«Leftists and Islamists working together?» Όχι, δεν είναι τίτλος κεφαλαίου από την Υποταγή του Μισέλ Ουελμπέκ. Ήταν ο τίτλος πραγματικής πολιτικής εκδήλωσης στο Βερολίνο. Στα τέλη του 2023, η...
«Leftists and Islamists working together?» Όχι, δεν είναι τίτλος κεφαλαίου από την Υποταγή του Μισέλ Ουελμπέκ.
Ήταν ο τίτλος πραγματικής πολιτικής εκδήλωσης στο Βερολίνο.
Στα τέλη του 2023, η γερμανική ομάδα Revolutionäre Linke διοργάνωσε συζήτηση ακριβώς πάνω σε αυτό το θέμα: σε ποιες περιπτώσεις μπορούν Αριστεροί και ισλαμιστές να συνεργάζονται.
Η ομάδα μάλιστα είχε ήδη προκαλέσει αντιδράσεις μέσα στην ίδια την Αριστερά για τη στάση της απέναντι στη Hamas μετά την 7η Οκτωβρίου.
Και εκεί θυμήθηκα την Υποταγή.
Στο μυθιστόρημα του Ουελμπέκ, η παραδοσιακή γαλλική Αριστερά, πολιτικά εξαντλημένη και ανίκανη να εμπνεύσει, καταλήγει να συμμαχεί με ένα μουσουλμανικό πολιτικό κόμμα ώστε να ανακόψει την άνοδο της Εθνικής Δεξιάς.
Αυτό ακριβώς αποτελεί έναν από τους βασικούς πολιτικούς μηχανισμούς της ιστορίας.
Και στο σημείο της φωτογραφίας ο Ουελμπέκ είναι ακόμη πιο σαρκαστικός.
Μιλά για τον «ισλαμοαριστερισμό» σαν μια απέλπιδα προσπάθεια ανθρώπων που θεωρούν τον μαρξισμό πολιτικά και ιστορικά εξαντλημένο να συνδεθούν με μια δύναμη που θεωρούν ανερχόμενη.
Αλλά η αντίφαση που σατίριζε ο Ουελμπέκ παραμένει ενδιαφέρουσα: Πώς μπορούν δύο παραδόσεις τόσο διαφορετικές , η κοσμική επαναστατική Αριστερά και ο πολιτικός ισλαμισμός, να βρεθούν περιστασιακά στην ίδια πλευρά; Όχι επειδή έχουν την ίδια τελική κοινωνία στο μυαλό τους.
Αλλά επειδή μπορούν να αποκτήσουν κοινό αντίπαλο.
Και κάπου εκεί η πολιτική σάτιρα του 2015 αρχίζει να ακούγεται λιγότερο εξωπραγματική. Ο Ουελμπέκ δεν έγραφε δημοσιογραφία. Έγραφε μυθιστόρημα. Απλώς μερικές φορές η πραγματικότητα έχει περίεργη αίσθηση του χιούμορ.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους