Πριν από λίγο με ενημέρωσαν για κάτι που, ομολογώ, ξεπερνά ακόμη και τα όρια της διαδικτυακής γελοιότητας. Ο συγκεκριμένος κύριος, ο Θεός να τον κάνει κύριο, πήρε ένα κείμενο που έγραψα και...
Πριν από λίγο με ενημέρωσαν για κάτι που, ομολογώ, ξεπερνά ακόμη και τα όρια της διαδικτυακής γελοιότητας.
Ο συγκεκριμένος κύριος, ο Θεός να τον κάνει κύριο, πήρε ένα κείμενο που έγραψα και δημοσίευσα χθες, το αντέγραψε και το ανέβασε στο Facebook ως δικό του.
Όχι κοινοποίηση.
Όχι αναφορά στο όνομά μου.
Όχι ένα «το διάβασα κάπου και το μεταφέρω». Αντιγραφή και οικειοποίηση.
Μάλιστα, μπήκε στον κόπο να αφαιρέσει από το κείμενό μου τις λέξεις «εμμηνόπαυση» και «κορτιζόνη», προφανώς επειδή αποτελούσαν προσωπικές αναφορές που δεν μπορούσε να οικειοποιηθεί τόσο εύκολα.
Και σαν να μην έφτανε αυτό, πήρε ακόμη και την ίδια φωτογραφία που είχα χρησιμοποιήσει στη δική μου ανάρτηση, την οποία είχα επεξεργαστεί, είχα θολώσει το πρόσωπο και είχα σβήσει κάποια πράγματα . Δηλαδή δεν αντέγραψε απλώς μια σκέψη ή μια ιδέα.
Πήρε την ανάρτηση σχεδόν έτοιμη, αφαίρεσε ό,τι θα πρόδιδε αμέσως την πραγματική της προέλευση και την παρουσίασε στο δικό του προφίλ.
Και επειδή ορισμένοι φαίνεται πως μπερδεύουν το διαδίκτυο με ένα τεράστιο ξέφραγο χωράφι, ας ξεκαθαρίσουμε κάτι πολύ απλό.
Όταν ένας άνθρωπος γράφει ένα κείμενο, οι λέξεις αυτές είναι αποτέλεσμα σκέψης, χρόνου, προσωπικής γραφής και πνευματικής εργασίας.
Το γεγονός ότι το κείμενο δημοσιεύτηκε δημόσια δεν σημαίνει ότι εγκαταλείφθηκε στο πεζοδρόμιο για να το μαζέψει ο πρώτος περαστικός και να βάλει από κάτω το όνομά του.
Το πιο θλιβερό, βέβαια, δεν είναι ότι κάποιος χρειάστηκε τις δικές μου λέξεις για να γεμίσει το προφίλ του.
Είναι ότι χρειάστηκε να τις παρουσιάσει ως δικές του.
Μπορείς να αντιγράψεις ένα κείμενο λέξη προς λέξη, να αφαιρέσεις τις προσωπικές αναφορές του ανθρώπου που το έγραψε, να πάρεις ακόμη και τη φωτογραφία που το συνόδευε και ύστερα να εισπράξεις τα σχόλια και τα συγχαρητήρια ανθρώπων που πιστεύουν ότι αυτό που διάβασαν σου ανήκει.
Αυτό όμως δεν μετατρέπει την αντιγραφή σε δημιουργία ούτε την οικειοποίηση σε έμπνευση.
Την επόμενη φορά, λοιπόν, μαζί με το copy-paste, ας αντιγραφεί τουλάχιστον και το όνομα του ανθρώπου που έκανε τη δουλειά.
Γιατί το να θαυμάζεις ένα κείμενο και να το κοινοποιείς είναι τιμή.
Το να το κλέβεις και να παριστάνεις ότι το έγραψες εσύ δεν σε κάνει δημιουργό.
Σε κάνει απλώς κάποιον που χρειάστηκε να κλέψει τη φωνή ενός άλλου ανθρώπου για να αποκτήσει δική του😡😡😡😡
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους