ΤΑ ΨΕΥΤΙΚΑ ΠΡΟΦΙΛ ΕΙΝΑΙ Η ΝΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΖΩΗΣ Πολιτικοί, δήμαρχοι, παρατάξεις και κομματικά επιτελεία οφείλουν να απαντήσουν καθαρά: Ποιοι βρίσκονται πίσω από τους «ανώνυμους» λογαριασμούς που...
ΤΑ ΨΕΥΤΙΚΑ ΠΡΟΦΙΛ ΕΙΝΑΙ Η ΝΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΖΩΗΣ Πολιτικοί, δήμαρχοι, παρατάξεις και κομματικά επιτελεία οφείλουν να απαντήσουν καθαρά: Ποιοι βρίσκονται πίσω από τους «ανώνυμους» λογαριασμούς που εμφανίζονται κάθε φορά για να σπιλώσουν ανθρώπους; Το ζήτημα του ψεύτικου προφίλ «Νικηφόρος», που συνδέθηκε δικαστικά με τον Κυριάκο Βελόπουλο, φέρνει ξανά στην επιφάνεια ένα πολύ μεγαλύτερο πρόβλημα: την πολιτική αντιπαράθεση που διεξάγεται από την ασφάλεια ενός ψεύτικου ονόματος.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα του Εδώλιο5 της 10ης Φεβρουαρίου 2026, μετά από μήνυση του Στάθη Φλώρου είχε ασκηθεί ποινική δίωξη σε βάρος του Κυριάκου Βελόπουλου για συκοφαντική δυσφήμηση μέσω διαδικτύου κατ’ εξακολούθηση, σχετικά με το συγκεκριμένο προφίλ. Ο Βελόπουλος αρνήθηκε ότι βρισκόταν πίσω από τον λογαριασμό και είχε κινηθεί και ο ίδιος δικαστικά. � ΕΔΩΛΙΟ5 +1 Το θέμα επανήλθε μόλις στις 25 Σεπτεμβρίου 2026, όταν ο πρώην βουλευτής της Ελληνικής Λύσης Αντώνης Μυλωνάκης υποστήριξε δημόσια σε συνέντευξή του ότι είχε προσωπική γνώση για το ποιος χειριζόταν το επίμαχο προφίλ.
Πρόκειται για ισχυρισμό του Μυλωνάκη, όχι για δική μας διαπίστωση, και ο Βελόπουλος έχει αρνηθεί τη σύνδεσή του με τον λογαριασμό. � ΕΔΩΛΙΟ5 Το αρχικό ρεπορτάζ για την υπόθεση «Νικηφόρος»� Η νεότερη συνέντευξη Μυλωνάκη της 25ης Σεπτεμβρίου 2026� ΩΣ ΕΔΩ ΜΕ ΤΟΥΣ «ΑΝΩΝΥΜΟΥΣ» ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΣΤΡΑΤΟΥΣ Το πρόβλημα όμως δεν αρχίζει ούτε τελειώνει στον Βελόπουλο.
Στα κοινωνικά δίκτυα συναντά κανείς ανώνυμους και ψευδώνυμους λογαριασμούς που παρεμβαίνουν στην πολιτική αντιπαράθεση. Η Καθημερινή, ήδη από την περίοδο των ευρωεκλογών, περιέγραφε το Χ ως πολιτική αρένα με χιλιάδες ψεύτικα προφίλ που επιχειρούν, μεταξύ άλλων, να δημιουργήσουν αρνητικό κλίμα. � Καθημερινή Και εδώ πρέπει να είμαστε αμείλικτοι με όλους, ανεξαρτήτως κόμματος και παράταξης.
Όποιος πολιτικός θέλει να κατηγορήσει έναν δημοσιογράφο, έναν αντίπαλο, έναν επιχειρηματία ή έναν απλό πολίτη, ας το κάνει επώνυμα.
Όποιος δήμαρχος ή δημοτικός συνδυασμός θέλει να απαντήσει στην κριτική, ας βγάλει ανακοίνωση με όνομα και υπογραφή.
Όποιος συνεργάτης πολιτικού θέλει να υπερασπιστεί τον άνθρωπο με τον οποίο συνεργάζεται, ας εμφανιστεί με το πραγματικό του πρόσωπο.
Η πολιτική κριτική είναι δημοκρατικό δικαίωμα.
Η οργανωμένη σπίλωση ανθρώπων πίσω από κουκούλες του διαδικτύου είναι κάτι εντελώς διαφορετικό.
Και γι' αυτό υπάρχει ένα πολύ απλό δημοσιογραφικό αίτημα: Φως στα ψεύτικα προφίλ.
Όταν υπάρχουν συγκεκριμένες καταγγελίες ότι ένας ανώνυμος λογαριασμός συνδέεται με πολιτικό γραφείο, δήμαρχο, δημοτική παράταξη, βουλευτή ή συνεργάτη τους, να διερευνώνται.
Να διατηρούνται τα ηλεκτρονικά στοιχεία.
Να ακολουθείται η νόμιμη διαδικασία.
Και όταν προκύπτει ταυτότητα από αρμόδια έρευνα ή δικαστική διαδικασία, να μαθαίνει η κοινωνία ποιος μιλούσε και ποιον εξυπηρετούσε.
Γιατί διαφορετικά δημιουργείται ένα εξαιρετικά βρόμικο μοντέλο πολιτικής επικοινωνίας: ο επώνυμος πολιτικός κρατά τα χέρια του καθαρά και ο ανώνυμος λογαριασμός αναλαμβάνει τη λάσπη.
Και εάν αποδεικνύεται σε συγκεκριμένη περίπτωση ότι υπάρχει τέτοιος μηχανισμός, τότε το πραγματικό ερώτημα δεν είναι μόνο «ποιος έγραψε την ανάρτηση;». Είναι: Ποιος κρύβεται από πίσω; Ποιος γνώριζε; Ποιος ωφελείται; Και γιατί δεν είχε το πολιτικό θάρρος να βάλει το όνομά του κάτω από όσα έγραφε; Αυτό πρέπει να απαιτούμε **από όλους: κυβέρνηση, αντιπολίτευση, κόμματα, βουλευτές, δημάρχους και δημοτικές παρατάξεις. Χωρίς εξαιρέσεις.**
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους