Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Γιατί είναι ανοιχτή η μάχη για τη δεύτερη θέση Τα βασικά σημεία της ανάλυσης μου στην «Καθημερινή»: - Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις εξακολουθούν να καταγράφουν προβάδισμα της ΕΛΑΣ, με ελαφρώς όμως πτωτική τάση και το ΠΑΣΟΚ σε ελαφρά άνοδο.

Φαβορί εξακολουθεί να υπάρχει (η ΕΛΑΣ) η αναμέτρηση ωστόσο δεν έχει κριθεί. - Οι βασικότεροι λόγοι γι’ αυτό είναι, πρώτον, ότι το ΠΑΣΟΚ θεωρητικά έχει μεγαλύτερες εκλογικές δεξαμενές και δεύτερον κάποιες στρατηγικές αντοφάσεις του κ. Τσίπρα. - Στη λεγόμενη «δυνητική ψήφο» το ΠΑΣΟΚ προηγείται της ΕΛΑΣ.

Ενώ λόγω της θέσης του στο πολιτικό τοπίο μπορεί να διεκδικήσει ψηφοφόρους τόσο από τα Αριστερά όσο και από την Κεντροδεξιά.

Έως τώρα, βέβαια, το ΠΑΣΟΚ δεν έχει καταφέρει να μετατρέψει αυτή τη θεωρητική δυνατότητα σε πραγματικές αμφίπλευρες εισροές.

Η στροφή του προς τα «αριστερά» και η υπέρμετρη οξύτητα σε κάποιες περιπτώσεις ήταν επιζήμια, ενώ ακόμα πιο επιζήμιο ήταν το «φλερτ» κάποιων στελεχών του με τον ΣΥΡΙΖΑ και τον κ. Τσίπρα, την περίοδο μάλιστα που το ΠΑΣΟΚ είχε εκείνο το πάνω χέρι στην αντιπολίτευση. - Υπάρχουν επίσης οι στρατηγικές αντιφάσεις του κ. Τσίπρα.

Ενώ ο παλαιός, ισχυρός ΣΥΡΙΖΑ είχε, ακόμα και στα χειρότερα του, μεγαλύτερη εκλογική ή δημοσκοπική επιρροή από το ΠΑΣΟΚ, ο κ. Τσίπρας δημιουργώντας ένα νέο και απολύτως προσωποπαγές κόμμα, με κάπως ανεπεξέργαστο ακόμα στίγμα, δυσκολεύεται να συσπειρώσει εκείνο το ακροατήριο, χωρίς ταυτόχρονα να προσελκύει καινούργιο.

Επίσης, ενώ προτάσσει ως βασικό συγκριτικό πλεονέκτημα την κυβερνητική του εμπειρία (ενίοτε και άκομψα όπως το πρόσφατο «ή εμείς ή κανείς»), ταυτόχρονα απαξιώνει την πλειοψηφία εκείνων με τους οποίους την άσκησε. - Η αντιπαράθεση μεταξύ των δύο κομμάτων θα ενταθεί το επόμενο διάστημα καθώς το ποιος θα είναι δεύτερος και ποιος τρίτος είναι στρατηγικά υπαρξιακό.

Αν ο κ. Τσίπρας δεν είναι δεύτερος το comeback του θα έχει αποτύχει.

Αν το ΠΑΣΟΚ παραμείνει τρίτο θα έχει αποτύχει να ξαναγίνει ο δεύτερος πυλώνας του πολιτικού μας συστήματος και θα αντιμετωπίσει μεγάλη αμφίπλευρη πίεση σε ενδεχόμενο δεύτερων εκλογών.

Αυτά έχουν γίνει πλέον αντιληπτά εξ ου και μετά από ένα διάστημα με ελαφρότητες περί συγκλίσεων, πλέον και οι δύο ηγεσίες κόβουν κάθε σχετική κουβέντα.

Η πολυθρόνα χωράει έναν. - Στη μάχη ο καθενας έχει τα όπλα του: Ο κ. Τσίπρας έχει ισχυρότερα πρωθυπουργικά χαρακτηριστικά, ψηλότερη αφετηρία, διατηρεί πάντα το (έστω και επισφαλές) προβάδισμα, ενώ απολαμβάνει μεγαλύτερης στήριξης, σε σχέση με το ΠΑΣΟΚ, από διάφορα συστήματα επιρροής.

Κουβαλάει όμως και μεγάλη προσωπική φθορά αλλά και τις στρατηγικές αντιφάσεις που επισημάνθηκαν.

Ο κ. Ανδρουλάκης υστερεί σε πρωθυπουργική εικόνα ενώ έως πρόσφατα δεν είχε φροντίσει να χτίσει ένα προσωπικό αφήγημα, μετατρέποντας κάποιες αδυναμίες του σε ταυτίσεις με το εκλογικό σώμα.

Ηγείται όμως ενός κόμματος με μεγαλύτερες εκλογικές δεξαμενές, ισχυρότερες οργανωτικές δομές, παρουσία στην Αυτοδιοίκηση και σε τοπικά δίκτυα επιρροής, έχει πιο συγκροτημένη ομάδα στελεχών, ενώ ο ίδιος δεν βαρύνεται προσωπικά με κυβερνητικές αστοχίες. - Η μάχη θα κριθεί στις δυνητικές δεξαμενές, στα πρόσωπα και φυσικά στις καμπάνιες.

Προπάντων δε στο σχέδιο διακυβέρνησης καθενός– «τι, πώς, με ποιους» – ώστε να μην ταυτιστούν με την αστάθεια ή με μη-ρεαλιστικές επιδιώξεις.

Κάποια επιτελεία ή αναλυτές επιμένουν να το υποτιμούν, αλλά η παράμετρος της κυβερνησιμότητας θα είναι η πλέον καθοριστική στην τελική ευθεία των εκλογών.

Όσο ο λόγος τους δεν απαντά σε αυτό και εξαντλείται σε καταγγελίες, δεν θα αναπτύσσουν ισχυρή δυναμική. * Όλη η ανάλυση στο πρώτο σχόλιο 

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους