Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Μνήμη Ιωάννη Καποδίστρια σήμερα. Ο βίαιος θάνατός του είναι η σημαντικότερη πολιτική δολοφονία στη νεότερη ελληνική ιστορία.

Το 1830 το νεοσύστατο ελληνικό κράτος ξεκινούσε την πορεία του με έναν κυβερνήτη ο οποίος αντιτάχθηκε σθεναρά στις επεμβάσεις και στην «προστασία» των Μεγάλων Δυνάμεων, και ο οποίος, μέσω εξαίρετων διπλωματικών ελιγμών, θα υποχρέωνε τα απολυταρχικά καθεστώτα της Ευρώπης να αναγνωρίσουν τα πολιτικά δικαιώματα και τη συνοριακή επέκτασή του.

Αμέσως όμως μετά τη δολοφονία, ακολούθησε πολιτικό χάος που άνοιξε τον δρόμο για την επιβολή της «Ελέω Θεού» μοναρχίας και την οικονομική εξάρτηση.

Ο φάκελος της δολοφονίας του Ιωάννη Καποδίστρια θεωρείται απόρρητο έγγραφο από το βρετανικό YΠ.ΕΞ. και δεν έχει δοθεί στη δημοσιότητα.

Εικάζεται όμως ότι οι πολύ σημαντικές πληροφορίες που κρύβει αλλάζουν τα δεδομένα που κατέδειξαν ως δολοφόνους τους Κων/νο και Γεώργιο Μαυρομιχάλη και την υπόθεση ως ένα απλό ξεκαθάρισμα λογαριασμών.

Αρχικά ο φάκελος βρισκόταν στα χέρια του Βαυαρού Georg Ludwig von Maurer, Αντιβασιλέα και Υπουργού Δικαιοσύνης της Ελλάδος την περίοδο 1833-34. Μετά όμως την ενηλικίωση του Όθωνα και την ανάκληση του Maurer στη Βαυαρία, ο φάκελος εξαφανίστηκε, έως ότου βρέθηκε στη Βρεττανία όπου και παραμένει ερμητικά κλειστός. Η Βρεττανία αντιμαχόταν τον τιτάνιο αγώνα του Καποδίστρια να συνάψει ευνοϊκά δάνεια με ευρωπαϊκές τράπεζες.

Τα γεωστρατηγικά συμφέροντά της στη ΝΑ Μεσόγειο κινδύνευαν από το νέο ελληνικό ναυτιλιακό κράτος, που υπό την ηγεσία ενός ικανότατου πολιτικού, θα δυνάμωνε ανεξέλεγκτο.

Οπότε, θα έκανε οτιδήποτε προκειμένου να ανακόψει αυτήν τη δυναμική πορεία.

Αλλά και στην ελληνική κοινωνία, η ανωριμότητα της πολιτικής συνείδησης, ο ατομισμός και η μακραίωνη υιοθέτηση οθωμανικών πρακτικών γέννησαν μεγάλη καχυποψία και σφοδρές αντιδράσεις εναντίον της εργώδους προσπάθειας του Κυβερνήτη. Η Βρεττανία θα έβρισκε, οπωσδήποτε, ως ηθικός αυτουργός, πρόθυμα φονικά χέρια εναντίον του. Ο Καποδίστριας βεβαίως, μοχθώντας να ιδρύσει ένα βιώσιμο και σοβαρό κράτος και πασχίζοντας να κάμψει τη διχαστική αντίσταση και τις άμετρες απαιτήσεις των ηγεμονικών οίκων του τόπου, συχνά υπερέβαλλε.

Κάποιοι άστοχοι χειρισμοί στην υπόθεση Μαυρομιχάλη τον οδήγησαν σε λάθη μοιραία και σε αναπόφευκτη βεντέτα με μια μανιάτικη οικογένεια που είχε γράψει ιστορία στην επανάσταση.

Έτσι, το τελικό αποτέλεσμα όλης αυτής της αναμέτρησης ήταν μια πολιτική δολοφονία, η σημασία της οποίας μπορεί να καταστεί αντιληπτή μόνο σε σύγκριση με μια ανάλογη περίπτωση.

Το 1813 η Ελβετία ήταν πάμφτωχη, σπαρασσόταν από πολιτικές διαμάχες και απειλείτο από τις γαλλικές, αυστριακές και ρωσικές διεκδικήσεις. Ο Καποδίστριας την έσωσε.

Κατόρθωσε να ακυρώσει διπλωματικά τον Metternich, τον φοβερό εκπρόσωπο της ευρωπαϊκής απολυταρχίας, και να απαλλάξει τη χώρα από την τοξική προστασία των μεγάλων κρατικών δυνάμεων της εποχής, ενώ με αξιοθαύμαστη ταχύτητα και οργανωτικότητα έθεσε τις βάσεις της συνομοσπονδίας χάρη στην οποία η χώρα μπόρεσε να κρατήσει ουδετερότητα, να γλιτώσει από δύο παγκοσμίους πολέμους και να γίνει παγκόσμιο κέντρο πλούτου δίχως να χάσει το εθνικό της χρώμα και την ευμάρεια των πολιτών της.

Για την Ελλάδα είχε στο νου του παρόμοιο μοντέλο.

Αγωνίστηκε να ελευθερώσει τον λαό της μικρής και φτωχής χώρας που θεωρούσε πατρίδα του, όχι μόνο από την ευρωπαϊκή δεσποτεία, αλλά και από τους ισχυρούς εντόπιους οίκους που διαχρονικά οικειοποιούνταν τα κοινά.

Είναι χαρακτηριστικό αυτό που έγραψε σε επιστολή του, λίγο μετά την έκρηξη της ελληνικής επανάστασης: «Η αναγέννηση και η πραγματική ανεξαρτησία ενός λαού δεν μπορούν παρά να είναι έργο του ιδίου.

Μια εξωτερική βοήθεια μπορεί ενδεχομένως να τις διευκολύνει, όχι όμως και να τις δημιουργήσει.» Τον Καποδίστρια τον πένθησαν οι φτωχοί αγρότες, τον πένθησαν οι απλοί άνθρωποι που είδαν στο πρόσωπό του την ελπίδα για τη δική τους μικρή ενεξαρτησία και για μια καλύτερη ζωή.

Αλλά βουβά τον πένθησε και η ίδια η Ελλάδα που με τον πρόωρο θάνατό του έχασε μια μεγάλη ευκαιρία. 🔸Στην εικόνα, η μορφή του Ιωάννη Καποδίστρια αποτυπωμένη στην ελαιογραφία του Κων/νου Ηλιάδη (συλλογή του Παν/μίου Αθηνών). ✍ Ειρήνη Πετρακάκη Καλημέρα!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους