Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Στον Ηγεμόνα, ο Μακιαβέλι πραγματεύεται, μεταξύ άλλων, ένα δύσκολο ζήτημα: τι συμβαίνει όταν επιμένεις να κινείσαι σύμφωνα με το πώς θα έπρεπε να συμπεριφέρονται οι άνθρωποι, ενώ βρίσκεσαι απέναντι σε ανθρώπους που δεν λειτουργούν με τους ίδιους κανόνες.

Σε ελεύθερη απόδοση μιας μακιαβελικής ιδέας: «Ποτέ μην παίζεις τίμια σε ένα παιχνίδι όπου οι άλλοι κλέβουν.» Όχι γιατί πρέπει να μάθεις κι εσύ να κλέβεις.

Αλλά γιατί κάποια στιγμή χρειάζεται να καταλάβεις σε ποιο παιχνίδι βρίσκεσαι.

Μπορεί να είσαι ειλικρινής και να θεωρείς αυτονόητο ότι και ο άλλος θα είναι ειλικρινής μαζί σου.

Να κρατάς τον λόγο σου και να περιμένεις ότι οι υποσχέσεις έχουν το ίδιο βάρος και για εκείνον.

Να εξηγείς καθαρά τις προθέσεις σου, ενώ εκείνος αποκρύπτει τις δικές του.

Να μπαίνεις σε μια συζήτηση για να βρεθεί η αλήθεια, ενώ ο άλλος μπαίνει για να κερδίσει.

Να αναλαμβάνεις το δικό σου μερίδιο ευθύνης και να βρίσκεσαι τελικά να απολογείσαι και για το δικό του.

Να σου ζητά δέσμευση, ενώ ο ίδιος δεν δεσμεύεται.

Να θέλει να είναι προτεραιότητά σου, ενώ η σχέση μαζί σου παραμένει για εκείνον επιλογή όταν τον βολεύει.

Να περιμένει συνέπεια από εσένα, ενώ ο ίδιος εμφανίζεται και εξαφανίζεται.

Κατανόηση για τις απουσίες του, ανοχή για τις αντιφάσεις του, διαθεσιμότητα για τις ανάγκες του.

Με άλλα λόγια, να σου ζητά να χτίζεις μια σχέση στην οποία ο ίδιος δεν κατοικεί.

Και τότε το πρόβλημα δεν είναι η εντιμότητά σου.

Είναι ότι εξακολουθείς να συμπεριφέρεσαι σαν να υπάρχει μια κοινή συμφωνία που ο άλλος έχει ήδη παραβιάσει.

Υπάρχουν σχέσεις στις οποίες λες την αλήθεια και απέναντί σου έχεις διαστρέβλωση.

Προσφέρεις διάλογο και συναντάς χειρισμό.

Δίνεις δεύτερες ευκαιρίες και ο άλλος τις χρησιμοποιεί όχι για να αλλάξει, αλλά για να μάθει πόσα ακόμη είσαι διατεθειμένος/η να ανεχτείς.

Εσύ προσπαθείς να αποκαταστήσεις τη σχέση κι εκείνος προσπαθεί να διατηρήσει το πλεονέκτημά του μέσα σε αυτήν.

Εκεί χρειάζεται διάκριση.

Γιατί η καλοσύνη χωρίς διάκριση μπορεί να σε αφήσει απροστάτευτο/η. Η εμπιστοσύνη χωρίς παρατήρηση μπορεί να γίνει αφέλεια.

Και η εντιμότητα δεν απαιτεί να παραμένεις εκτεθειμένος/η στην ανεντιμότητα του άλλου.

Δεν χρειάζεται να μάθεις τα δικά του όπλα.

Δεν χρειάζεται να πεις ψέματα επειδή σου είπε ψέματα.

Να χειραγωγήσεις επειδή σε χειραγώγησε.

Να προδώσεις τις αξίες σου για να αποδείξεις ότι δεν είσαι αδύναμος/η. Χρειάζεται όμως να σταματήσεις να προσφέρεις τους κανόνες της δικής σου ηθικής ως εγγύηση για τη δική του συμπεριφορά.

Το ότι εσύ δεν θα εξαπατούσες δεν σημαίνει ότι δεν θα εξαπατήσει.

Το ότι εσύ δεν θα εκμεταλλευόσουν την αγάπη κάποιου δεν σημαίνει ότι δεν θα το κάνει εκείνος.

Το ότι εσύ θα σεβόσουν μια δεύτερη ευκαιρία δεν σημαίνει ότι ο άλλος θα τη σεβαστεί.

Η ωριμότητα δεν είναι να πάψεις να πιστεύεις στους ανθρώπους.

Είναι να πιστεύεις και σε αυτό που σου δείχνουν.

Και δεν χάνεις τις αξίες σου όταν αρνείσαι να παίξεις με τους κανόνες κάποιου που δεν τις σέβεται.

Τις προστατεύεις.

Γιατί η εντιμότητα δεν σημαίνει να παραμένεις σε ένα παιχνίδι όπου μόνο εσύ τηρείς τους κανόνες.

Και η αξιοπρέπεια δεν αποδεικνύεται από το πόσο πολύ μπορείς να αντέξεις χωρίς να γίνεις σαν τον άλλον.

Αποδεικνύεται και από το αν ξέρεις πότε να φύγεις.

Κι όταν αντιληφθείς ότι το παιχνίδι είναι στημένο, ίσως η πιο έντιμη πράξη απέναντι στον εαυτό σου να μην είναι να μάθεις να κλέβεις καλύτερα.

Να μην είναι καν να κερδίσεις. Είναι να σηκωθείς από το τραπέζι. Αγγελική Μπολουδάκη : Olga Pehlivan

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους