/Αυτό συνέβαινε απόψε στο ΟΑΚΑ. Δεν επιβίωνε μόνο η Άννα Βίσση. Επιβίωναν μέσα στη φωνή της δεκάδες χιλιάδες ιδιωτικές ιστορίες. Και τότε αντιλαμβάνεσαι τι σημαίνει πραγματικά λαϊκό τραγούδι. Όχι το...
/Αυτό συνέβαινε απόψε στο ΟΑΚΑ. Δεν επιβίωνε μόνο η Άννα Βίσση.
Επιβίωναν μέσα στη φωνή της δεκάδες χιλιάδες ιδιωτικές ιστορίες.
Και τότε αντιλαμβάνεσαι τι σημαίνει πραγματικά λαϊκό τραγούδι.
Όχι το τραγούδι που συμμορφώνεται προς μια μουσικολογική κατηγορία, ούτε εκείνο που φέρει την κατάλληλη κοινωνική καταγωγή.
Λαϊκό γίνεται τελικά το τραγούδι που ο κόσμος αποσπά από τον δημιουργό του και το χρησιμοποιεί για να αφηγηθεί τον εαυτό του.
Εκείνο που παύει να ανήκει στον δίσκο, στην εταιρεία, στον συνθέτη, ακόμη και στην τραγουδίστρια.
Γίνεται κοινό κτήμα μιας άγραφης συναισθηματικής ιστορίας.
Γι’ αυτό και δεν ξέρω αν απόψε είδα απλώς μια σπουδαία ελληνική συναυλία.
Νομίζω ότι είδα κάτι πολύ μεγαλύτερο και πολύ πιο δύσκολο να ονομαστεί.
Είδα πενήντα χρόνια μιας χώρας να συμπυκνώνονται για λίγες ώρες μέσα σε ένα σώμα που εξακολουθεί να στέκεται όρθιο στο κέντρο της σκηνής./ Μπράβο σας κ Λαμπρακη! Βαθεια η ανάλυση σας. Ευχαριστούμε!
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους