Σε αυτόν τον κόσμο υπάρχουν αθλητές προικισμένοι με σχεδόν υπερφυσικό ταλέντο, ικανοί να κερδίσουν τον καθολικό θαυμασμό όσων αγαπούν ή δεν αγαπούν το ποδόσφαιρο. Ο θαυμασμός όμως είναι ένα πράγμα...
Σε αυτόν τον κόσμο υπάρχουν αθλητές προικισμένοι με σχεδόν υπερφυσικό ταλέντο, ικανοί να κερδίσουν τον καθολικό θαυμασμό όσων αγαπούν ή δεν αγαπούν το ποδόσφαιρο.
Ο θαυμασμός όμως είναι ένα πράγμα και η αληθινή αγάπη κάτι εντελώς διαφορετικό, γιατί ο καθένας μας έχει ανάγκη από τον δικό του προσωπικό ήρωα, εκείνον που μοιράστηκε τα ίδια χώματα, τις ίδιες αγωνίες και τις ίδιες γειτονιές.
Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει το μεγαλείο του Μέσι, ενός ποδοσφαιριστή που χάρισε στιγμές ανεπανάληπτης ομορφιάς σε κάθε γωνιά του πλανήτη.
Ωστόσο, στην καριέρα του σε επίπεδο συλλόγων φόρεσε τη φανέλα της Μπαρτσελόνα στη Λα Λίγκα, της ΠΣΖ και της Ίντερ Μαϊάμι, γεμίζοντας με περηφάνια κυρίως τους δικούς τους φιλάθλους.
Για τις εκατοντάδες άλλες κερκίδες του κόσμου, ο Μέσι παρέμεινε ένα άπιαστο, τηλεοπτικό θαύμα που το παρακολουθείς με δέος αλλά από απόσταση. Στην Αργεντινή, οι οπαδοί των παραδοσιακών ομάδων είχαν πάντα ανάγκη να λατρέψουν κάποιον που πάτησε στα δικά τους τσιμέντα.
Όταν η ποδοσφαιρική ομοσπονδία της Αργεντινής αποφάσισε να τιμήσει το τέλος της διεθνούς πορείας του Μέσι, ζήτησε ένα καθολικό χειροκρότημα στο δέκατο λεπτό σε όλα τα γήπεδα της χώρας, από την πρώτη κατηγορία μέχρι το ποδόσφαιρο σάλας. Στο Ροσάριο όμως, στην έδρα της Ροσάριο Σεντράλ, τα πράγματα εξελίχθηκαν πολύ διαφορετικά.
Τη στιγμή που το ρολόι σημάδεψε το δέκα, το γήπεδο δεν υποκλίθηκε στον Μέσι, ο οποίος άλλωστε προέρχεται από τα σπλάχνα της μισητής συμπολίτισσας Νιούελς Ολντ Μπόις.
Αντίθετα, χιλιάδες λαρύγγια ενώθηκαν σε μια αυθόρμητη ανταρσία για να αποθεώσουν τον Ντι Μαρία, φωνάζοντας με πάθος: "Αυτός είναι ο δικός μας ήρωας!". Η απόφαση του Ντι Μαρία να κλείσει τον κύκλο του εκεί όπου ξεκίνησαν όλα δεν ήταν μια απλή υπόθεση ρομαντισμού.
Χρειάστηκε να περιμένει σχεδόν έναν ολόκληρο χρόνο, παγώνοντας προσωρινά τη μεταγραφή του όταν η οικογένειά του δέχτηκε ωμές απειλές κατά της ζωής του γιου του από συμμορίες που λυμαίνονταν την περιοχή.
Το μέγεθος της επιστροφής ενός τέτοιου αστέρα απειλούσε να φέρει σαρωτικά μέτρα ασφαλείας στην πόλη, διαταράσσοντας τη δράση τους.
Εκείνος όμως δεν λύγισε, νίκησε τον φόβο και γύρισε πίσω στο σπίτι του, αποδεχόμενος μια τεράστια μείωση αποδοχών για να ξαναφορέσει τη φανέλα της καρδιάς του.
Στο χορτάρι, η κλάση του δεν άργησε να μιλήσει με τον πιο εκκωφαντικό τρόπο.
Αγωνιζόμενος ως ελεύθερος ακραίος επιθετικός με ανάποδο πόδι, οργάνωσε υποδειγματικά το επιθετικό παιχνίδι της ομάδας του, δημιουργώντας συνεχείς υπεραριθμίες στον κεντρικό άξονα και εκμεταλλευόμενος την παραμικρή αδράνεια των αντιπάλων.
Λίγες μόλις εβδομάδες μετά την επιστροφή του, οδήγησε την αγαπημένη του ομάδα στην κατάκτηση του Σούπερ Καπ, σημειώνοντας δύο γκολ στον τελικό, ένα από την άσπρη βούλα και ένα με ένα ασύλληπτο φάουλ που έστειλε την μπάλα στο παραθυράκι.
Ο έμπειρος μαέστρος απέδειξε ότι το ποδόσφαιρο παραμένει τέχνη όταν καθοδηγείται από την καρδιά.
Στο τέλος της ημέρας, η ιστορία του ποδοσφαίρου δεν γράφεται μόνο με χρυσές μπάλες και παγκόσμια ρεκόρ, αλλά με πρόσωπα που έγιναν ένα με τον λαό τους.
Για τους πιστούς της Σεντράλ, ο Μέσι μπορεί να είναι ο κορυφαίος όλων των εποχών για ολόκληρο τον πλανήτη, αλλά ο Ντι Μαρία είναι το δικό τους παιδί, ο δικός τους ζωντανός θρύλος.
Εκείνος που επέστρεψε για να λερώσει ξανά τα γόνατά του στο γήπεδο της γειτονιάς του και να τους θυμίσει τι σημαίνει να έχεις έναν αληθινό ήρωα.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους