Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΚΡΑΤΟΣ ΝΤΑΒΑΤΖΗΣ Πόσα από τα €100 που αφήνεις στη βενζίνη είναι πραγματικά για τη βενζίνη; Βάζεις €100 στο ρεζερβουάρ.

Και τότε αρχίζει η διαδρομή του χρήματός σου.

Ένα μέρος πηγαίνει στο διυλιστήριο.

Ένα μέρος στον παραγωγό του αργού.

Ένα μέρος στη μεταφορά με πλοία.

Ένα μέρος στην εταιρεία εμπορίας.

Ένα μέρος στο βυτιοφόρο.

Ένα μέρος στο πρατήριο.

Ένα μέρος στην αποθήκευση και τη διακίνηση.

Και ένα τεράστιο κομμάτι καταλήγει στο κράτος μέσω της φορολογίας.

Ο κανονικός ΦΠΑ στην Ελλάδα είναι 24%, ενώ η βενζίνη επιβαρύνεται και με Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης.

Σε ένα ενδεικτικό παράδειγμα €100: €55 — ΚΡΑΤΟΣ €22 — ΔΙΥΛΙΣΤΗΡΙΟ €9 — ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ ΑΡΓΟΥ €6 — ΠΡΑΤΗΡΙΟΥΧΟΣ €3 — ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΜΠΟΡΙΑΣ €2 — ΠΛΟΙΟ €2 — ΒΥΤΙΟΦΟΡΟ €1 — ΑΠΟΘΗΚΕΥΣΗ / ΔΙΑΚΙΝΗΣΗ ΣΥΝΟΛΟ: €100 Ενδεικτική κατανομή, όχι λογιστικός υπολογισμός καθαρών κερδών.

Και εδώ βρίσκεται η ουσία.

Το κράτος πράττει σαν εχθρός του πολίτη.

Και ο πολίτης γίνεται το ΑΤΜ του κράτους.

Το κοινωνικό συμβόλαιο είναι απλό: Ο πολίτης πληρώνει φόρους.

Περιμένει σε αντάλλαγμα υγεία, παιδεία, ασφάλεια, υποδομές, δικαιοσύνη και κοινωνική προστασία.

Όταν όμως ο πολίτης πληρώνει φόρους και ταυτόχρονα αναγκάζεται να πληρώνει ιδιωτικά για όσα δεν βρίσκει επαρκώς στο δημόσιο σύστημα, τότε αρχίζει να αισθάνεται ότι κάτι έχει σπάσει.

Δεν είναι μόνο θέμα αριθμών.

Είναι θέμα εμπιστοσύνης.

Και εδώ βρίσκεται ίσως η μεγαλύτερη παρεξήγηση της σύγχρονης οικονομικής πολιτικής: Οι οικονομικοί δείκτες μπορεί να βελτιώνονται και ένας άνθρωπος να αισθάνεται ότι η δική του ζωή χειροτερεύει. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή καταγράφει για την Ελλάδα ισχυρά δημοσιονομικά πλεονάσματα και προβλέπει συνέχιση της αποκλιμάκωσης του δημόσιου χρέους.

Ταυτόχρονα, όμως, η ίδια η συζήτηση για το πώς μοιράζονται τα οφέλη της ανάπτυξης παραμένει κρίσιμη για την κοινωνία.

Και εδώ μπαίνει η μεγάλη ιδεολογική συζήτηση.

Τι σημαίνει ανάπτυξη όταν ο λογαριασμός του σούπερ μάρκετ ανεβαίνει; Τι σημαίνει δημοσιονομική επιτυχία όταν ο μισθός τελειώνει πριν τελειώσει ο μήνας; Τι σημαίνει «ανταγωνιστική οικονομία» για τον άνθρωπο που χρειάζεται να πληρώνει τρελά χρήματα στο αυτοκίνητο (βενζίνη) για να πάει στη δουλειά του; Και τι σημαίνει ελεύθερη αγορά όταν ο αδύναμος δεν έχει πραγματικά τη δυνατότητα να διαπραγματευτεί τίποτα; Ο νεοφιλελευθερισμός αντιμετωπίζει την οικονομία κυρίως μέσα από την αγορά, την ανταγωνιστικότητα και την ατομική ευθύνη.

Όμως υπάρχει μια απλή ερώτηση που δεν μπορεί να αποφεύγεται: Ποιος προστατεύει αυτόν που βρίσκεται στη χαμηλότερη θέση της οικονομικής πυραμίδας; Γιατί ο ισχυρός μπορεί να διαπραγματευτεί.

Ο μεγάλος επιχειρηματίας μπορεί να μεταφέρει κόστος, να επενδύσει, να δανειστεί, να ασφαλιστεί.

Ο άνθρωπος που ζει από τον μισθό του όμως; Δεν μπορεί να διαπραγματευτεί την τιμή της βενζίνης.

Δεν μπορεί να διαπραγματευτεί τον ΦΠΑ.

Δεν μπορεί να διαπραγματευτεί τον ΕΦΚ.

Δεν μπορεί να διαπραγματευτεί το ενοίκιο.

Δεν μπορεί να διαπραγματευτεί τον λογαριασμό του ρεύματος.

Και στο τέλος του μήνα πρέπει απλώς να πληρώσει.

Αυτός είναι ο πολίτης που πρέπει να βρίσκεται στο κέντρο κάθε οικονομικής πολιτικής.

Γιατί ένα κράτος δεν κρίνεται μόνο από τα έσοδά του.

Κρίνεται και από το αν ο άνθρωπος που το χρηματοδοτεί μπορεί να ζήσει με αξιοπρέπεια.

Και όταν ο πολίτης αισθάνεται ότι το κράτος ζητά συνεχώς περισσότερα, ενώ του επιστρέφει λιγότερα από όσα χρειάζεται, τότε η σχέση αυτή παύει να μοιάζει με κοινωνικό συμβόλαιο.

Αρχίζει να μοιάζει με χαράτσι.

Γι’ αυτό ο τίτλος είναι σκληρός: ΚΡΑΤΟΣ ΝΤΑΒΑΤΖΗΣ Όχι επειδή το κράτος δεν πρέπει να εισπράττει φόρους.

Αλλά επειδή κανένα κράτος δεν πρέπει να ξεχνά ποιος του δίνει τα χρήματα.

Τον πολίτη.

Και ο πολίτης δεν είναι απλώς φορολογούμενος.

Είναι η κοινωνία.

Γι’ αυτό δεν θα καταλάβετε από πού θα σας έρθει …. κοράκια και κομματόσκυλα.

Γιατί είστε Κυνικοί, Ανάλγητοι, Ελιτιστές, Εξουσιομανείς, Αδιάφοροι, Αναξιόπιστοι, Αναποτελεσματικοί, Ανεπαρκείς, Προκλητικοί (ειδικά ο Γεωργιάδης και ο Βορίδης)… Είστε Αντιλαϊκοί, Φοροκεντρικοί, Καρεκλοκένταυροι, Φορομπήχτες, Αλαζόνες, Κυνικοί, Αναξιόπιστοι… Είστε Αποτυχημένοι και Προκλητικοί Ο κόσμος ξυπνά. #Ελλαδα #Πολιτική

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους