Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ ΠΡΩΙ ΚΑΤΕΘΕΣΑ ΜΗΝΥΣΗ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΔΗΜΑΡΧΟΥ ΑΡΤΑΙΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ, ΥΒΡΙΣΤΙΚΗ ΚΑΙ ΣΕΞΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΠΟΥ ΔΕΧΤΗΚΑ ΔΗΜΟΣΙΑ.

Με σκοπό την προάσπιση της προσωπικής κι επαγγελματικής μου αξιοπρέπειας, την προστασία του ανήλικου τέκνου μου, καθώς και της προάσπισης της τιμής και της αξιοπρέπειας της οικογένειάς μας, κατέθεσα σήμερα ΜΗΝΥΤΗΡΙΑ ΑΝΑΦΟΡΑ (ΔΕΚΑΟΚΤΩ ΣΕΛΙΔΩΝ) στις αρμόδιες εισαγγελικές αρχές για τα ΑΔΙΚΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΚΗΣ ΔΥΣΦΗΜΙΣΗΣ ΚΑΙ ΕΞΥΒΡΙΣΗΣ.

Η προσφυγή στη δικαιοσύνη κατέστη μονόδρομος μετά την ονομαστική και δημόσια επίθεση που δέχτηκα από τον Δήμαρχο της πόλης μας μέσω της πλατφόρμας του Facebook, ΩΣ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟ ΡΕΠΟΡΤΑΖ ΠΟΥ ΕΚΑΝΑ, ερευνώντας, κατέχοντας αποδεικτικά στοιχεία και παρουσιάζοντας τις πληροφορίες που είχα συγκεντρώσει στην τοπική κοινωνία της πόλης μας! Ο ΣΕΒΑΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΟΥ ΤΥΠΟΥ ΚΑΙ Η ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΗΣ ΤΙΜΗΣ ΚΑΘΕ ΠΟΛΙΤΗ, ΙΔΙΩΣ ΜΙΚΡΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ, ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΕ ΔΗΜΟΣΙΕΣ ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ ΑΠΟ ΘΕΣΕΙΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ ΕΙΝΑΙ ΑΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΤΑ!!! Προσθέτω ότι είναι στη διάθεση της Εισαγγελίας και της Ελληνικής Δικαιοσύνης ΟΛΑ ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ, τα ΕΠΙΣΗΜΑ EMAILS ΣΤΟ ΡΕΠΟΡΤΑΖ ΠΟΥ ΕΚΑΝΑ, ΠΟΥ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΝΟΥΝ ΤΗΝ ΕΓΚΥΡΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΡΕΠΟΡΤΑΖ ΠΟΥ ΣΑΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΑ! Δύο δεκαετίες που ασχολούμαι με τη δημοσιογραφία, ΓΝΩΡΙΖΑ ότι τουλάχιστον στις μικρές κοινωνίες υπήρχαν «κόκκινες γραμμές» όσον αφορά την πολιτική, τις οποίες όλοι (δημοσιογράφοι – φορείς) σεβόμασταν.

Οι φορείς – πολιτικοί έκαναν τις δηλώσεις τους, οι δημοσιογράφοι έψαχναν και παρουσίαζαν το δικό τους ρεπορτάζ και μετά, με βάση τα όποια αποδεικτικά στοιχεία, φαινόταν εάν ο δημοσιογράφος ή ο πολιτικός δικαιωνόταν. ΟΜΩΣ, ΠΟΤΕ… ΜΑ ΠΟΤΕ… δεν ξεπερνάγαμε τις «κόκκινες γραμμές» ΘΕΤΟΝΤΑΣ ΣΤΟ ΣΤΟΧΑΣΤΡΟ ΤΗΣ ΑΝΤΙΠΑΡΑΘΕΣΗΣ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ Ή ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΝΕΝΟΣ.

Με λύπη μου διαπίστωσα τόσο εγώ όσο και όλη η τοπική κοινωνία ότι οι γραμμές αυτές παραβιάστηκαν… και κρίνοντας προσωπικά ότι αυτό είναι επικίνδυνο για το μέλλον της τοπικής κοινωνίας, προχώρησα δίχως δεύτερη σκέψη στη μήνυση, διότι πρώτα έχω μάθει να σκέφτομαι το κοινό καλό και μετά τον ίδιο μου τον εαυτό, και αυτό πιστεύω ότι το έχω αποδείξει πολλάκις μέσα από τα ρεπορτάζ μου! Η καταδίκη υποτιθέμενου φιλανθρωπικού οργανισμού μέσα από δική μου έρευνα και προσφυγή στην αστυνομία με στόχο να μην υπάρξουν κι άλλοι πολίτες θύματα, η αποκάλυψη απατών από επιτήδειους που «έφαγαν» χιλιάδες ευρώ από επιχειρηματίες με στόχο να μην βρεθεί κι άλλο πρόσφορο έδαφος για την απάτη, ο έντονος και αποδοτικός αγώνας μου για την απόδοση τιμής στον δικό μας πιλότο της Πολεμικής Αεροπορίας που για έντεκα χρόνια δεν είχε στηθεί ένα ηρώο στη μνήμη του, η ανάδειξη κοινωνικών θεμάτων με συμπολίτες μας που είτε ζούσαν για μήνες άστεγοι μέσα στο αυτοκίνητο είτε κοιμόντουσαν στο παγκάκι με στόχο να έχουν καλύτερες συνθήκες ζωής, η στήριξη γυναικών που έγιναν θύματα εκμετάλλευσης του κορμιού τους και της προσωπικότητάς τους και η ανάδειξη του εφιάλτη που έζησαν ως θύματα (όχι γιατί εγώ έκρινα ότι ήταν θύματα, αλλά γιατί η Ελληνική Δικαιοσύνη βάσει δικογραφίας και καταθέσεων έκρινε ότι ήταν θύματα, γεγονός που επιβεβαιώθηκε μέσα κι από την δική μου δημοσιογραφική έρευνα), με στόχο να προστατευτούν κι άλλες γυναίκες από ανάλογες συμπεριφορές, οι συνεντεύξεις με συμπολίτες μας που αντιμετώπιζαν σοβαρά και επικίνδυνα για την πορεία της υγείας τους προβλήματα, τα οποία αντιμετωπίστηκαν μέσα από την οικονομική βοήθεια που παρείχατε όλοι εσείς μετά τη δημοσιοποίησή τους μέσω των ρεπορτάζ μου, με στόχο να έχουν αυτοί οι συμπολίτες μας μια δεύτερη ευκαιρία στη ζωή, είναι μόνο μερικά από τα θέματα τα οποία έχω αναδείξει, ΑΙΣΘΑΝΟΜΕΝΗ μέσα μου όχι ότι κάνω μια δουλειά αλλά ότι ΤΟ ΟΦΕΙΛΩ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΝΑ ΑΓΩΝΙΣΤΩ, για τον απλό λόγο ότι εγώ μέσα από την έρευνά μου κάθε φορά ΓΙΝΟΜΟΥΝ ΓΝΩΣΤΗΣ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ, και η δική μου αξία στη ζωή είναι ότι Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΕΝΕΙ ΚΡΥΦΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ! Κι επειδή έχω μάθει να μιλώ με αποδείξεις, η μεγαλύτερη απόδειξη για την έγκυρη δημοσιογραφία που σας παρουσιάζω είναι ότι ΕΙΚΟΣΙ ΧΡΟΝΙΑ ΩΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ ΔΕΝ ΕΧΩ ΔΕΧΤΕΙ ΚΑΜΙΑ ΜΑ ΚΑΜΙΑ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΜΗΝΥΣΗ ΕΩΣ ΣΗΜΕΡΑ, που σημαίνει ότι στα κείμενά μου και στα ρεπορτάζ μου δεν έχει υπάρξει το παραμικρό ψέμα, η παραμικρή παραποίηση της αλήθειας, ΠΑΡΑ ΜΟΝΟ έγκυρα στοιχεία, τεκμηριωμένα και με όλες τις αποδείξεις να επιβεβαιώνουν την εγκυρότητά τους! Στα ρεπορτάζ μου, ακόμη και σε πολύ δύσκολα θέματα για την κοινωνία, δεν υπήρξε η παραμικρή λέξη που να δείχνει κάτι διαφορετικό από την ίδια την πραγματικότητα, γι’ αυτό και ουδέποτε δέχτηκα μηνυτήρια αναφορά.

Ποιος ξέρει… ίσως δεχτώ τώρα αντιμήνυση από την ηγεσία της δημοτικής αρχής στη δική μου μήνυση, όμως πρόκειται για μια συνήθη δικηγορική πρακτική, που είμαι βέβαιη ότι θα καταρρεύσει στο δικαστήριο διότι ΟΛΗ Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΕΙΔΕ ΤΑ ΑΠΑΞΙΩΤΙΚΑ ΚΑΙ ΑΔΙΚΑ ΣΧΟΛΙΑ ΠΟΥ ΔΕΧΤΗΚΑ ΚΑΙ ΩΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ ΚΑΙ ΩΣ ΓΥΝΑΙΚΑ ΚΑΙ ΩΣ ΜΗΤΕΡΑ, ΚΑΙ ΜΕ ΤΙ ΗΘΟΣ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΑΠΑΝΤΗΣΑ ΕΓΩ, στηριζόμενη στην πίστη μου στον Θεό και στα αποδεικτικά στοιχεία που είχα στα χέρια μου, τα οποία επαναλαμβάνω ότι είναι στη διάθεση της Εισαγγελίας και της Ελληνικής Δικαιοσύνης! Και δεδομένης της ευκαιρίας, να τονίσω ότι ΘΑ ΦΤΑΣΩ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΑΥΤΟΝ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ, ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΑΠΟΔΕΧΤΩ ΚΑΝΕΝΑΝ ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΟ, ΚΑΝΕΝΑΝ ΔΙΑΚΑΝΟΝΙΣΜΟ! Για όσους Αντιδημάρχους και στελέχη της Δημοτικής Αρχής, καθώς και συμπολίτες μου, επέλεξαν συνειδητά να επικροτήσουν με likes και καρδούλες τη συγκεκριμένη προσβλητική ανάρτηση προς το πρόσωπό μου, η πράξη τους αυτή μιλάει από μόνη της… Με την ψηφιακή τους υπογραφή, όχι μόνο ανέχτηκαν μια τέτοιου είδους επίθεση να λάβει χώρα στην τοπική μας κοινωνία, αλλά και συνέβαλαν στη δημόσια διάδοση της επίθεσης αυτής εναντίον μιας επαγγελματία και μητέρας ενός δεκάχρονου παιδιού.

Ο νόμος πλέον δεν αντιμετωπίζει αυτές τις ενέργειες ως απλά κουμπιά στο κινητό ή τον υπολογιστή. Η ΣΥΝΕΙΔΗΤΗ ΣΥΜΠΡΑΞΗ ΣΤΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΙΑΠΟΜΠΕΥΣΗ ΕΝΟΣ ΠΟΛΙΤΗ εμπεριέχει την πιθανότητα ΣΟΒΑΡΩΝ ΝΟΜΙΚΩΝ ΕΥΘΥΝΩΝ ΓΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΗ ΣΕ ΑΔΙΚΗΜΑ.

Άκουσον άκουσον! Θεσμικοί φορείς της πόλης μας να επιδοκιμάζουν δημόσια τη στοχοποίηση μιας δημότη.

Το πιο θλιβερό και ασυγχώρητο είναι ότι κάποιοι από αυτούς που επικρότησαν την στοχοποίηση του γιου μου, μέσα από τον υποβιβασμό του σπουδαίου και γεμάτου θυσίες ρόλου μου ως μητέρα, κι έβαλαν την ψηφιακή τους υπογραφή με likes και καρδούλες, είναι και οι ίδιοι γονείς με μικρά παιδιά, άνθρωποι που θα έπρεπε πρώτοι απ’ όλους να γνωρίζουν την ιερότητα της παιδικής ψυχής και την ανάγκη προστασίας της απέναντι στα πολιτικά παιχνίδια!!! Όμως, τελικά για τους ίδιους ήταν σημαντικότερο φαίνεται «να τα έχουν καλά με τον δήμαρχο»… Η τοπική κοινωνία δεν πρόκειται να ξεχάσει αυτό που συνέβη: το ότι ένα ανήλικο παιδί στοχοποιήθηκε και πετάχτηκε στον λάκκο της δημόσιας αντιπαράθεσης χωρίς να έχει φταίξει σε τίποτα, μόνο και μόνο επειδή έτυχε να είναι το παιδί μιας δημοσιογράφου που ΕΚΑΝΕ ΤΟ ΚΑΘΗΚΟΝ ΤΗΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΤΟΠΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΒΓΑΖΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΣΤΟ ΦΩΣ βάσει όλων των στοιχείων που είχε συγκεντρώσει.

Οι πολίτες της πόλης μας διαθέτουν και μνήμη και κρίση! Αυτή η πρωτοφανής έλλειψη ορίων και ηθικών φραγμών δεν θα ξεχαστεί την ώρα των επόμενων εκλογών, την ώρα της κάλπης, και είμαι βέβαιη ότι η τοπική κοινωνία ΘΑ ΑΠΟΔΕΙΞΕΙ ΟΤΙ Η ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΚΑΘΕ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΡΕΚΛΑ! Το να μεγαλώνεις ένα παιδί ως μονογονέας απαιτεί καθημερινό αγώνα, αξιοπρέπεια, τεράστια αποθέματα ψυχής και πολλές, πολλές θυσίες, όμως όσες μανούλες μεγαλώνουν μόνες τους τα παιδιά τους, είτε χήρες, είτε χωρισμένες, είτε μόνες τους από την αρχή, καταλαβαίνουν πολύ καλά τι εννοώ… Προσωπικά αισθάνομαι τόσο υπερήφανη για τον γιο μου και για τον ρόλο μου δίπλα του, διότι κάνοντας μια αναδρομή στη ζωή μας όλα αυτά τα δέκα χρόνια που είμαστε μαζί, διαπιστώνω ότι όχι μόνο έχω ξεπεράσει τις συνηθισμένες αντοχές ενός γονέα για να είμαι και να σταθώ δίπλα του, αλλά τις έχω ξεπεράσει κατά χιλιόμετρα.

Αν μου έλεγε κάποιος πόσα μπορεί να αντέξει ένας γονιός, θα του έλεγα ότι για το παιδί του μπορεί να ξεπεράσει τα όριά του κατά χιλιόμετρα! Νιώθω βαθιά υπερήφανη για τον γιο μου, αλλά και για τον εαυτό μου που δεν λύγισα.

Με την ευλογία του Θεού, καταφέραμε τόσα πολλά.

Στα δέκα του μόλις χρόνια, μιλά ήδη τρεις ξένες γλώσσες και διευρύνει συνεχώς τους ορίζοντές του.

Όμως η μεγαλύτερή μου ευλογία είναι άλλη: το ότι καταφέραμε να χτίσουμε μια προσωπικότητα γεμάτη πίστη.

Το να τον βλέπω να αγαπά την εκκλησιαστική γλώσσα, να μαθαίνει με ζήλο τα απολυτίκια των Αγίων και να συμμετέχει στην εκκλησιαστική ζωή, είναι η δική μας προσωπική νίκη.

Αισθάνομαι ευλογημένη! Κι όσοι είναι δίπλα μας, ζουν καθημερινά την ευγένεια του χαρακτήρα του αλλά και τον δυναμισμό του, μιμούμενος εμένα.

Και ξέρετε, υπάρχουν μαθήματα ζωής που δεν γράφονται στα σχολικά βιβλία, αλλά χαράσσονται στην ψυχή.

Μια από τις αξίες που δίδαξα τον γιο μου από την πρώτη στιγμή που άρχισε να διαμορφώνει την προσωπικότητά του, ήταν ότι ό,τι και να συμβεί ΠΟΤΕ ΜΑ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΛΕΜΕ ΨΕΜΑΤΑ ΓΙΑΤΙ ΜΑΣ ΒΛΕΠΕΙ Ο ΘΕΟΣ! Διδάχτηκε λοιπόν από πολύ μικρός, ότι αν πεις ψέματα στον συνάνθρωπο, που έχει πλαστεί κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσιν Θεού, είναι σαν να λες ψέματα εκείνη την στιγμή στον ίδιο τον Θεό, και ξέροντας ότι τον βλέπει κι ο Ταξιάρχης Μιχαήλ που τον αγαπά πολύ, έμαθε από μικρός να αναλαμβάνει τις όποιες ευθύνες του παρά να πει ψέματα!!! Οπότε, μέσα μου αισθάνομαι τόσο μα τόσο υπερήφανη για το θαυματάκι μου, που τον μαθαίνω να κάνει το σωστό και να φέρεται από πολύ μικρός έντιμα αναλαμβάνοντας την ευθύνη των πράξεών του, την ώρα που άλλοι, ενήλικες πια, προτιμούν την ευκολία του ψέματος μέσα στη σημερινή κοινωνία! Μέσα σε όλη αυτή την καταιγίδα θα κρατήσω για πάντα στην καρδιά μου τα λόγια ενός ηλικιωμένου κυρίου.

Κοίταξε στα μάτια τη γυναίκα που παλεύει για την κοινωνία και τη μάνα που παλεύει για το παιδί της, είδε τη φλόγα και την αγάπη μου για τον γιο μου, και μου έσφιξε το χέρι, προσπαθώντας να μου θυμίσει πως αυτός ο ανηφορικός δρόμος δεν είναι απλώς μια δική μου μοναχική μάχη, αλλά ένας κοινός αγώνας που οφείλουμε να δώσουμε όλοι μαζί ως κοινωνία.

Και όσα μου είπε, με συγκλόνισαν! Μου θύμισε πως ιστορικά, σε δύσκολες εποχές που αγωνιζόμασταν ως έθνος για την ελευθερία μας, η στοχοποίηση της οικογένειας και των παιδιών χρησιμοποιούνταν πάντα ως μέσο για να καμφθεί το ηθικό των ανθρώπων που αγωνίζονταν, γιατί ο πόνος στις μανάδες δεν τις άφηνε να «σηκώσουν το κεφάλι», να αγωνιστούν και να διεκδικήσουν την ελευθερία του γένους… Ακούγοντάς τον, συνειδητοποίησα πόσο επικίνδυνο είναι να επιτρέπουμε ως κοινωνία, εν έτει 2026, ένα παιδί και η διατάραξη της οικογενειακής ηρεμίας να γίνονται μέσο πίεσης σε μια γυναίκα, σε μια μητέρα, μόνο και μόνο επειδή αυτή στηρίζει την ελευθερία του τύπου, τον καθαρό λόγο και την αλήθεια! Ελευθερωθήκαμε ως έθνος, αλλά τελικά πόσο πραγματικά ελεύθεροι είμαστε; Κλείνοντας, θέλω από τα βάθη της καρδιάς μου να σας ευχαριστήσω για την στήριξη και τα αμέτρητα μηνύματά σας! Η αλήθεια δεν μπορεί να κρυφτεί, πάντα βρίσκει τρόπο να βγει στο φως! Κι εμένα ο Θεός κι ο Ταξιάρχης Μιχαήλ δεν με έχουν μάθει να «σκύβω το κεφάλι», αλλά να παλεύω ασταμάτητα με το βλέμμα στραμμένο προς τον ουρανό… ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΕΙΡΗΝΗ ΚΑΤΣΟΥΛΑ

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους