Ήταν κάποτε ο ΣΩΤΟΣ Ένα κλασικό μαγαζάκι σαν ταβέρνα ουζερί χρόνια πριν το πόλεμο του ’40 ήτανε καθώς πρέπει αλλά μετά πέρασε στην παρακμή και μετά το 1950 έγινε ένα κακόφημο στέκι των ανθρώπων της...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Όμως μέσα από αυτό το μαγαζί περάσανε να πιούνε τσίπουρο τότε και αργότερα μόνο μπύρα αλλά και μέντα λικέρ όλοι οι τραγουδιστές, μουσικοί, συνθέτες της εποχής του ’50 και ’60 όταν ερχότανε στο Βόλο για να τραγουδήσουνε και να παίξουνε.

Μέσα στο μαγαζί αυτό η Κυρά Κατίνα, όπως ονομάζανε την ιδιοκτήτρια, είχε πολλές αναμνηστικές φωτογραφίες με πρώτη την Ρόζα Εσκενάζυ αλλά και από ό,τι θυμάμαι τον Πρόδρομο Τσαουσάκη, Παναγιώτη Μιχαλόπουλο, Στέλιο Καζαντζίδη αλλά και άλλους καλλιτέχνες. Το Τζου-μποξ το ΑΜΙ το 50% ήτανε με τραγούδια του Στέλιου Καζαντζίδη και το άλλο υπόλοιπο το μοιραζότανε όλοι οι άλλοι υπόλοιποι τραγουδιστές, αν και ένα ή δύο δισκάκια το πολύ είχε από τους άλλους τραγουδιστές, που τα άλλαζε συνεχώς.

Εκεί πήγαινα κι εγώ όχι γιατί ήμουνα αλήτης ή χασικλής αλλά για τα τραγούδια που είχε το τζου-μποξ, που τότε δεν τα γνώριζα τα περισσότερα και τα άκουγα για πρώτη φορά, μικρό παιδί 16 στα 17 μου χρόνια.

Πρωτοπήγα το 1983 και μέχρι το 1989 που έκλεισε πήγαινα τακτικά. Ο Στέλιος Καζαντζίδης είχε την τιμητική του σε αυτό το ταβερνείο, αφού τα τραγούδια του αντηχούσανε στη διαπασών.

Επίσης πολύ ακουγότανε και ο Πρόδρομος Τσαουσάκης, Παναγιώτης Μιχαλόπουλος, Πολύς Κερμανίδης, Πάνος Ιωαννίδης, Στράτος Κύπριος, Νίκος Γιουλάκης, Γιώργος Μπούρας, Λάζος Καριπίδης, Μαρινέλλα, Σοφία Σιδέρη, Ελευθερία Χριστοπούλου, Κατερίνα Κανάρη, Βούλα Πάλλα, Ανθούλα Αλιφραγκή, Πόλυ Πάνου, Άρης Αλεξίου, Καθαίριος, Πάνος Γαβαλάς, Μανώλης Αγγελόπουλος, Λεονάρδος Μπουρνέλης, Βαγγέλης Περπινιάδης, Σπύρος Ζαγοραίος.

Αυτοί οι τραγουδιστές ακουγότανε περισσότερο σε εκείνο το τζου-μποξ, που για μένανε ήτανε ένα κρυφό σχολειό.

Εκεί μέσα μάθαινες να σέβεσαι τον πιο παλιό και πιο μεγάλο, γιατί αν δεν υπήρχε σεβασμός ή τούμπεκι, στη μάγκικη γλώσσα τότε, έπεφτε χοντρό ξύλο.

Παλιά, στα χρόνια του ’70, στη θρυλική Σώταινα έπεφτε ξύλο κάθε βράδυ από τους μεθυσμένους θαμώνες του μαγαζιού αυτού, που πίνανε συνήθως μπύρα, μόνο Χένιγκερ και λικέρ μέντα μαζί με την μπύρα.

Είχε και ουίσκι, μόνο Μπαλάνταινς.

Η μουσική του όμως ήτανε αυτό που το ξεχώριζε, να την ακούς τέρμα δυνατά.

Βέβαια, τα τελευταία χρόνια, από τα μέσα του ’70, ήτανε πολύ παρατημένο το μαγαζί, βρώμικο και γεμάτο πολλές γάτες.

Αυτά για τη θρυλική Σώταινα, όπως το ονομάζανε το μαγαζί αυτό, και ένα τσουβάλι αναμνήσεις των παιδικών μου χρόνων.

Τότε φυσικά στο Βόλο υπήρχανε πολλές ταβέρνες, μπαράκια και μπουζουξίδικα, που άκουγες λαϊκά τραγούδια, κλασικό λαϊκό τραγούδι, που σήμερα δυστυχώς δεν υπάρχουνε.

Μόνο σκυλάδικα ακούς παντού, δυστυχώς.

Μέσα στην ψυχή μου μείνανε όλες οι καλές αναμνήσεις εκείνης της εποχής, των παιδικών μου χρόνων στο Βόλο, τον ντισκοτέκ και με τα πολλά μπαράκια και ουζερί, λαϊκά ταβερνάκια με ζωντανή μουσική, πολλά ρεμπετάδικα, μπουάτ, μπουζούκια, σε μια μικρή επαρχιακή πόλη και μια παραλία γεμάτη καφετέριες, που μόνο αυτές έχουνε μείνει από εκείνη την εποχή.

Η νυχτερινή ζωή στο Βόλο ήτανε πολύ έντονη τις προηγούμενες δεκαετίες και όποιος δεν είχε περάσει εκείνα τα χρόνια από τη Σώταινα λέει ψέματα, αφού ήτανε σημείο αναφοράς, έστω για μια φορά, έστω για μια μπύρα.

Στο στρατό, στην Αθήνα που ήμουν, αλλά και στη Βέροια, το μαγαζί της Σώταινας το ξέρανε αρκετοί που έτυχε να έχουν περάσει από την πόλη του Βόλου και αυτό με έκανε εντύπωση.

Στη φωτογραφία η Κυρά Κατίνα και ο Λεωνίδας να κάθεται στην καρέκλα, προστάτης του μαγαζιού.

Η φωτογραφία είναι του Μιχάλη Πόρναλη.

Έχει δημοσιευθεί στο περιοδικό «Εν Βόλω» (τεύχος 17, σελίδα 62) τη δεκαετία του ’80. (Μια περιγραφή των παιδικών μου χρόνων στην πόλη που μεγάλωσα. Κώστας Τσακατίρης) Ανάρτηση @ ΚΩΣΤΑΣ ΤΣΑΚΑΤΙΡΗΣ

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους