Όσιος Χαρίτων ο Ομολογητής (28/09) Ο Όσιος Χαρίτων ο Ομολογητής καταγόταν από το Ικόνιο (πόλη στην κεντρική Τουρκία). Έζησε τον 3ο αιώνα μ.Χ, στα χρόνια του αυτοκράτορα Αυρηλιανού (270 - 275 μ.Χ...
Όσιος Χαρίτων ο Ομολογητής (28/09) Ο Όσιος Χαρίτων ο Ομολογητής καταγόταν από το Ικόνιο (πόλη στην κεντρική Τουρκία). Έζησε τον 3ο αιώνα μ.Χ, στα χρόνια του αυτοκράτορα Αυρηλιανού (270 - 275 μ.Χ.) & κατεῖχε μεγάλη κοινωνικὴ θέση.
Φημιζόταν για το χριστιανικό του ήθος & τις μεγάλες χριστιανικὲς του ἀρετές, γι’αυτό & όταν εξεδώθηκε διάταγμα κατά των Χριστιανών, ήταν από τους πρώτους που συνέλαβε ο έπαρχος της πόλης.
Υπεβλήθη σε φρικτά βασανιστήρια, όπου τον ράπιζαν με βούνευρα (βούρδουλα, νεύρο βοδιού) & έκαιγαν το σώμα του με αναμμένες λαμπάδες, ώστε να τον αναγκάσουν να θυσιάσει στα είδωλα. Ο Χαρίτων αρνήθηκε να προδώσει την αγάπη του στον Χριστό & ἔμεινε ἀμετακίνητος στὴν πίστη του.
Ενώ ακόμη βρισκόταν στη φυλακή, ο αυτοκράτορας Αυρηλιανός δολοφονήθηκε. Ο Πρόβος που τον διαδέχθηκε στο θρόνο της Ρώμης, ακύρωσε το διάταγμα & τον διωγμὸ κατὰ τῆς Ἐκκλησίας & έτσι ο Χαρίτων αφέθηκε ελεύθερος.
Αποφάσισε να καταφύγει προσκυνητὴς στα Ιεροσόλυμα & να ζήσει ως αναχωρητής σε σπηλιές της περιοχής.
Ἀλλὰ στὸν δρόμο, συνελήφθη ἀπὸ λῃστές, που τὸν ὁδήγησαν στὸ κρησφύγετό τους.
Ὅταν ἔφθασαν στὴ σπηλιά τους, ἔφαγαν & ἤπιαν.
Ἀλλὰ τὸ κρασὶ ἦταν δηλητηριασμένο & πέθαναν ὅλοι.
Τότε, η σπηλιὰ ἐκείνη τῶν λῃστῶν μετατράπηκε ἀπὸ τὸν Ὅσιο σὲ ἐκκλησία τοῦ Θεοῦ.
Με τη Χριστιανική ζωή του, ο Όσιος, έγινε φανερός χωρίς να θέλει.
Με τα θαύματά του, έπειθε τούς Ιουδαίους & τούς Έλληνες να δέχονται το βάπτισμα.
Η φήμη του διαδόθηκε πολύ γρήγορα & ήρθαν στο πλευρό του πολλοί μαθητευόμενοι.
Έτσι, έκτισε στη Φαρά μεγάλη Λαύρα.
Πολλοί από αυτούς, θαύμαζαν τούς αγώνες του & τις αρετές του & θέλησαν να τον μιμηθούν όσον τούς ήταν δυνατόν∙ αφού εκάρησαν Μοναχοί υπήχθησαν στη Λαύρα του.
Τοὺς νουθετούσε μὲ στοργὴ & τοὺς προήγαγε σὲ ὑψηλὲς βαθμίδες ἀρετῆς.
Κάθε μέρα έτρεχαν πολλοί άνθρωποι, για να ακούσουν την ψυχοσωτήρια διδασκαλία του.
Από το πλήθος των ανθρώπων, που μαζεύονταν εκεί, η έρημος εκκοσμικεύτηκε. Ο Άγιος όμως, ποθώντας, περισσότερη ἡσυχία, ὅρισε διάδοχό του στὸ Μοναστῆρι & ἀναχώρησε για τα ενδότερα της ερήμου.
Ασκήτεψε μέσα σὲ διάφορα σπήλαια, μέχρι που έκτισε νέα Λαύρα στην περιοχή Σουκά.
Ὅταν πλησίαζε τὸ τέλος του, ἐπέστρεψε στὸ ἀρχικό του μοναστῆρι, κοντὰ στοὺς ἀγαπημένους του μαθητές, τοὺς ὁποίους εἶχε ανυψώσει πνευματικά.
Τους θύμισε ότι μεγαλύτερο κακό είναι η υψηλοφροσύνη & η υπερηφάνεια, η οποία είναι ικανή να εξαλείψει κάθε καλό που έχει ο άνθρωπος.
Τους συμβούλεψε να προσέχουν πολύ να μην κατακρίνουν, διότι η κατάκριση είναι γέννημα ψυχής ανθρώπου υπερήφανου, ο οποίος καταδικάζει με το νου του όλους τους ανθρώπους.
Ἐκεῖ, παρέδωσε ἥσυχα & εἰρηνικὰ τὴν ψυχή του στὸν Θεό.
Αποτμήματα του ιερού λειψάνου του Αγίου βρίσκονται στην Ιερά Μονή Κύκκου & στην Ιερά Μονή Διονυσίου Αγίου Όρους.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους