Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Είδα αυτό το βίντεο στα ιντερνετικά ΝΕΑ από την συγκέντρωση των χριστιανοταλιμπάν.

Μία κυρία μέσα στο πλήθος τυχαίνει να τη γνωρίζω.

Διακρίνεται καθαρά και ίσως να κάνω λάθος, γιατί έχουν περάσει πολλά χρόνια, πάντως της μοιάζει πολύ και αυτή όλο σε κάτι τέτοια έτρεχε.

Ήταν μια παλαιοημερολογίτισσα που καμιά φορά ερχόταν στο σπίτι μας και έπιναν καφέ με τη μάνα μου.

Δηλαδή η μάνα μου με την αδερφή της γνωρίζονταν περισσότερο (δεν είχαν καμία σχέση οι δύο αδερφές), αλλά κόλλησε κι αυτή στη γυναικοπαρέα τους σιγά - σιγά.

Απ' τη μια τις έπρηζε με το 666 και το σύμβολο του Θηρίου στις νέες ταυτότητες που θα έρχονταν, απ' την άλλη όμως τά'χε και μ' έναν παντρεμένο και έλεγε τον πόνο της.

Κι όλη την ώρα δωσ' του σταυρούς και "ο Θεός να με σχωρέσει". Επίσης δεν ήταν φασίστρια, ακροδεξιά δηλαδή, αλλά ψήφιζε ΠΑΣΟΚ κι έπινε νερό στο όνομα του Ανδρέα.

Με τη θρησκεία, όμως, είχε βαρέσει μπιέλες.

Τελευταία φορά την έτζασε η μάνα μου.

Επειδή φορούσε μια φούστα μέχρι το γόνατο σχεδόν, την πρόγκηξε: "Πως θα φτάσεις στον Θεό με τέτοια φούστα;" είπε στη μάνα μου λες κι είχε απέναντι της την Τζούλια Αλεξανδράτου (τουλάχιστον). Κι η μάνα μου ετοιμόλογη καθώς ήταν της απάντησε: "Δεν ξέρω αν θα φτάσουμε στον Θεό εγώ ή εσύ, πάντως στον Θεό έχει φτάσει σίγουρα το κέρατο της γυναίκας του αλλουνού". Ε, δεν ξανάρθε σπίτι μας.

Έτσι τα περνάγαμε στο Κερατσίνι των 80s - 90s, σαν χαρακτήρες του "Ορκιστείτε παρακαλώ" και των καθημερινών σήριαλ του Δαλιανίδη.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους