Και αναρωτιέμαι. Ειλικρινά αναρωτιέμαι. Γιατί λαμβάνω καθημερινά τόσα μηνύματα από ανθρώπους της Πιερίας; Για το Νοσοκομείο Κατερίνης, για Κέντρα Υγείας, για περιφερειακά ιατρεία, για τον ΟΣΕ, για το...

Πλήρες Κείμενο:

Και αναρωτιέμαι. Ειλικρινά αναρωτιέμαι. Γιατί λαμβάνω καθημερινά τόσα μηνύματα από ανθρώπους της Πιερίας; Για το Νοσοκομείο Κατερίνης, για Κέντρα Υγείας, για περιφερειακά ιατρεία, για τον ΟΣΕ, για το Αιγίνιο, τον Κορινό, την Κατερίνη, για τα ΚΤΕΛ και κυρίως τα αστικά λεωφορεία, για δρόμους, πεζοδρόμια και δεκάδες ακόμη προβλήματα της καθημερινότητας; Και το πιο σημαντικό: γιατί τα στέλνουν σε έναν άνθρωπο που βρίσκεται 2.000 χιλιόμετρα μακριά, στη Γερμανία; Ίσως γιατί κάπου υπάρχει ένα τεράστιο δημοσιογραφικό κενό.

Σας ευχαριστώ πραγματικά για την εμπιστοσύνη.

Όμως υπάρχουν σοβαρές καταγγελίες που δεν μπορώ απλά να τις ανεβάσω επειδή μου τις έστειλε κάποιος.

Δημοσιογραφία για μένα δεν είναι «μου είπαν – το έγραψα». Θέλω να είμαι εκεί.

Να μπω στο Νοσοκομείο.

Να μιλήσω με τον άνθρωπο που καταγγέλλει, αλλά και με τον γιατρό, τον νοσηλευτή, τον διευθυντή.

Να πάω στην υπηρεσία.

Να κάνω πέντε και δέκα τηλέφωνα.

Να δω, να ρωτήσω, να καταγράψω, να διασταυρώσω.

Αυτό είναι το ρεπορτάζ που έμαθα και αυτό το ρεπορτάζ μου έχει λείψει όσο λίγα πράγματα.

Και υπάρχει πλέον μια μεγάλη διαφορά: σήμερα κανένα αφεντικό δεν μπορεί να μου πει «Χάρη, αυτό δεν το περνάμε γιατί έχουμε καλές σχέσεις με τον τάδε». Το KateriniPress είναι δικό μου.

Η αλήθεια θα μπορούσε να βγαίνει όπως πρέπει να βγαίνει.

Αλλά εγώ είμαι στη Γερμανία.

Και όσο κι αν προσπαθώ, η απόσταση βάζει όρια.

Με στενοχωρεί επίσης όταν βλέπω σοβαρά θέματα που αναδεικνύουμε να σταματούν εκεί.

Σε μια πόλη με πραγματικά δυνατή δημοσιογραφία, ένα θέμα ξεκινά από ένα μέσο και τα υπόλοιπα τρέχουν να το ψάξουν, να το εξελίξουν, να κάνουν ρεπορτάζ.

Δεν χρειάζεται όλοι να είμαστε φίλοι με όλους.

Η δουλειά μας είναι πρώτα απέναντι στον κόσμο.

Και κάτι ακόμη.

Μόνο κάποιος που δεν θέλει να δει δεν βλέπει πλέον τη δυναμική που έχει αποκτήσει το KateriniPress.

Εγώ ό,τι μπορούσα να χτίσω από 2.000 χιλιόμετρα μακριά, το έχτισα.

Αλλά για να γίνει το επόμενο βήμα, για να υπάρξει καθημερινό πραγματικό ρεπορτάζ μέσα στην Πιερία, χρειάζεται να υπάρξουν και άνθρωποι που θα πιστέψουν σε αυτό.

Γιατί μόνο με αγάπη και προσωπική προσπάθεια δεν στήνεται ένα δυνατό ανεξάρτητο δημοσιογραφικό μέσο.

Μέχρι τότε θα συνεχίσω από εδώ.

Όσο μπορώ.

Μέχρι εκεί που μπορώ.

Και εσείς συνεχίστε να μας στέλνετε όσα βλέπετε και όσα ζείτε.

Γιατί το γεγονός ότι επιλέγετε το KateriniPress, ακόμη κι όταν γνωρίζετε ότι ο άνθρωπός του βρίσκεται στη Γερμανία, λέει από μόνο του πάρα πολλά. Και αυτή την εμπιστοσύνη δεν πρόκειται να την προδώσω. Χάρης Μπαζάκος

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους