Original Post

Πλήρες Κείμενο:

📖 «Μωβ Σκιές» της Μάγδας Κισσούδη, εκδόσεις Γράφημα Πίσω από τα φώτα της τηλεόρασης και τη λάμψη της θεατρικής σκηνής, δύο γυναίκες προσπαθούν να χτίσουν τη ζωή που ονειρεύτηκαν.

Η μία έχει καταφέρει να προχωρήσει στον χώρο της δημοσιογραφίας, η άλλη, η Αλίκη, αγωνίζεται να βρει τη θέση της στο θέατρο.

Τις ενώνει μια βαθιά, αδελφική φιλία, όμως οι προσωπικές τους διαδρομές θα τις φέρουν αντιμέτωπες με δύσκολες σχέσεις, κρυμμένες αλήθειες και απώλειες που θα αλλάξουν τον τρόπο με τον οποίο βλέπουν τον εαυτό τους και η μία την άλλη.

Η πρωταγωνίστρια αφηγείται η ίδια την ιστορία της.

Στη δουλειά της δείχνει αποφασιστικότητα και επιμονή, γνωρίζει τι σημαίνει να διεκδικείς μια θέση σε έναν απαιτητικό χώρο.

Στον έρωτα, όμως, αναζητά τη σιγουριά σε ανθρώπους και καταστάσεις που συχνά την πληγώνουν.

Την παρακολουθούμε να ελπίζει, να απογοητεύεται, να κάνει επιλογές που έχουν κόστος και να προσπαθεί κάθε φορά να καταλάβει πώς θα συνεχίσει.

Δίπλα της, η Αλίκη έχει τις δικές της φιλοδοξίες και τις δικές της δοκιμασίες, καθώς η πορεία προς το όνειρό της και η προσωπική της ζωή απαιτούν περισσότερη δύναμη από όση ίσως περίμενε.

Από τις πρώτες σελίδες ένιωσα πως η σχέση αυτών των δύο γυναικών θα ήταν η καρδιά του βιβλίου.

Ήθελα να μάθω τι θα συμβεί στην καθεμιά τους, όμως με απασχολούσε εξίσου το τι θα συμβεί ανάμεσά τους.

Μια φιλία τόσο στενή γεννά την προσδοκία πως όλα μπορούν να ειπωθούν.

Κι όμως, υπάρχουν αλήθειες που δυσκολεύεσαι να εμπιστευτείς ακόμη και στον άνθρωπο που αγαπάς περισσότερο, επειδή φοβάσαι την κρίση του ή επειδή δεν έχεις βρει ακόμη το θάρρος να τις παραδεχτείς στον εαυτό σου.

Αυτή η πλευρά της ιστορίας με κράτησε κοντά στις ηρωίδες και με έκανε να τις σκέφτομαι πέρα από τις εξελίξεις της πλοκής.

Η διαδρομή της πρωταγωνίστριας με άγγιξε ιδιαίτερα.

Υπήρξαν στιγμές που θύμωσα με όσα ανεχόταν και ήθελα να τη δω να απομακρύνεται από ανθρώπους που της στερούσαν τη γαλήνη της.

Όσο προχωρούσα, όμως, ένιωθα όλο και πιο έντονα την ανάγκη της να αγαπηθεί και να πιστέψει πως μια σχέση μπορεί να γίνει αυτό που επιθυμεί.

Η αφήγησή της με έφερε κοντά σε αυτή την εσωτερική σύγκρουση, στο πόσο δύσκολο είναι να αναγνωρίσεις κάτι που σε πληγώνει όταν έχεις επενδύσει σε αυτό τις ελπίδες σου.

Έτσι, ακόμη κι όταν διαφωνούσα μαζί της, ήθελα να μείνω στο πλευρό της μέχρι να βρει τον δικό της τρόπο να προχωρήσει. Η Αλίκη διεκδικεί με την ίδια ένταση τη θέση της στην ιστορία.

Έχει μια πορεία να χαράξει στο θέατρο και καλείται κι εκείνη να αντιμετωπίσει όσα συμβαίνουν στις σχέσεις της.

Η φιλία της με την πρωταγωνίστρια προσφέρει στιγμές οικειότητας και στήριξης, ενώ δοκιμάζεται από όσα μένουν ανείπωτα.

Μου άρεσε που η Μάγδα Κισσούδη αφήνει χώρο και στις δύο γυναίκες να έχουν επιθυμίες, φόβους και αδυναμίες.

Τις ένιωσα ανθρώπινες και γι’ αυτό νοιάστηκα πραγματικά για την πορεία τους.

Η ιστορία αγγίζει την κακοποίηση, την προδοσία, την εμμονή και το πένθος, δείχνοντας πώς τέτοιες εμπειρίες επηρεάζουν τις αποφάσεις και τις σχέσεις των ανθρώπων.

Τα γεγονότα φέρνουν ένταση, αλλά εκείνο που έμεινε περισσότερο μέσα μου ήταν όσα συνέβαιναν στις ηρωίδες μετά από αυτά.

Οι αμφιβολίες, η κούραση, η προσπάθεια να σταθούν ξανά στα πόδια τους και να εμπιστευτούν όσα αισθάνονται.

Καθώς διάβαζα, ο τίτλος αποκτούσε όλο και μεγαλύτερη σημασία.

Οι «μωβ σκιές» μοιάζουν με όσα κουβαλάμε από το παρελθόν και συνεχίζουν να μας ακολουθούν, ακόμη κι όταν έχουμε αποφασίσει να κοιτάξουμε μπροστά.

Η γραφή της Μάγδας Κισσούδη έχει αμεσότητα και ροή.

Περνά από τον κόσμο της τηλεόρασης σε εκείνον του θεάτρου και επιστρέφει διαρκώς σε όσα έχουν μεγαλύτερη σημασία για τις δύο φίλες.

Οι εξελίξεις κράτησαν το ενδιαφέρον μου, ενώ η πρωτοπρόσωπη αφήγηση μου επέτρεψε να πλησιάσω τη σκέψη της πρωταγωνίστριας και να νιώσω την αγωνία πίσω από τις επιλογές της.

Βρέθηκα να γυρίζω τις σελίδες επειδή ήθελα να δω αν οι δύο γυναίκες θα μπορέσουν να μιλήσουν ανοιχτά, να αντιμετωπίσουν όσα τις βαραίνουν και να βρουν λίγη από την ευτυχία που αναζητούν.

Οι «Μωβ Σκιές» μου άφησαν μια βαθιά τρυφερότητα για την πρωταγωνίστρια και την Αλίκη.

Ένιωσα τον πόνο τους, διαφώνησα μαζί τους, συγκινήθηκα από την επιμονή τους και κράτησα τη φιλία τους ως το πιο δυνατό νήμα αυτής της ιστορίας.

Είναι ένα βιβλίο που με έκανε να σταθώ περισσότερο στους ανθρώπους πίσω από τις επιλογές τους και να σκεφτώ πόση δύναμη χρειάζεται για να ζητήσεις βοήθεια, να πεις την αλήθεια σου και να ξαναπάρεις τη ζωή στα χέρια σου.

Το έκλεισα με την αίσθηση πως είχα γνωρίσει δύο γυναίκες που θα θυμάμαι.

Αυτό μου έμεινε από το βιβλίο της Μάγδας Κισσούδη.

Η βαθιά επιθυμία να βρεθεί, ακόμη και ύστερα από τον μεγαλύτερο πόνο, ένας λόγος να εμπιστευτείς ξανά την καρδιά σου.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους