Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Θυμάμαι να κάθομαι στην άκρη της μπανιέρας και να θηλάζω το μωρό μου, ενώ το μεγαλύτερο παιδί μου καθόταν στο γιογιό.

Έβγαλα μια φωτογραφία εκείνη τη στιγμή.

Κοιτάζοντάς την τώρα, μπορώ σχεδόν να ξανααισθανθώ πόσο εξαντλημένη και στα όριά μου ήμουν.

Είχα δύο μικρά ανθρωπάκια που εξαρτιόνταν από εμένα κυριολεκτικά για τα πάντα.

Το ένα χρειαζόταν να φάει, να το κρατήσω αγκαλιά, να το ηρεμήσω, να το αλλάξω και να είμαι συνεχώς κοντά του.

Το άλλο μάθαινε κάθε μέρα καινούργιες δεξιότητες και χρειαζόταν διαρκώς βοήθεια, ενθάρρυνση και… 47 υπενθυμίσεις για να ολοκληρώσει τελικά κάθε τι που έκανε.

Κανένα από τα δύο δεν μπορούσε να σκεφτεί: «Η μαμά ήδη βοηθάει το αδερφάκι μου.

Μπορώ να περιμένω.» Δεν μπορούσαν να καταλάβουν ότι και το άλλο μικρό ανθρωπάκι είχε ανάγκες.

Δεν μπορούσαν να σκεφτούν ότι η μαμά είχε μόνο δύο χέρια.

Ήξεραν μόνο ότι χρειάζονταν τη μαμά τους. Τώρα.

Υπήρχαν μέρες που ένιωθα πως με άγγιζαν συνεχώς, πως με χρειάζονταν ασταμάτητα, πως με διέκοπταν, σκαρφάλωναν πάνω μου, με φώναζαν ή με τραβούσαν προς δύο διαφορετικές κατευθύνσεις.

Υπήρχαν στιγμές που αναρωτιόμουν πώς ήταν δυνατόν να ανταποκριθώ στις ανάγκες όλων, όταν οι ανάγκες όλων έμοιαζαν να εμφανίζονται ακριβώς την ίδια στιγμή.

Αυτή η περίοδος της μητρότητας μπορεί να είναι απίστευτα δύσκολη.

Το να θηλάζεις ένα νεογέννητο ενώ ταυτόχρονα φροντίζεις ένα νήπιο ή ένα παιδί προσχολικής ηλικίας δεν είναι μόνο σωματικά απαιτητικό.

Είναι και ψυχικά και συναισθηματικά εξαντλητικό να είσαι το πρόσωπο που βοηθά περισσότερα από ένα μικρά παιδιά να διαχειριστούν τα συναισθήματά τους, η πηγή της τροφής τους, εκείνη που τα παρηγορεί, τα μαθαίνει, τα φροντίζει, λύνει τα προβλήματά τους και αποτελεί το ασφαλές τους μέρος — ενώ εκείνα δεν έχουν ακόμη σχεδόν καμία δυνατότητα να διαχειριστούν μόνα τους όλα αυτά.

Τότε, δεν νομίζω ότι καταλάβαινα πόσο προσωρινή ήταν αυτή η περίοδος.

Το μωρό που χρειαζόταν να θηλάζει συνεχώς, κάποια μέρα θα έτρωγε μόνο του.

Το νήπιο που χρειαζόταν βοήθεια στο γιογιό, κάποια μέρα θα πήγαινε στην τουαλέτα χωρίς εμένα.

Το μικρό παιδί που με χρειαζόταν σχεδόν σε κάθε αλλαγή και κάθε μετάβαση, κάποια μέρα θα γινόταν ένας άνθρωπος που θα μπορούσε να κάνει τόσα πολλά πράγματα μόνος του.

Μακάρι να μπορούσα να γυρίσω πίσω και να πω σε εκείνη την εκδοχή του εαυτού μου: «Είσαι μέσα στην πιο δύσκολη και απαιτητική φάση.

Είσαι μέσα στο χάος.

Αλλά δεν θα κρατήσει για πολύ.» Γι’ αυτό, βγάλε τη φωτογραφία.

Βγάλε εκείνη την απίθανη φωτογραφία στο μπάνιο.

Βγάλε τη φωτογραφία με το μωρό στο στήθος και το νήπιο να είναι απλώς… ο εαυτός του.

Βγάλε τη φωτογραφία όταν το σπίτι είναι άνω κάτω, όταν δεν έχεις προλάβει να κάνεις μπάνιο και όλοι χρειάζονται κάτι από εσένα.

Βγάλε τη φωτογραφία.

Γιατί κάποια μέρα θα την κοιτάξεις και θα συνειδητοποιήσεις πως όλο αυτό το χάος που τότε προσπαθούσες απεγνωσμένα να αντέξεις, ήταν ταυτόχρονα και μια περίοδος της ζωής σου που ζούσες.

Ήταν δύσκολη.

Ήταν εξαντλητική.

Κάποιες φορές ήταν πραγματικά υπερβολικά πολλά.

Κι όμως, ήταν τόσο απίστευτα σύντομη.

Αυτά τα πρώτα χρόνια περνούν πολύ πιο γρήγορα απ’ όσο μπορούμε να αντιληφθούμε όσο τα ζούμε.

Γι’ αυτό, αν βρίσκεσαι κάπου μέσα σε αυτή την περίοδο τώρα, εύχομαι να δείξεις λίγη περισσότερη επιείκεια στον εαυτό σου.

Δεν χρειάζεται να κάνεις κάθε στιγμή μαγική.

Δεν χρειάζεται να αγαπάς κάθε λεπτό.

Δεν χρειάζεται καν να νιώθεις ευγνωμοσύνη για τα δύσκολα κομμάτια.

Απλώς να είσαι εκεί, όσο μπορείς.

Κράτησε το μωρό.

Βοήθησε το νήπιο.

Κάθισε στην άκρη της μπανιέρας.

Γέλα όταν μπορείς.

Κλάψε όταν το χρειάζεσαι.

Και μετά… βγάλε τη φωτογραφία.

Γιατί κάποια μέρα θα την κοιτάξεις και θα συνειδητοποιήσεις ότι, με κάποιον τρόπο, σχεδόν απίστευτα, τα κατάφερες και πέρασες κι από αυτό.

Και ίσως, μόνο ίσως, συνειδητοποιήσεις ότι σου λείπει λίγο.

Ίσως σου λείψει ακόμη και το χάος.

Γιατί εκείνη η περίοδος, όσο δύσκολη κι αν ήταν, ήταν και μια μικρή, πολύτιμη εποχή της ζωής σας. Και πέρασε πολύ πιο γρήγορα απ’ όσο νόμιζες. Πηγή: LaLactation Μετάφραση:"Χανιά: Φίλοι και Υποστηρικτές Μητρικού Θηλασμού"

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους