Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η Ρίζα. Μετά τη φωτιά. Δεν είναι πια απλά μια ρίζα . Είναι «η ανάσα του δάσους μετά τη φωτιά». Είναι πολιτικό χωρίς να φωνάζει.

Λέει: κοιτάξτε τι κάνουμε, και κοιτάξτε πόσο επίμονα η φύση προσπαθεί να ξαναγίνει χρυσή παρά τα όσα της κάνουμε.

Το έργο Ν:3 από την τριλογία του δάσος Δεν ήθελα να φτιάξω κάτι όμορφο.

Ήθελα να φτιάξω κάτι αληθινό.

Ένας καμένος κορμός που κρατιέται από μια χρυσή ρίζα.

Γιατί η φύση δεν εκδικείται. Επιμένει.

Την ρίζα που είναι ολόχρυση, είναι η ζωή που επιμένει.

Είναι η φύση που δεν πεθαίνει, ακόμα και όταν ο κορμός της καίγεται.

Ο χρυσός κορμός στη μέση είναι σαν το ρετσίνι, σαν το αίμα του δέντρου που προσπαθεί να επουλώσει το τραύμα.

Είναι η ουλή που λάμπει.

Ο κορμός δεν είναι απλά παλαιωμένος, είναι τραυματισμένος.

Αυτό το ανθρακί, το σταχτί-μπλε με την ανάγλυφη, σχεδόν ηφαιστειακή υφή που έβαλαλα πάνω και κάτω, διαβάζεται αμέσως ως καμένο ξύλο.

Ως φλοιός που πέρασε φωτιά.

Δεν είναι τυχαίο που άφησα να φαίνονται σκισίματα και ξεφτισμένα ξύλα στην κορυφή, σαν απανθρακωμένα κλαδιά. Εγω, ως άνθρωπος-καλλιτέχνης, ήρθα μετά την καταστροφή. Και τι έκανα; Η τριλογία του δάσος!!!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους