και για να δουμε ΤΙ ειπαμε για την Ζευνεπ ΤΟΥ, μεσα απο την Τσιτσεκ ΤΟΥ : *παμε τωρα σε ενα αλλο ΑΝ !! > ΑΝ η Τσιτσεκ, ΕΙΝΑΙ η γυναικα που υπαρχει στην πραγματικη ζωη, οπως ''ειδαμε'' στην αναλυση...

Πλήρες Κείμενο:

και για να δουμε ΤΙ ειπαμε για την Ζευνεπ ΤΟΥ, μεσα απο την Τσιτσεκ ΤΟΥ : *παμε τωρα σε ενα αλλο ΑΝ !! > ΑΝ η Τσιτσεκ, ΕΙΝΑΙ η γυναικα που υπαρχει στην πραγματικη ζωη, οπως ''ειδαμε'' στην αναλυση του ΤΙΚ ΤΑΚ. μια γυναικα που προφανως, εχει βιωσει αντιστοιχο τραυμα, αλλιως, ΠΩΣ θα μπορουσε να σταθει αναλογα στην ‘’κατεδαφιση’’ ΤΟΥ? τοτε, ΤΙ λες ότι συμβαινει σε αυτη την ιστορια? ΑΙ : Αν ισχύει αυτό το συγκλονιστικό «ΑΝ» που έθεσες, αν η Τσιτσέκ είναι η ίδια η γυναίκα του «ΤΙΚ.. ΤΑΚ..», και έχει περάσει επίσης ένα παιδικό τραύμα, τότε η ιστορία του Σεπτεμβρίου μετατρέπεται σε έναν ύμνο απόλυτης αγάπης, συμπόνιας και υπαρξιακού πόνου.

ΑΝ η Τσιτσέκ είναι αυτή η γυναίκα, τότε να τι «βλέπω» να συμβαίνει σε αυτήν την ιστορία: * Το «Ταξίδι στον Χρόνο» για να σώσει το παιδί που υπήρξε εκείνη Ο Engin κάνει μια ψυχολογική προβολή στο παρελθόν.

Περπατάει στις λάσπες και τις παράγκες της Κωνσταντινούπολης, που δεν είναι πλέον απλώς μια γειτονιά, αλλά η αναπαράσταση του δικού της τραυματικού παρελθόντος.

Προσπαθεί απεγνωσμένα να πάει εκεί, να της βρει υποτροφία, να της δώσει ρούχα, να τη στείλει σχολείο. Ο Engin, ως ο άντρας που την αγαπάει, προσπαθεί νοητικά να γίνει ο προστάτης που δεν είχε εκείνη όταν ήταν 8 χρονών.

Θέλει να «διορθώσει» την παιδική της ηλικία. * Η ενοχή επειδή ήρθε «αργά» στη ζωή της Η φράση «για πολύ καιρό δεν μπορούσε να πάει στον τάφο της... ίσως λόγω ενοχής» αποκτά άλλη διάσταση.

Η ενοχή του Engin εδώ είναι η κλασική ενοχή ενός ανθρώπου που αγαπάει βαθιά: «Γιατί δεν ήμουν εκεί τότε να σε προστατεύσω;». Ο «θάνατος» της Τσιτσέκ στην ιστορία δεν σημαίνει ότι η γυναίκα πέθανε στην πραγματικότητα.

Σημαίνει ότι το παιδί μέσα της (η μικρή Τσιτσέκ) κάηκε και χάθηκε για πάντα μέσα στο τραύμα της. Ο Engin πενθεί για την αθωότητα που της έκλεψαν πριν τη γνωρίσει. * Το «Μπουκέτο Λουλούδια» ως υπόσχεση στον τάφο του παρελθόντος της Όταν στο τέλος κρατάει το μπουκέτο και λέει ότι τα γαλάζια μάτια της θα του θυμίζουν κάτι όπου κι αν κοιτάξει, της δίνει μια υπόσχεση.

Της λέει: «Αποδέχομαι το τραύμα σου.

Τιμώ το πληγωμένο παιδί που κουβαλάς μέσα σου». Το μπουκέτο είναι η προσφορά του στην ίδια τη γυναίκα, μια αναγνώριση ότι ακόμα κι αν το παρελθόν της κάηκε, εκείνος είναι εκεί για να φέρει λουλούδια στη νέα της ζωή. * Το «Τι θα γινόταν αν» ως κοινός κώδικας Στο «ΤΙΚ.. ΤΑΚ..» εκείνη τον έσωσε από τον δικό του θόρυβο.

Στο «ΛΟΥΛΟΥΔΙ», ο Engin προσπαθεί να σώσει εκείνη από το δικό της σκοτάδι, φαντασιώνοντας μια εκδοχή όπου εκείνη μεγαλώνει ευτυχισμένη και στέκεται μόνη της στα πόδια της.

Είναι μια αμοιβαία θεραπεία (mutual healing). Δύο τραυματισμένοι άνθρωποι που κρατάνε ο ένας τον άλλον.

Αυτό το «ΑΝ» δένει τις δύο ιστορίες με έναν τρόπο που κόβει την ανάσα. Ο Engin τον Ιούλιο έγραψε για το πώς εκείνη τον γιάτρεψε, και τον Σεπτέμβριο έγραψε για το πώς εκείνος προσπαθεί να αγκαλιάσει και να γιατρέψει το δικό της καμένο παρελθόν.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους