Μια κυρία, Ελληνίδα, έγραψε σχόλιο για να υποστηρίξει ότι οι Τουρκοκρητικοί ήταν τα θύματα των Χριστιανών Κρητών και πως πάνω σε αυτό έχουν γράψει πολλοί Τούρκοι ιστορικοί (αξιόπιστοι, αναμφισβήτητα...
Μια κυρία, Ελληνίδα, έγραψε σχόλιο για να υποστηρίξει ότι οι Τουρκοκρητικοί ήταν τα θύματα των Χριστιανών Κρητών και πως πάνω σε αυτό έχουν γράψει πολλοί Τούρκοι ιστορικοί (αξιόπιστοι, αναμφισβήτητα), αλλά και Έλληνες απόφοιτοι ελληνικών σχολών τουρκολογίας.
Ναι, έχουμε και τέτοιες σχολές στην Ελλάδα.
Να ξέρετε κάτι.
Οι πιο αποτελεσματικοί στη διάδοση του τουρκικού εθνικού αφηγήματος δεν είναι πάντα οι Τούρκοι.
Πολύ συχνά είναι Έλληνες.
Έλληνες που παίρνουν ένα συγκεκριμένο ιστοριογραφικό αφήγημα, το υιοθετούν άκριτα και στη συνέχεια το σερβίρουν ως "ιστορική αλήθεια" στο ελληνικό κοινό.
Και εδώ ακριβώς βρίσκεται το πρόβλημα.
Δεν με ενδιαφέρει, αν ένας ιστορικός είναι Τούρκος, Έλληνας ή οτιδήποτε άλλο.
Έχω στις πηγές μου αξιοποιήσει Τούρκους ιστορικούς που θεωρώ καταρτισμένους, αλλά -κυρίως- αξιόπιστους.
Με ενδιαφέρει τι γράφει, πάνω σε ποιες πηγές το γράφει, ποια ιστορία επιλέγει να μας διηγηθεί και (το σημαντικότερο), ποια επιλέγει να αφήσει έξω.
Γιατί όταν κατασκευάζεις ένα αφήγημα, και ακόμα περισσότερο, όταν αυτό το αφήγημα εξυπηρετεί ένα σύγχρονο εθνικό αφήγημα, τότε η ιστορία γίνεται εργαλείο, αν όχι όπλο.
Επειδή, λοιπόν, δεν ανέχομαι προπαγάνδα στη σελίδα μου, ούτε όταν εμφανίζεται ως σχόλιο, με τον μανδύα της δήθεν επιστημονικότητας, την απέκλεισα (ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια, που όμως λέει πολλά: υπέθεσε, πως είμαι άντρας, λογικά στο δικό της κεφάλι, όταν γράφεις για τον ρόλο των Τουρκοκρητικών στις επαναστάσεις των Ελλήνων της Κρήτης και αργότερα στην Μικρασιατική Εκστρατεία, είσαι άντρας). Αλλά το θέμα δεν τελειώνει εδώ.
Θα επανέλθω με περισσότερες δημοσιεύσεις, γιατί υπάρχουν πράγματα που πρέπει να ειπωθούν και κυρίως να τεκμηριωθούν.
Κρατήστε μόνο αυτό: Η Κρήτη ανήκει και αυτή στα "σύνορα της καρδιάς" τους.
Και η ιστορία είναι ένα από τα οχήματα με τα οποία επιχειρείται να περάσει αυτή η αντίληψη από τη δική τους συλλογική μνήμη στη δική μας.
Για αυτό να έχετε στο μυαλό σας αυτό: Η μάχη για την ιστορία δεν είναι πάντα ή αποκλειστικά μια ακαδημαϊκή πολυτέλεια.
Η ιστορία δεν είναι άσχετη με την πολιτική.
Η ιστορία είναι πολιτική, όταν χρησιμοποιείται για να διαμορφώσει το πώς βλέπουμε το παρελθόν, το παρόν και τελικά τον ίδιο μας το μέλλον. Διαδώστε ελεύθερα ;) ✍ © Οι Έλληνες στην Ιστορία
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους