισία της ιταλικής οικογενειοκρατίας δεν ήταν ούτε αριστερίστικη, ούτε σκηνοθετίστικη πόζα κακομαθημένου αστόπαιδου -κι ας έκανε το γύρισμα στη βίλα της μητέρας του με τα λίγα χρήματα των αδελφών του.

Τρία χρόνια αργότερα, η αυτοκτονία του δίδυμου αδελφού τού σκηνοθέτη, Camilo Bellochio, σφράγισε τραγικά την αποπνικτική οικογενειακή ιστορία του, που καθρεφτίζεται με διάφορους τρόπους στη φιλμογραφία του.

Κι όσο για τον εξαιρετικό πρωταγωνιστή του, τον Σουηδό Lou Castel, o ριζοσπαστισμός του ήταν πιο μεγάλος κι από το ταλέντο του: ο Castel απελάθηκε από την Ιταλία για την πολιτική του δράση στην αρχή της δεκαετίας του εβδομήντα... Εξήντα ένα χρόνια μετά από το "Γροθιές στην τσέπη", πολλά έχουν αλλάξει στα μέτωπα της βιωμένης μας σχέσης με τα πράγματα και την πολιτική των δημιουργών του σινεμά.

Τόσα πολλά που η παντιέρα "Φάτε τους πλούσιους!", που υψώνεται από διάφορους όταν γράφουν για το "Rosebush Pruning" ηχεί περισσότερο σαν διαφημιστικό σλόγκαν για εστιατόριο σούσι, όπου συχνάζουν οι ελίτ των φεστιβάλ.

Γιατί ποιος "απλός" θεατής θα καταναλώσει τα εξυπνακίστικα καλαμπούρια με τα οποία το σενάριο προσποιείται ότι "τρώει τους πλούσιους" χαρακτήρες του; Για παράδειγμα το ότι η νεκρή μητέρα στο "Rosebush Pruning"ήταν τόσο γελοίο "θύμα της μόδας" που μετακόμισε στη Βαρκελώνη για να εγκατασταθεί στη γενέτειρα του Balenciaga, ενώ στην πραγματικότητα ο μεγάλος μόδιστρος είχε γεννηθεί σε χωριό της Χώρας των Βάσκων;Ή το ότι ο αιμομίκτης πατέρας έχει επινοήσει μια καινούργια χρήση της οδοντόκρεμας για το βρώμικο νυχτερινό του τελετουργικό, ένα αποκρουστικό κωμικό εύρημα «pour épater les bourgeois » ; Ή μάλλον τους στρέιτ.

Στην καλύτερη περίπτωση το φιλμ του Aïnouz θα λειτουργήσει σαν κάλεσμα να ξαναδούμε το οργισμένο αριστούργημα του Bellochio που έγινε σ' έναν άλλο πλανήτη σινεμά επαναστατικής καλλιτεχνικής πυγμής. See less

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους